บทที่330 พวกเธอสมควรได้รับมัน!

ในเวลานั้นเป๋าฮวน ยังเรียกว่าเฉินฮวนฮวน

ร่างกายตังเล็กของเธอกระโดดโลนเต้นไปตรงหน้าเขา เสียงของเธอช่างไพเราะจนฟังดูเหมือนสายลมฤดูใบไม้ผลิที่นุ่มนวล

เธอเรียกเขาว่า "คุณ" สุภาพมาก แต่ก็น่ารักมาก

เป็นเรื่องยากที่เวินซือเหยี่ยนจะช่วยเหลือผู้อื่นด้วยตัวเอง แต่เช้าวันนั้น เขาช่วยเธอ พาเธอไปที่ซูเปอร์มาร์เก็ตใกล้คฤหาสน์

คิดว่าอยู่ชุมชนเดียวกัน คงจะได้พัฒนาความสัมพันธ์เรื่อยๆ แต่ใครจะรู้ว่าผู้หญิงกลับพูดถึงสามีของเธอ

ปฏิกิริยาของเวินซือเหยี่ยนในเวลานั้นคือความผิดหวัง แต่ก็ไม่เป็นไร ถึงแม้จะผิดหวังเล็กน้อย แต่ยังไงเธอก็เป็นแค่ผู้หญิงแปลกหน้า

เจอกันครั้งที่2 คือครั้งที่เดินผ่านหน้าบ้านเธอ เธอเริ่มทักทายเขาที่ระเบียง แต่การพูดคุยอย่างเป็นมิตรระหว่างทั้งสองถูกสาวใช้ของเธอขัดจังหวะ

ตอนนั้นเขาผิดหวังมาก บวกกับที่เธอมีสามีแล้ว เขาจึงตัดสินใจอยู่ห่างๆจากเธอ

จนกระทั่ง 2 เดือนต่อมา เขาเห็นครอบครัวของเธอกำลังจัดงานศพ เป็นครั้งแรกที่เขาเริ่มสงสัยเกี่ยวกับเรื่องของคนอื่น จึงริเริ่มถาม ปรากฏว่า—

สิ่งที่เขาไม่คาดคิด คนที่จากไปคือเธอ

แม้ว่าจะเคยเจอกันแค่2ครั้ง แต่เขาก็รู้สึกเสียใจมาก หญิงสาวสวยต้องมาจากไปเช่นนี้

ได้ยินผู้ดูแลบ้านบอกว่า เกิดจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ เขารู้สึกทุกอย่างบนโลกนั้นไม่แน่นอน

ตอนแรกคิดว่าผู้หญิงคนนี้ จะคงอยู่ในความทรงจำของเขา แต่... พรหมลิขิตช่างอัศจรรย์ใจ

มันน่าทึ่งจริงๆ!

เวินซือเหยี่ยนคิดไม่ถึง ว่าจะมีเฉินฮวนฮวนอีกคนปรากฏตัวต่อหน้าเขา

ตั้งแต่วินาทีที่เขาพบเธอ เขาก็ไม่เคยพบผู้หญิงคนไหนมีรอยยิ้มที่งดงามเท่าเธอ

“ยังจะยิ้มอีก คุณยิ้มอะไร?” ประธานหลิวถามเป๋าฮวน และพูดอย่างชั่วร้าย: “คุณหลอกผม แสร้งทำเป็นสาวสวยและรวย ผมจะเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงของคุณให้ทุกคนได้เห็น!”

“ประธานหลิว คุณจะเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงของคุณหนูใหญ่ตระกูลเป๋าเหรอ?” เวินซือเหยี่ยนยิ้มเบาๆ: “เธอเป็นแขกวีไอพีที่ได้รับเชิญจากบริษัทเฉินฟานเอ็นเตอร์เทนเม้นท์เลยนะ”

“อะไรนะ!” สีหน้าของหลิวจงเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน

แล้วทำไมเขาถึงไม่เห็นชื่อเป๋าฮวนในรายชื่อแขก?

“เธอชื่อเป๋าฮวนใช่หรือเปล่า!? ใช่ไหม?” หลิวจงถามเวินซือเหยี่ยนพร้อมชี้ไปที่เป๋าฮวน

“ใช่” เวินซือเหยี่ยนตอบ

“อ่อ คุณพาเธอเข้ามาเป็นการส่วนตัวล่ะสิ?” หลิวจงเยาะเย้ย ปิดบังความเจ็บปวดที่หลังของเขา โน้มตัวไปหยิบรายการบนพื้นแล้วพูดว่า: "ในรายชื่อแขกไม่มีชื่อของเป๋าฮวน”

“ถ้าอย่างงั้นผู้หญิงคนนี้ก็คงใช้ชื่ออื่น หรือไม่ก็พวกคุณสมรู้ร่วมคิดกัน”

ในเวลานี้ มีชายหนุ่มเดินตัวตรงเข้ามา เขาเดินไปหาเวินซือเหยี่ยน โค้งคำนับ แล้วหันไปทางหลิวจง เขากล่าวว่า: “สวัสดีประธานหลิว ผมเป็นผู้รับผิดชอบงานเลี้ยงอาหารค่ำครั้งนี้ ผู้ช่วยพิเศษและเลขาธิการของบริษัทเฉินฟานเอ็นเตอร์เทนเม้นท์”

เมื่อได้ยินว่าคนของบริษัทเฉินฟานเอ็นเตอร์เทนเม้นท์มาแล้ว สถานที่ก็เงียบอีกครั้ง เงียบกว่าเดิม และพวกเขาทั้งหมดต่างรอฟังคำกล่าวของบริษัทเฉินฟานเอ็นเตอร์เทนเม้นท์

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ทำให้พวกเขาอยากรู้มากขึ้นก็คือประธานบริษัทเฉินฟานเอ็นเตอร์เทนเม้นท์ไม่เคยปรากฏตัว แม้ว่าจะเป็นโอกาสที่สำคัญมาก แต่ก็เป็นผู้ช่วยที่จะเข้าร่วมแทนประธาน

ดังนั้น วิธีการและคำพูดของเฉิงซวี่ จึงแสดงถึงทัศนคติของบริษัทเฉินฟานเอ็นเตอร์เทนเม้นท์