บทที่63 เขาเป็นคนใหญ่คนโต

เมื่อเดินไปถึงหน้าประตูมหาลัย เฉินฮวนฮวนก็เห็นร่างสวยงามที่คุ้นเคย

หลิ่วเยว่เอ่อร์กำลังลงจากรถหรู เธอแต่งตัวสวยมาก ดูไม่เหมือนคนป่วยเลย

“เยว่เอ่อร์!” เฉินฮวนฮวนเห็นเธอ รีบเดินเข้าไปหา

ใบหน้าของหลิ่วเยว่เอ่อร์เปลี่ยนไปทันทีเมื่อเห็นเฉินฮวนฮวน แต่ในไม่ช้าเธอก็ยิ้มด้วยท่าทางดีใจ: "ฮวนฮวน บังเอิญจังเลย!"

“ว่าแต่ ทำไมเธอถึงมาจากทางนี้?” หลิ่วเยว่เอ่อร์พบว่ามีบางอย่างผิดปกติ ป้ายรถเมล์ก็ไม่ได้อยู่ที่นี่

“เอ่อ ฉัน...จริงๆแล้ว…” เฉินฮวนฮวนไม่รู้ว่าจะพูดยังไงเกี่ยวกับเรื่องตระกูลเฟิง แถมตรงนี้ยังเป็นหน้าประตูมหาลัย เธอวางแผนไว้ว่าจะเล่าให้หลิ่วเยว่เอ่อร์ฟังในตอนพักเที่ยง

“เยว่เอ่อร์ คือ”

เฉินฮวนฮวนชี้ไปที่รถหรูสีดำข้างหน้า เอียงศีรษะเล็กน้อยและเหลือบมองไปทางที่นั่งคนขับ

เธอรู้ว่าหลิ่วเยว่เอ่อร์เลิกกับเกาจวิ้นเซวียนแล้ว ตอนนี้ยังนั่งรถหรูมามหาลัยอีก ถ้างั้นผู้ชายที่นั่งที่คนขับก็คงจะเป็นแฟนใหม่ของหลิ่วเยว่เอ่อร์

แต่เธอมองไม่เห็นหน้าชายคนนั้น ชายคนนั้นหันศีรษะไปทางอื่น เธอมองเห็นแต่ด้านหลังศีรษะของชายคนนั้น

เมื่อหลิ่วเยว่เอ่อร์เห็นท่าทางของเฉินฮวนฮวน ใบหน้าเธอก็ก้มลง ดึงมุมปากและกล่าวว่า: "ไปกันเถอะ"

ทันใดนั้น เธอก็ดึงเฉินฮวนฮวนเดินเข้ามหาลัย

เมื่อซูอวี่เห็นด้านหลังของทั้งสองคนจากไป ก็ถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก

เมื่อเช้าเขาไปโรงพยาบาลเพื่อมอบใบรับรองอสังหาริมทรัพย์ให้กับหลิ่วเยว่เอ่อร์ คฤหาสน์ในเขตชานเมืองด้านตะวันตกถูกโอนย้ายให้หลิ่วเยว่เอ่อร์ ใครจะไปรู้ว่าหลิ่วเยว่เอ่อร์ยังหน้าด้าน ขอให้เขามาส่งเธอที่มหาลัย

ซูอวี่เองก็ปฏิเสธไม่ลง ดังนั้นเขาจึงไปส่งหลิ่วเยว่เอ่อร์โดยดี แต่ไม่คิดว่าจะพบกับเฉินฮวนฮวน

แม้ว่าเฉินฮวนฮวนจะไม่รู้จักเขา แต่เขาก็เป็นผู้ช่วยที่ใกล้คุณชายสามที่สุด และไม่ช้าก็เร็วเธอจะรู้จักเขา ดังนั้นเขาทำได้เพียงหลบหน้าอย่างรวดเร็ว ไม่ให้เฉินฮวนฮวนเห็นรูปร่างหน้าตาของเขา

นึกถึงตรงนี้ ซูอวี่ก็รีบโทรหาเฟิงหานชวน

เฟิงหานชวนนั่งอยู่ที่นั่งคนขับ รับสายซูอวี่ก่อนที่จะสตาร์ทรถ

“ประธานเฟิง ผมได้มอบใบรับรองอสังหาริมทรัพย์ให้กับคุณหลิ่วแล้ว และเธอก็ขอให้ผมมาส่งเธอที่มหาวิทยาลัย A จากนั้นผมก็…” ซูอวี่ยังไม่ทันพูดจบก็ถูกเฟิงหานชวนขัดจังหวะ

“นายอยู่มหาลัยAหรอ?” เฟิงหานชวนขมวดคิ้ว

“ใช่ครับ ผมอยู่ที่หน้าประตู เมื่อกี้คุณนายเกือบเห็น!” ซูอวี่ดันแว่นของเขาและพูดอย่างระมัดระวัง

“หมายความว่าอย่างไร?” เฟิงหานชวนถามอย่างเย็นชา

“คือคุณเฉินฮวนฮวน คุณเฉิน เมื่อกี้จู่ๆเธอก็ปรากฏตัวหน้าประตูมหาลัย เธอเห็นคุณหลิ่วลงจากรถพอดี เธอยังมองมาทางที่นั่งคนขับด้วย โชคดีที่ผมหันหน้าหลบทัน เธอจึงไม่เห็นหน้าผม” ซูอวี่พูดทุกอย่างที่เกิดขึ้น

สีหน้าของเฟิงหานชวนมีความโกรธเล็กน้อย แต่เสียงของเขานิ่งราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น: "ซื้อรถและหาคนขับส่งไปให้หลิ่วเยว่เอ่อร์"

“นี่...ประธานเฟิง คุณให้คฤหาสน์กับเธอ ยังให้เงินอีกตั้งมากมาย แถมยังให้คุณเกาจวิ้นเซวียนสิบล้าน และหาแม่บ้านให้ด้วย เท่านี้ก็น่าจะพอแล้วนะครับ?” ซูอวี่รู้สึกว่าซื้อผู้หญิงบริสุทธิ์ ยังไม่จำเป็นต้องจ่ายมากขนาดนี้

“ฉันคิดว่านายไม่จำเป็นต้องทำเรื่องพวกนี้ นายเป็นผู้ช่วยส่วนตัวของฉัน ไม่ใช่คนขับรถของคนอื่น” เฟิงหานชวนว่ากล่าว

“ขอโทษครับ ประธานเฟิง ครั้งหน้าผมจะไม่ทำอีก” ซูอวี่รู้สึกประหม่า เกร็งจนเหงื่อไหลออกมา

“ฉันอยู่ที่สี่แยกข้างหน้า ไปหลิวซื่อกรุ๊ปกับฉันหน่อย” เฟิงหานชวนสั่ง

“ประธานเฟิง คุณอยู่ที่นี่? เดี๋ยวนะครับ หลิวซื่อกรุ๊ป? เราไม่ได้ร่วมมือกับหลิวซื่อกรุ๊ป?” ซูอวี่งุนงง

“อย่ามัวพูดเหลวไหล รีบมา!”

"ครับครับครับ!"

...

ระหว่างทางไปห้องเรียน เฉินฮวนฮวนอ้าปากอยากถาม แต่หลิ่วเยว่เอ่อร์เอ่ยปากพูดก่อน

“ผู้ชายคนเมื่อกี้ไม่ใช่แฟนของฉัน เธออย่าเข้าใจผิดนะ”