ตอนที่ 138 ไม่ได้นอนทั้งคืน

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเฉินนานาที่กำลังตะโกนเรียกอย่างคลุ้มคลั่ง ทำให้เฉินฮวนฮวนทำลายความคิดของเธอ

สำหรับเรื่องนี้ เมื่อปีที่แล้วเฉินฮวนฮวนเคยเจอเยี่ยจิ่งเฉินและเฉินซินโหรวในโรงแรมกับตาของตัวเอง

เพียงแต่เมื่อนำมาเปรียบเทียบกับนายท่านของตระกูลเฟิงและเฉินนานา ตอนนี้เธอรู้สึกว่าเยี่ยจิ่งเฉินและเฉินซินโหรวค่อนข้างอนุรักษนิยมมากกว่า

ในตอนที่เฉินฮวนฮวนกำลังตกตะลึงนั้น เฉินนานาได้หันมาสบตากับเธอ กะพริบตาให้เธอ พร้อมทั้งตั้งใจกัดริมฝีปาก แสดงท่าทางเซ็กซี่

เฉินฮวนฮวนยิ่งตกใจเข้าไปใหญ่ ตกใจถึงขนาดกระโดดหนีเข้าไปในห้องอย่างรวดเร็ว เธอพรวดพราดเข้ามา และโผเข้าไปในอ้อมกอดของเฟิงหานชวนทันที

“ไอหยา!” หน้าผากของเธอกระแทกเข้ากับหน้าอกของผู้ชายอย่างหนักหน่วง

“ไม่เป็นไรใช่ไหม?” เฟิงหานชวนดึงตัวของเฉินฮวนฮวนออก แล้วรีบก้มหน้าลงเป่าลมร้อนใส่บนหน้าผากของเธอทันที

เขาดึงเธอไปนั่งบนโซฟาอีกครั้ง จากนั้นก็รีบสาวเท้าเข้าไปในห้องน้ำโดยเร็ว

เฉินฮวนฮวนยังอยู่ในอาการตกใจ ในสมองเต็มไปด้วยความรู้สึกนั้นของเฉินนานา เวลาผ่านไปก็ยังไม่ได้สติ

ทันใดนั้น หน้าผากก็แผ่ขยายความรู้สึกอุ่น ๆ ออกมา ทันทีที่เธอปรายตามอง ก็เห็นเฟิงหานชวนใช้ผ้าอุ่นประคบหน้าผากให้เธออยู่

“เฟิงหานชวน” เธอตะโกนเสียงเบา ๆ

“อือ?” เฟิงหานชวนตอบรับ

เฉินฮวนฮวนใช้มือข้างหนึ่งป้องปากไว้ และใช้อีกข้างหนึ่งดึงแขนของเฟิงหานชวน เพื่อบอกให้เข้าโน้มตัวลงมา ซึ่งเฟิงหานชวนเองก็ทำตาม

เธอยื่นหน้าเข้าไปข้างหูของเขา จากนั้นก็เม้มริมฝีปากเล็กน้อย และบอกว่า : “เมื่อกี้ฉันเห็นนานาและนายท่าน บนระเบียงนั้น...........”

เธอรู้สึกลำบากใจที่จะพูดต่อ จากนั้นก็ยืดตัวขึ้น ด้วยสีหน้าที่อึดอัดใจ

“ผมเดาออกนะ” เฟิงหานชวนพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไม่ได้แสดงความรู้สึกใด ๆ

เมื่อสักครู่เขาตั้งใจจะไปลากเฉินฮวนฮวนกลับมา แต่เฉินฮวนฮวนก็โผเข้ามาราวกับกระต่ายที่ตื่นตูม

“อ่า? ก่อนหน้านั้นคุณเองก็เห็น........” เฉินฮวนฮวนกะพริบตาทั้งสองข้าง ก่อนจะซุบซิบนินทาด้วยน้ำเสียงในเชิงถามออกไป

เท่าที่เธอรู้มา ก่อนหน้าเฉินนานา นายท่านไม่เคยขาดผู้หญิงเลย ดังนั้น ที่เฟิงหานชวนแสดงท่าทางนิ่งสงบแบบนี้ นั้นเป็นเพราะว่าเห็นจนกลายเป็นเรื่องปกติแล้วใช่ไหม?

“ไม่เคยเจอภาพที่คุณเห็นหรอก แต่ก็รู้เรื่องเหล่านี้” เฟิงหานชวนไม่ปิดบัง

เขายื่นมือออกไปช่วยลูบผมของเฉินฮวนฮวน นึกถึงสีหน้าตกตะลึงและประหลาดใจเมื่อสักครู่ของเธอ จากนั้นก็ถามด้วยน้ำเสียงอบอุ่นว่า : “ตกใจเหรอ?”

“เอ่อ อื้อ” เฉินฮวนฮวนพยักหน้าในขอบเขตที่จำกัด ก่อนจะเม้มปากและพูดว่า : “ภาพเมื่อกี้ มันเหนือจินตนาการไปมาก”

“แต่ ฉันไม่เห็นอะไรของนายท่านนะ ฉันเห็นแค่นานา......” จู่ ๆ เธอก็ดูเหมือนจะคิดอะไรได้ จึงรีบอธิบาย

ถ้าเห็นอะไรของนายท่าน ก็คงจะอึดอัดใจไม่น้อย ถึงอย่างไรนายท่านก็เป็นสามีในนามตอนนี้ของเธอ และก็เป็นพ่อผู้ให้กำเนิดของเฟิงหานชวนด้วย

ทันทีที่เธออธิบายจบ เสียงร้องแหลมของผู้หญิงก็ดังขึ้นอีกครั้ง ก่อนจะเปลี่ยนเป็นกระชั้นชิดขึ้น มันคลุ้มคลั่งกว่าเสียงเมื่อสักครู่

หลังจากที่เสียงร้องครวญครางติดต่อกันยืดยาวนั้นดังขึ้น ทุกอย่างก็ตกสู่ความเงียบ

เฉินฮวนฮวนและเฟิงหานชวนต่างมองหน้ากัน เผยสีหน้าลำบากใจอย่างชัดเจน

เฟิงหานชวนโกรธฉุนเฉียวมาก เขานึกไม่ถึงว่าคืนนี้นายท่านจะเล่นกับเฉินนานาคนนั้นได้เอิกเกริกขนาดนี้ ทำลายความงดงามที่เขาสร้างขึ้นอย่างยากลำบากจนไม่เหลือชิ้นดี และยังสร้างภาพไม่ดีให้กับเฉินฮวนฮวนอีกด้วย

ถ้าไม่ใช่เพราะเฟิงเหลยถิงนั้นอายุเยอะแล้ว เขาก็คงจะวิ่งขึ้นไปบนชั้นสาม แล้วต่อยนายท่านคนนี้สักฉาดไปแล้ว