บทที่301 บ้าบ้าบอบอ

หลังจากเฉินฮวนฮวนรับประทานอาหารกลางวันแล้ว ก็พักผ่อนในห้องนอน

หลังจากใช้เวลาคิดมาตลอดช่วงเช้า รวมถึงการดูแลทั้งหมดที่เฟิงหานชวนทำให้เธอตลอดทั้งเดือนที่ผ่านมานี้ เธอจึงตัดสินใจให้โอกาสเฟิงหายชวนอีกครั้ง

และถือว่าเป็นการให้โอกาสตัวเองอีกครั้งด้วย

บางทีเพราะตัดสินใจไปแล้ว เฉินฮวนฮวนรู้สึกโล่งกว่าเมื่อก่อนมากและในไม่ช้าก็หลับลึกไปแล้ว

และก็ไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหน ในความงุนงง เธอได้ยินเสียงคร่ำครวญของผู้หญิงคนหนึ่งในหูของเธอ

เฉินฮวนฮวนขยี้ตา หันศีรษะก็พบว่าหลิวหลี่ถง กำลังนอนหลับอยู่ข้างๆเธอ นอนอยู่ในตำแหน่งที่เดิมที่เป็นของเฟิงหานชวน

เธอรีบลุกขึ้นนั่งและมองดูผู้หญิงที่อยู่ข้างๆอย่างไม่อยากเชื่อ หลิวหลี่ถงสวมชุดชั้นในเซ็กซี่ที่ไม่สามารถปกปิดร่างกายได้เลย และกำลังบิดตัวไปมาตลอดเวลา

และในมือของถือเธอ ยังถือของเล่นแบบนั้นไว้ด้วย

“หลิวหลี่ถง เธอกำลังทำอะไร!” เฉินฮวนฮวนตะคอก

ในความเห็นของเธอ สาวใช้นอนบนเตียงของนายจ้างก็ยากที่จะเชื่อแล้ว อีกทั้งหลิวหลี่ถงยังกระทำการที่ไม่เหมาะสมเช่นนี้

หลิวหลี่ถงยังคงกระทำการของเธอต่อไปราวกับว่าไม่ได้ยิน การกระทำนั้นยิ่งอยู่ยิ่งรุนแรงขึ้นและยิ่งทำให้ประหลาดใจ

เฉินฮวนฮวนมองเธอ ดวงตาทั้งสองข้างจ้องมองตาโตเท่ากับระฆังทองแดงเพราะความตกใจและถามว่า: "หลิวหลี่ถง เธอคิดจะทำอะไรกันแน่?"

“คุณชายสาม คุณเร็วเข้า เร็วเข้า หลี่ถงต้องการจริงๆ…...”

“คุณชายสามคุณได้ยินไหม? เฉินฮวนฮวนรู้สึกรำคาญมาก เธอรู้สึกรำคาญจริงๆ!”

“คุณไม่ต้องกังวล ฉันจะไม่เปิดเผยเรื่องของฉันกับคุณ ไม่มีทางบอกเฉินฮวนฮวนเด็ดขาด”

“โอ้ คุณชายสาม คุณเก่งมาก......”

หลิวหลี่ถงไม่เพียงแต่เพิกเฉยต่อเฉินฮวนฮวน แต่กลับทำการกระทำที่ไม่เหมาะสมและพูดด้วยคำพูดที่หยาบคาย

เดิมทีเฉินฮวนฮวนยื่นมือออกเพื่อผลักมือของหลิวหลี่ถง และหยุดในอากาศ เธอมองดูทุกการเคลื่อนไหวของหลิวหลี่ถงอย่างไม่อยากเชื่อ และฟังคำพูดที่ออกมาจากปากของเธอ คนทั้งคนก็กลายเป็นหินอยู่ตรงที่เดิม

ดังนั้นเฟิงหานชวนและหลิวหลี่ถงมีอะไรกันจริงๆเหรอ?

แสดงว่า เมื่อก่อนเขาเคยโกหกเหรอ?

“หลิวหลี่ถง เธอบอกฉันตอนนี้ ระหว่างเธอกับเฟิงหานชวนอยู่ในฐานะอะไร!” เฉินฮวนฮวนคว้าข้อมือของหลิวหลี่ถง แล้วดึงเธอลุกขึ้น

หลิวหลี่ถงมองเฉินฮวนฮวนด้วยสายตาที่อ่อนนุ่มแล้วปล่อยเสียง "เสียงหัวเราะ" หัวเราะเยาะ

หลังจากหัวเราะจบเท่านั้น แววตาของเธอก็ดุดันขึ้นทันทีอย่างกับเสือดาวตัวหนึ่ง จ้องมองเฉินฮวนฮวนอย่างดุร้าย

“นังสารเลว!” เธอยกมือขึ้นและตบหน้าเฉินฮวนฮวนอย่างแรง

เฉินฮวนฮวนตะลึงไปครู่หนึ่ง ไม่คาดคิดเลยว่าหลิวหลี่ถงจะตบหน้าเธอ

“หลิวหลี่ถง เธอหยุดได้แล้ว!”

ขณะที่หลิวหลี่ถงกำลังจะตบครั้งที่สองลงมา เฉินฮวนฮวนตาไวมือเร็วคว้าแขนของเธอไว้ได้ทัน

หลิวหลี่ถงถูกจับมือไว้ ท่าทีที่ดุร้ายเปลี่ยนเป็นรู้สึกผิด เสียงร้องไห้ฟูมฟาย และออดอ้อนกับอากาศ: "คุณชายสาม คุณดูสิ เฉินฮวนฮวนทำแย่กับฉันเกินไป เมื่อคุณเบื่อเธอแล้ว ก็รีบเขี่ยเธอทิ้งเถอะ?”

“บ้าไปแล้ว เธอมันบ้าไปแล้วจริงๆ!” เมื่อเห็นหลิวหลี่ถงพูดกับตัวเอง เฉินฮวนฮวนรู้สึกว่าขนลุกขนชันไปหมด

หลิวหลี่ถงที่อยู่ตรงหน้า ดูเหมือนบ้าไปแล้วจริงๆ

“คุณชายสาม คุณให้เงินก้อนหนึ่งกับเฉินฮวนฮวนก็จบแล้วไหม? ทำไมต้องรับผิดชอบเธอด้วย? ฉันรู้ว่าคุณขาดภรรยา เฉินฮวนฮวนสวยกว่าฉัน แต่ว่า...…”

หลิวหลี่ถงร้องไห้ไปในขณะที่พูดต่อว่า: "แต่ว่า แต่ว่าฉันรู้งานกว่าเฉินฮวนฮวน! ฉันจะไม่ปล่อยให้คุณว้าเหว่ จะไม่แสดงสีหน้าต่อคุณ ฉันจะรักคุณให้ดีเท่านั้น ฉันเป็นคนเชื่อฟังมาก คุณให้ฉันทำอะไรฉันก็จะทำอย่างนั้น "