บทที่372 เป๋าเยี่ยนเป็นอะไรกับเธอ?

น้ำเสียงของหลีซืออวิ๋นทำให้เป๋าฮวนรู้สึกไม่สบายใจ

เธอหันศีรษะและเหลือบมองหลีซืออวิ๋น จากนั้นใช้สายตามองไปที่คนบ้านตระกูลเฟิง

หลีซืออวิ๋นรู้สึกถึงแววตาที่อธิบายไม่ได้ของเป๋าฮวน เธอรู้สึกอึดอัดมากราวกับว่าเป๋าฮวนเป็นคนที่สูงส่ง เธอถึงถูกเป๋าฮวนละสายตาเช่นนี้

วินาทีต่อมาหลังจากนั้น เสียงอันไพเราะของเป๋าฮวนก็ดังขึ้น: “ฉันไม่ได้ต้องการทำให้ทุกคนตกใจ ฉันกลับประเทศฮัวครั้งนี้ก็เพื่ออธิบายให้ทุกคนเข้าใจให้ชัดเจน”

“สามปีที่แล้ว ศพผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่เฉินฮวนฮวน เฉินฮวนฮวนตัวจริงไปจากประเทศฮัว และไปใช้ชีวิตที่ประเทศเฉิน”

“บางทีทุกคนอาจจะรู้สึกประหลาดใจและไม่อยากเชื่อ เพราะศพผู้หญิงในตอนนั้นถูกระบุว่าคือตัวเฉินฮวนฮวน แต่จริงๆแล้วนั่นเป็นสิ่งที่ปลอมขึ้นมา”

เป๋าฮวนอธิบายอย่างละเอียดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในปีนั้น ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นก็ตกตะลึง ยกเว้นเธอและเฟิงหานชวน

“คุณ......คุณคือ…...ฮวนฮวนจริงๆ เหรอ?” เฟิงเฉินเหยี่ยนเป็นคนแรกที่กลับมารู้สึกตัว ดวงตาของเขาเบิกกว้าง ราวกับว่าเขาไม่อยากเชื่อความจริงข้อนี้

“คุณถูกอาสามของผมล้างสมองใช่ไหม? อาสามให้คุณพูดแบบนี้ใช่ไหม?” เฟิงเฉินเหยี่ยนเกาศีรษะของเขาแล้วพูดไม่ปะติดปะต่อ: “แล้วคุณมีหลักฐานอะไรที่พิสูจน์ว่าคุณคือเฉินฮวนฮวน? หลีกเลี่ยงไม่ทานของเหล่านี้อาจเป็นเรื่องบังเอิญ......"

“ออ งั้นฉันจำเรื่องบางอย่างที่เกิดขึ้นตามลำพังระหว่างเราได้?” เป๋าฮวนคิดอยู่ครู่หนึ่ง นึกถึงเรื่องที่หลินอวี่หยางพาเธอไปเที่ยวผับ และก็บังเอิญได้เจอกับเฟิงเฉินเหยี่ยนและเหล่าพี่น้องของเขา

เฟิงเฉินเหยี่ยนผงะไปครู่หนึ่งแล้วพยักหน้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า: “นับนับนับ คุณลองบอกว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างเรา ที่ไม่มีอาสามอยู่ด้วย!”

“ตามลำพัง? ผมไม่ได้อยู่ด้วย?” เมื่อเฟิงหานชวนได้ยิน สีหน้าเขาเปลี่ยนเป็นหมองคล้ำลง

เฟิงเฉินเหยี่ยนเกร็งทันทีและรีบอธิบาย: "อาสาม อาอย่าเข้าใจผิด ความสัมพันธ์ระหว่างผมกับฮวนฮวนเรียบง่ายมาก"

“เหรอ?” เฟิงหานชวนถามอย่างมีเลศนัย จากนั้นมองไปที่เป๋าฮวนและถามอย่างเย็นชา: “งั้นคุณเป๋าลองพูดถึงว่าเรื่องตามลำพังเป็นแบบไหน?”

เป๋าฮวน : "......"

ทำไมเธอถึงรู้สึกว่าเฟิงหานชวนกำลังข่มขู่เธอ?

เขาหึงหวงแม้กระทั่งกับหลานชายของเขา?

ส่วนคนอื่นๆไม่พูดอะไรสักคำ แต่ละคนมองไปที่ทั้งสามคน รอดูสถานการณ์ต่อจากนี้

“แค๊กแค๊ก” เป๋าฮวนไอสองครั้ง มองไปที่เฟิงเฉินเหยี่ยนแล้วกล่าวว่า “ฉันจำได้ว่ามีครั้งหนึ่ง หยางหยางพาฉันไปที่โรงแรมพอยเซิน ตอนนั้นบังเอิญพบคุณและบรรดาพี่น้องสองสามคนของคุณ ฉันจำได้ว่าหนึ่งในนั้นเป็นไอดอลที่มีชื่อเสียงมาก ชื่อเจิ้ง......ลืมชื่อไปแล้ว ตอนนั้นเขาต้องการตามจีบฉันด้วย แล้วถูกคุณตักตือน”

เมื่อพูดถึงชื่อหยางหยาง แม้ว่าเขาจะเป็นเพื่อนกับเธอเพียงแค่สองสามเดือน แต่จริงๆแล้วในใจเป๋าฮวนไม่เคยลืมเธอ

ท้ายที่สุด หลินอวี่หยางก็ดีกับเธอมากจริงๆ

ครั้งนี้ถ้าเธอถ่ายทำอยู่ที่ประเทศฮัว เธออยากติดต่อกับหลินอวี่หยาง

“เจิ้งจือหาว เป็นเขา!” เฟิงเฉินเหยี่ยนตกตะลึงด้วยความตกใจ

“เจิ้งจือหาว?” เฟิงหานชวนขมวดคิ้ว สีหน้าของเขาคล้ำหมองแบบดูไม่ได้แล้ว

เขาจ้องไปที่เป๋าฮวน แต่เป๋าฮวนไม่อยากใส่ใจเขา ท่าทางที่ไม่อยากอธิบายให้ชัดเจน เฟิงหานชวนจึงต้องถามหลานชายของเขาว่า: "อาเยี่ยน เหตุการณ์เป็นยังไงกันแน่?"

“ดังนั้น อาสามคุณก็ไม่รู้เรื่องนี้ใช่ไหม?” เฟิงเฉินเหยี่ยนมีคำตอบอยู่ในใจอยู่แล้ว แต่ขณะที่ถามเฟิงหานชวน เขาถึงได้ยืนยันแบบจริงแท้แน่นอน

ส่วนคนอื่นๆในที่นั้น ได้ยินบทสนทนาของพวกเขาแล้ว ก็เหมือนเฟิงเฉินเหยี่ยนที่มีคำตอบอยู่ในใจแล้ว

โดยเฉพาะหลีซืออวิ๋น เธอไม่เคยคาดคิดว่าเฉินฮวนฮวนยังไม่ตาย?