บทที่99 คุณไม่เชื่อใจผมเลยสักนิด

เฉินฮวนฮวนรู้สึกเหมือนหัวใจหยุดเต้นไปชั่วขณะ และเหมือนจะได้ยินเสียงเต้น “ตุบตุบตุบ"

จังหวะการเต้นของหัวใจชัดเจนมาก

เธอรีบกำมือแน่นที่หัวใจ กัดริมฝีปากแน่น ก้มศีรษะเล็กน้อย และไม่ตอบ พยายามหลบ

เฟิงหานชวนไม่ชอบท่าทางพยายามจะหลบของเธอ เขาจับเอวเธอด้วยมือข้างหนึ่ง ปล่อยให้เธอพิงตัวเองและถามต่อไปว่า: "ตอบผมสิ คุณจะให้คนอื่นไหม?”

“ฉัน…” เฉินฮวนฮวนลังเล เพราะเธอไม่รู้ว่าทำไมเฟิงหานชวนต้องจดจ่ออยู่กับคำถามนี้

อย่างไรก็ตาม หลังจากที่คิดมานาน เธอรู้สึกว่าถ้าของที่ตัวเองให้คนอื่น แล้วเขาเอาไปให้อีกคนง่ายๆ เธอเองก็คงไม่มีความสุข

เธอจึงเงยหน้าขึ้นมองชายตรงหน้า ส่ายหัวเล็กน้อย และกระซิบว่า: "ไม่ให้"

“ผมไม่ได้ยิน” เฟิงหานชวนพูดทันที

อันที่จริงเขาได้ยิน แต่เสียงของเฉินฮวนฮวนเบามาก ทำให้เขารู้สึกว่าเธอมีอะไรในใจและขาดความมั่นใจ ดังนั้นเขาจึงบอกว่าเขาไม่เคยได้ยิน

เขาต้องการให้เฉินฮวนฮวนพูดอย่างตรงไปตรงมา

“ฉันบอกว่า ไม่ให้” เฉินฮวนฮวนคิดว่าเฟิงหานชวนไม่ได้ยินจริงๆ และขยายความพร้อมกับพูดเสียงให้ดังขึ้น: “สิ่งที่คุณให้ฉัน ฉันจะไม่ให้คนอื่น”

ในเวลานี้ เฟิงหานชวนพอใจ เขายกมุมริมฝีปากเล็กน้อยและจ้องไปที่ดวงตาที่สดใสของหญิงสาว

เฉินฮวนฮวนรู้สึกเขินอายเล็กน้อยที่เฟิงหานชวนจ้องมอง

เธอหลับตาลงอย่างรวดเร็ว รู้สึกว่าสายตาของเฟิงหานชวนมีอารมณ์รุนแรงในการจู่โจม ทำให้เธอกลัวเล็กน้อย

บางทีอาจเป็นเพราะการกระทำบางอย่างที่เฟิงหานชวนเคยทำกับเธอมาก่อน เธอก็เลยกังวลเล็กน้อยว่าเฟิงหานชวนจะทำอะไรกับเธอ

“คุณเขินเหรอ?” เฟิงหานชวนมองเห็นความเขินอายของเฉินฮวนฮวน และมีรอยยิ้มลึกลงไปในคิ้วของเธอ

“ไม่ ไม่ใช่ ฉัน...ฉันกลัว” เฉินฮวนฮวนเอื้อมมือไปจับแขนที่เฟิงหานชวนจับเอวของเธอออก ยืนขึ้นตรงหน้าเขาอย่างเคร่งขรึม และพูดด้วยความกล้าหาญ

“กลัว?” เฟิงหานชวนขมวดคิ้ว ใบหน้าของเขาไม่พอใจเล็กน้อย และถามว่า: “ทำไมคุณถึงกลัวผม?”

ตอนนี้เฉินฮวนฮวนยังไม่รู้ว่าเขาเป็นผู้ชายในบูลส์คลับคืนนั้น ดังนั้น เฉินฮวนฮวนไม่ควรมีอะไรที่กลัวเขา

หรือว่า เธอรู้อะไรบางอย่าง?

“พฤติกรรมบางอย่างของคุณก่อนหน้านี้ทำให้ฉันกลัว เพราะงั้นฉันต้องบอกคุณให้ชัดเจนก่อน ในระหว่างการทดลองอยู่ก่อนแต่งงาน คุณห้ามทำอะไรกับฉันหรือบังคับฉัน” เฉินฮวนฮวนรู้สึกว่าบางครั้งเฟิงหานชวนก็ชอบทำตัวมีอำนาจเหนือกว่า

ดังนั้น เธอจึงต้องเน้นเรื่องนี้ครั้งแล้วครั้งเล่า เธอเข้าใจว่าการทดลองอยู่ก่อนแต่งคือการที่เธอและเฟิงหานชวนต้องเข้ากันได้ก่อน หลังจากที่พวกเขาสามารถเข้ากันได้อย่างสงบสุขแล้ว จึงจะพัฒนาไปเป็นสามีภรรยาที่แท้จริงได้

ถ้าแม้แต่ความกลมกลืนยังเข้ากันไม่ได้ ก็ไม่ต้องพูดถึงการเป็นสามีภรรยาที่ใกล้ชิดกันหรอก

“ตกลง” เฟิงหานชวนพยักหน้าและกล่าวว่า: “เรื่องนี้คุณเพิ่งเน้นไปเมื่อกี้ ผมก็รับปากกับคุณแล้ว เราพยายามเข้ากันได้ คุณไม่เชื่อใจผมเหรอ?”

“ฉัน...ฉันไม่ใช่ไม่เชื่อใจคุณ ฉันแค่ต้องการพูดให้ชัดเจนอีกครั้ง” เฉินฮวนฮวนเม้มริมฝีปากของเธอ

“ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ผมไปอาบน้ำก่อน คุณอาบแล้วใช่ไหม?” เฟิงหานชวนเห็นว่าเฉินฮวนฮวนสวมชุดนอน

“อืม ฉันอาบก่อนกินมื้อเย็นแล้ว คุณรีบไปอาบน้ำเถอะ ฉันจะนอนแล้ว” เฉินฮวนฮวนพยักหน้าและพูด

เฟิงหานชวนก็พยักหน้าเล็กน้อย จากนั้นหันหลังเดินไปที่ห้องน้ำ จากนั้นปิดประตู

ไม่มีการกระทำอื่น ไม่มีคำพูดที่คลุมเครือ และเขาก็รับปากข้อตกลงที่เธอเพิ่งพูดไป เฉินฮวนฮวนก็หายใจออกด้วยความโล่งใจ