ตอนที่ 155 เธอเป็นแฟนของคุณชายสามตระกูลเฟิงเหรอ?

“ฮวนฮวน คุณยังจะไปทักทายอีกเหรอ? ไม่จำเป็น!”

ทันทีที่เฉินฮวนฮวนมาถึง ก็ถูกติงเซียงลากแขนไป ติงเซียงชำเลืองตามองไปยังอันเยว่ ก่อนจะพึมพำว่า: “ที่เธอช่วยคุณไม่ใช่เพราะอยากช่วยคุณจริง ๆ หรอก เพียงแค่อยากประจบครูเท่านั้น เธอทำแบบนั้นกับคนอื่นเหมือนกัน ท่าทางดูใจดีเป็นพิเศษ ในความเป็นจริงฉันกับเธอ.......”

ยังไม่ทันที่ติงเซียงจะพูดฉีกหน้าจบ กลับถูกเฉินฮวนฮวนตัดบทเสียก่อน เธอจึงทำได้แค่พูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า : “ไม่ว่ายังไง เธอก็ช่วยฉันแล้ว ฉันก็ต้องขอบคุณเธอ”

ตอนนี้เธอและติงเซียงกลายเป็นเพื่อนกันแล้ว คงดูไม่ดีแน่ถ้าจะโต้กลับติงเซียง ตอนที่เธอถูกซูเวยสั่งสอนไปก่อนหน้านั้น ก็มีแค่อันเยว่เท่านั้นที่ออกหน้าช่วยพูดให้กับเธอ ถ้าเธอจะรู้สึกขอบคุณย่อมเป็นเรื่องปกติ

“ก็ได้ ๆ แม้ว่าคุณจะขอบคุณเธอ แต่เธอก็ถูกรายล้อมไปด้วยคนเหล่านั้น คงจะพาคุณไปเล่นด้วยไม่ได้” น้ำเสียงของติงเซียงละคนไปด้วยความอิจฉาเล็กน้อย

จริง ๆ แล้วเธอแอบอิจฉาอันเยว่อยู่ในใจ แต่เธอไม่อยากประจบอันเยว่ ในกรณีที่ไปอยู่ข้างกายของอันเยว่ ต่อให้เธอจะโดดเด่นแค่ไหน ก็เป็นเพียงแค่ใบไม้ที่ร่วงโรยเพื่อขับให้ดอกไม้ดูสง่าเท่านั้น

เพราะไม่ว่าจะเป็นหน้าตาที่ชวนหลงใหล นิสัย ศักยภาพ หรือเบื้องหลังของอันเยว่ ก็ไม่มีอะไรจะพูดแล้ว

ตรงกันข้าม เฉินฮวนฮวนกลับแตกต่าง ไม่มีเบื้องหลัง และไม่มีศักยภาพ นอกจากหน้าตาที่ใช้ได้ ก็ไม่มีอะไรที่สามารถหยิบยกออกมาทำการแสดงได้ แต่เธอก็ยังยอมเป็นเพื่อนกับเฉินฮวนฮวนเลย

แบบนี้ ถ้าหลังจากนี้ได้อยู่ทีมเดียวกับเฉินฮวนฮวน แล้วถ้ายิ่งไม่มีผู้ที่มีศักยภาพกล้าแกร่งกว่านี้มาร่วมทีมด้วย ตัวเองก็คงจะถูกตัดสินให้เป็นตัวหลัก

“อื้อ ฉันรู้” เฉินฮวนฮวนเองก็ไม่ได้ตั้งใจจะประจบประแจงอันเยว่หรอก เธอมองออก อันเยว่ไม่มีทางขาดผู้ติดตามแน่ ๆ

ยิ่งไปกว่านั้น จุดประสงค์ที่มาแข่งขัน ไม่ได้คาดหวังจะประจบประแจงคนอื่นเพื่อให้ได้รับรางวัล เธอแค่อยากใช้ศักยภาพของตัวเองมาแข่งขันเท่านั้น

ในเวลานี้ ซูเวยเพิ่งเข้ามา กำลังเตรียมคาบสุดท้ายในช่วงเช้า จู่ ๆ คุณหนีซวงก็ถลันเข้ามาตัดบทของเธอ

“ครูซู พวกคุณเรียนต่อเถอะ แต่ให้เฉินฮวนฮวนไปคุยกับฉันที่ห้องทำงาน” สีหน้าลำบากใจของคุณหนีซวงได้ปรากฏรอยยิ้มบาง ๆ ทำให้ทุกคนรู้สึกงุนงงไม่น้อย ก่อนจะทยอยกันหันไปมองเฉินฮวนฮวน

เฉินฮวนฮวนเองก็สงสัยเช่นกัน แต่ก็ยังเดินออกมาจากทีม ไปยังตรงหน้าของคุณหนีซวง แล้วเอ่ยเรียกว่า : “ครูหนี”

เฉินฮวนฮวนเพิ่งจะรับได้กับคำพูดที่แสนเย็นชาของคุณหนีซวงเมื่อช่วงเช้า แต่คุณหนีซวงกลับไม่สนใจท่าทางของเธอ แล้วทำไมจู่ ๆ ถึงได้อยากคุยกับเธอเป็นการส่วนตัวกะทันหันแบบนี้?

เฉินฮวนฮวนรู้สึกกระวนกระวายใจอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ อาจเป็นเพราะตอนนี้ศักยภาพของตัวเองแย่เกินไป จึงถูกซูเวยรายงานต่อคุณหนีซวง เพื่อจะไล่เธอออก?

ถ้าเป็นแบบนี้จริง ๆ เธอก็คงทำได้แค่แสดงศักยภาพออกมา ไม่ว่าจะเป็นยังไง ขอแค่ได้อยู่ก่อนก็พอ

“ฮวนฮวน ตามฉันมา” ทันทีที่คุณหนีซวงเห็นเฉินฮวนฮวนมาถึง รอยยิ้มนั้นก็ยิ่งกว้างขึ้น ก่อนจะดึงแขนของเธอแล้วลากเธอออกจากห้องไป

ทันทีที่กลุ่มคนข้างหน้าออกไป กลุ่มคนข้างหลังก็เริ่มส่งเสียงฮือฮาภายในห้อง ทุกคนต่างแสดงสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ

“พระเจ้า พวกคุณเห็นไหม? ครูหนียิ้มให้กับเฉินฮวนฮวน แถมยังดึงมือของเฉินฮวนฮวนอีกด้วย!” มีคนเริ่มพูดขึ้นมาเสียงดัง

“ใช่ ๆ นี่มันเกิดอะไรขึ้น? หรือว่าเฉินฮวนฮวนเป็นญาติของครูหนี? ถึงขนาดทำให้ครูหนีไม่เห็นแก่หน้าของอันเยว่ถึงขนาดนี้!”

“ใช่ ๆ ขนาดอันเยว่เป็นเด็กฝึกที่เตรียมมาเป็นตัวหลักของรายการประกวด ครูหนียังไม่ยิ้มให้กับอันเยว่แบบนี้เลยนะ”

“พวกเราไม่เคยได้ยินมาก่อนนะว่าเฉินฮวนฮวนเป็นญาติของครูหนี เฉินฮวนฮวนถูกยัดเยียดเข้ามาแทนเกาเหวินไม่ใช่เหรอ? บอกว่าเป็นรุ่นน้องของเกาเหวิน ถ้ามีความสัมพันธ์กันจริง ๆ ไม่สามารถเข้ามาแทนที่ได้หรอกมั้ง!”

“ถูกต้อง ถ้ามีความสัมพันธ์กันจริง ๆ ทำไมถึงต้องเข้ามาแทนที่ด้วย? แล้วก็ไม่น่าจะเข้ามาเร็วขนาดนี้ด้วย?”

............

ทุกคนเริ่มทยอยกันวิพากษ์วิจารณ์ด้วยท่าทางตกตะลึง มีเพียงสีหน้าของซูเวยและอันเยว่เท่านั้นที่ไม่ค่อยสบอารมณ์นัก

วันนี้ซูเวยอารมณ์ไม่ดี ศักยภาพของเฉินฮวนฮวนก็มาแย่อีก จึงถูกเธอสั่งสอนไปฉากหนึ่ง ไม่ได้ไว้หน้าแก่เฉินฮวนฮวนเลยสักนิด

ถ้าเฉินฮวนฮวนเป็นคนของซูหนีจริง ๆ งั้นเธอไม่เป็นการล่วงเกินคุณหนีซวงหรอกเหรอ?

ในเวลานี้ซูเวยยืนต่อไปไม่ได้ จะนั่งก็นั่งไม่ติด สุดท้ายก็สาวเท้าก้าวออกไป ไม่เรียนต่ออีกแต่อย่างใด