บทที่435 ต้องขอโทษฉัน!

"ฝังฟัง คุณจะซื้อของพวกนี้เหรอ?"

เมื่อมองไปที่ชุดนอนเซ็กซี่ที่หลากหลาย เป๋าฮวนรู้สึกเขินเล็กน้อย

“ช่วงนี้สามีของฉันมักจะกลับบ้าน เพราะทะเลาะกับเมียน้อยคนนั้น ฉันจึงอยากสร้างบรรยากาศความสัมพันธ์ที่อบอุ่นกับเขาอีกครั้ง รื้อฟื้นสัมผัสความหลงใหลก่อนแต่งงาน” ฝังฟังพูดอย่างตรงไปตรงมา ไม่เขินอาย

เธอมองดูท่าทางเขินอายของเป๋าฮวน และนึกถึงเป๋าฮวนเคยบอกว่าเฟิงหานชวนไม่ได้เรื่อง

ดังนั้นเธอจึงเอนตัวไปที่หูของเป๋าฮวน และกระซิบ: "ฮวนฮวน คุณลองซื้อกลับไปลองดูไหม? บางทีถ้าคุณชายสามเห็นอาจจะเปลี่ยนจากหนึ่งนาทีเป็นห้านาทีเลยนะ"

เป๋าฮวนยิ้มไม่ออก

กำลังจะอธิบายว่าตอนนั้นตัวเองแค่พูดเล่น ทันใดนั้น เสียงจากประตูก็ดังขึ้น:

“เฉินเฉิน แฟนเก่าของคุณเฉินซินโหรว ตอนนี้เหมือนคนบ้าเลย เมื่อกี้ถูกคนลากตัวออกไป น่าอายที่สุด!”

“ต่อไปนี้ถ้าออกไปข้างนอก ห้ามยอมรับความสัมพันธ์ของคุณกับเธอเด็ดขาด~ ไม่งั้นฉันจะโกรธ~~~”

เสียงของผู้หญิงออดอ้อน เป๋าฮวนและฝังฟังที่ยืนอยู่ในร้านเมื่อได้ยินต่างก็ขนลุก

ความรังเกียจของฝังฟังไม่สามารถยับยั้งได้ แต่การแสดงออกของเป๋าฮวนตะลึง

เฉินเฉิน เฉินซินโหรว แฟนเก่า...

ดังนั้น คนที่เข้ามาตอนนี้คือเยี่ยจิ่งเฉินและภรรยาของเขา?

ก่อนหน้านี้จิ่งมั่วเคยหาข้อมูล เยี่ยจิ่งเฉินได้แต่งงานกับหวังหยวนหยวน ลูกสาวของตระกูลหวัง เมื่อสองปีก่อนและกลายเป็นลูกเขยของหวังซื่อกรุ๊ป เขายังได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้เป็นผู้จัดการในหวังซื่อกรุ๊ปอีกด้วย

ไม่เพียงแต่เจอกับเฉินซินโหรว ตอนนี้ยังเจอกับเยี่ยจิ่งเฉิน แฟนเก่าสารเลว!

วันนี้วันซวยอะไรของเธอ?

“ไม่ต้องห่วง หยวนหยวน เธอเป็นผู้หญิงที่สกปรก ผมไม่มีทางเหลือบมองเธออีก และจะไม่ยอมรับความสัมพันธ์ที่เคยมีกับเธอ” เยี่ยจิ่งเฉินจับมือของหวังหยวนหยวนและพูดอย่างเสน่หา

อย่างไรก็ตาม ลึกลงไปในดวงตาของเขา มีร่องรอยของความรังเกียจ แต่มันถูกซ่อน

ทั้งสองคนเดินเข้าไปข้างใน ดูเหมือนหวังหยวนหยวนจะเห็นอะไรบางอย่าง และวิ่งไปในทิศทางของเป๋าฮวน ชี้ไปที่ฉากบนผนังแล้วพูดว่า: “เฉินเฉิน ดูชุดนั้นสิ ถ้าฉันใส่มันคงจะสวยมาก คืนนี้ฉันจะใส่ให้คุณดู ดีไหม?”

เยี่ยจิ่งเฉินลูบหน้าและเดินไปหาเธอ เขากำลังจะพูด แต่เขาก็อึ้ง เมื่อเห็นผู้หญิงคนหนึ่งยืนอยู่ข้างหวังหยวนหยวน

“ฮวน...ฮวนฮวน…” เขาตกใจ รีบเอื้อมมือขยี้ตา

ไม่ เขาไม่ได้ตาฝาด!

ผู้หญิงที่อยู่ข้างหน้า คล้ายเฉินฮวนฮวนมากจริงๆ!

เป๋าฮวนยิ้มจางๆ: “ไม่เจอกันนานเลยนะ”

“คุณคุณคุณ...3ปีที่แล้วคุณ…” ดวงตาของเยี่ยจิ่งเฉินเบิกกว้าง เมื่อเขาได้ยินเสียงของเป๋าฮวน

“เมื่อ3ปีก่อนมันเป็นแค่อุบัติเหตุ ฉันยังมีชีวิตอยู่” เป๋าฮวนอธิบายสั้นๆ

“เฉินเฉิน เธอเป็นใคร!” หวังหยวนหยวนหันไปมองเป๋าฮวน ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความหึงหวงและระคายเคือง

เป๋าฮวนสวย รูปทรงหน้าเล็ก ผิวขาวอมชมพู ดูเหมือนนางฟ้าตัวน้อย

หวังหยวนหยวน ตัวเตี้ย แถมยังอ้วนมาก ผิวคล้ำและมีสิวบนใบหน้าของเธอ เหมือนกับแม่หมู

“เธอ เธอเป็นเพื่อนของผม เพื่อนร่วมชั้นสมัยมัธยมปลาย...” เยี่ยจิ่งเฉินอธิบายอย่างรวดเร็ว

“เพื่อนร่วมชั้นสมัยมัธยมปลาย?” หวังหยวนหยวนรู้สึกสงสัย และถามเป๋าฮวน: “คุณเรียนโรงเรียนมัธยมอะไร? บอกมา! บอกมาตรงๆ! ห้ามใช้รหัสลับ!”

มุมปากของเป๋าฮวนกระตุกเล็กน้อย รู้สึกพูดไม่ออกเล็กน้อย

“โรงเรียนมัธยมA” น้ำเสียงของเธอสงบ

เธอตอบตามความจริง แต่ก็ไม่อยากสนใจผู้หญิงคนนี้

“โรงเรียนมัธยมA?” ในเวลานี้ ฝังฟังตะโกนออกมาด้วยความประหลาดใจ และถามอย่างรวดเร็ว: “ฮวนฮวน คุณไม่ใช่คนประเทศเฉินเหรอ? ทำไมคุณถึงอยู่โรงเรียนมัธยมA?”