ตอนที่ 283 แสดงความเป็นนายหญิง！

เดิมทีหลีซืออวิ๋นคิดว่าเฟิงหานชวนและเฉินฮวนฮวนรู้จักกันได้ไม่นาน แม้ว่าจะหลงใหลในเรือนร่างและรูปลักษณ์ของเฉินฮวนฮวนก็ตาม แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าทั้งสองคนจะรู้จักกันมานาน

ตอนนี้ เธอรู้สึกเหมือนมีเสียงวิ้งๆ อยู่ในสมอง เธอนึกไม่ถึงว่าภายในระยะเวลาสั้น ๆ เฉินฮวนฮวนจะตั้งท้องเร็วขนาดนี้

ถ้าลูกของเฟิงหานชวนลืมตาดูโลก เฉินฮวนฮวนก็จะได้ครองตำแหน่ง “คุณนายตระกูลเฟิง” ไปโดยปริยาย?

“มันเกิดขึ้นกะทันหันมาก ฉันกับฮวนฮวนก็ยังไม่ได้อยากมีลูกเร็วขนาดนี้ แต่ในเมื่อมีแล้ว ก็คงต้องเลี้ยงดูให้ดีที่สุด” สีหน้าของเฟิงหานชวนนั้นนิ่งสงบ น้ำเสียงก็ราบเรียบ ท่าทางสงบนิ่งไม่สะทกสะท้านใด ๆ

หลีซืออวิ๋นรู้สึกเหมือนมีมดนับหมื่นตัวกำลังไต่ขึ้นมาอย่างฉับพลัน มันรู้สึกแย่จนหายใจไม่ออก

แต่เธอก็ยังดึงสติกลับมาได้อย่างรวดเร็ว จากนั้นก็คลี่ยิ้มด้วยความกระตือรือร้น ซึ่งเป็นรอยยิ้มไม่ยิงฟันดั่งกุลสตรีที่มีจิตใจงดงาม และพูดว่า : “งั้นก็คงเป็นความประสงค์ของฟ้าเบื้องบนแล้วล่ะ ซึ่งพิสูจน์ได้ว่าทั้งสองคนเป็นคู่ที่สวรรค์สร้างมา”

ถึงแม้ว่าเธอจะพูดออกไปแบบนี้ แต่ในใจกลับไม่ได้รู้สึกยินดีด้วยเลย

“เป็นโชคชะตาฟ้าลิขิต” ประโยคนี้เฟิงหานชวนได้หันไปมองเฉินฮวนฮวน และพูดกับเธอ

ไม่เพียงแต่ตอบคำถามของหลีซืออวิ๋นเท่านั้น แต่ยังแอบสารภาพรักกับเฉินฮวนฮวนลับ ๆ ด้วย เฉินฮวนฮวนรู้สึกว่าเขาร้ายไม่เบา

แต่ในใจกลับหอมหวานราวกับน้ำผึ้ง

……

มื้อค่ำคืนนี้พวกเขาฝากท้องไว้กับร้านอาหารหลานเซียง

เพราะร้านนี้มีวัตถุดิบสดใหม่ทั้งหมด รสชาติอร่อยถูกปาก เฉินฮวนฮวนกินจนอิ่มแปล้ จากนั้นก็ยกมือขึ้นมาลูบหน้าท้องด้วยความพอใจ

ทั้งหมดนี้เธอกินอยู่คนเดียว ส่วนหลีซืออวิ๋นและเฟิงหานชวนคุยเรื่องห้างสรรพสินค้าไปตลอดมื้ออาหาร เฉินฮวนฮวนขี้เกียจจะฟัง

แต่มีอยู่เรื่องหนึ่งที่เธอมั่นใจมาก นั้นคือความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองคน เป็นแค่เพื่อนกันจริง ๆ ไม่มีการลับลมคมในแต่อย่างใด กลับกลายเป็นเธอที่ใจแคบเกินไป

เมื่อเห็นเฉินฮวนฮวนกินอิ่มหนำสำราญแล้ว เฟิงหานชวนก็หยุดสนทนากับหลีซืออวิ๋นไปทันที ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมลงว่า : “ฮวนฮวนต้องกลับไปกินยา ฉันจะให้ซูอวี่ไปส่งเธอแล้วกันนะ”

เหมือนกันครั้งที่แล้ว ให้คนขับรถของตระกูลหลีไปส่งหลีซืออวิ๋นที่บริษัทอาร์ ทั้งที่เดิมทีตั้งใจจะให้เฟิงหานชวนไปส่งเธอที่บ้านตระกูลหลี แต่เฉินฮวนฮวนกลับแทรกตัวเข้ามาขวาง

“หานชวน ไม่ต้องลำบากซูอวี่หรอก ฉันให้คนขับรถของบ้านฉันมารับแล้ว นายพาฮวนฮวนกลับไปก่อนเถอะ” หลีซืออวิ๋นยกมือขึ้นมาม้วนผมอย่างอ่อนโยน ดูไปแล้วเหมือนจะเข้าใจดี

“คิดเงินที่ฉันนะ ขอตัวก่อนนะ” เฟิงหานชวนลุกขึ้นยืน จากนั้นก็ดึงเฉินฮวนฮวนให้ลุกขึ้นตาม

เฉินฮวนฮวนนึกไม่ถึงว่าอิ่มปุ๊บก็ต้องกลับทันที เธอค่อย ๆ ดึงสติกลับมา จากนั้นก็รีบโบกมือไปทางหลีซืออวิ๋น : “พี่ซืออวิ๋น บ๊ายบาย!”

“บ๊ายบาย” หลีซืออวิ๋นยิ้มพร้อมกับตอบกลับไป

หลังจากนั้นเฟิงหานชวนก็จูงมือของเฉินฮวนฮวนเดินออกจากร้านอาหารหลานเซียงไป เหลือไว้แค่หลีซืออวิ๋นเพียงคนเดียว รอให้คนขับรถมารับที่ห้องวีไอพี

หลีซืออวิ๋นนึกถึงภาพที่เฟิงหานชวนจูงมือเฉินฮวนฮวนเดินออกไปอยู่ในหัวตลอดเวลา ท่าทางสนิทสนมแบบนั้น ทำให้เธอเกลียดจนต้องกัดฟันกรอด

จากนั้นก็ล้วงไปหยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋าหนังจระเข้ลิมิเต็ดใหม่ล่าสุด และรีบกดโทรเบอร์ทันที : “มัวหาอะไรอยู่? ยังหาไม่เจออีกรึไง?”

เธอแทบจะตะโกนออกมาเสียงดัง

“คุณหนูหลี ผมหาเจอแล้ว! เห็นว่าวันนี้ดึกมากแล้ว ก็เลยตั้งใจว่าจะติดต่อคุณหนูไปพรุ่งนี้ เพียงแต่.....” น้ำเสียงที่เอ้อระเหยลอยชายของอีกฝ่ายดังขยายออกมา ตามมาด้วยเสียงที่แฝงไปด้วยการข่มขู่ : “เงินของคุณหนู ไม่ค่อยพอเท่าไหร่นะ”

“นายหมายความว่ายังไง? ราคาที่นายเสนอมามันไม่ต่ำเลยนะ ฉันจ่ายไปหมดแล้วด้วย นายจะเอาอะไรอีก?” หลีซืออวิ๋นเบิกตากว้าง ก่อนจะกัดฟันแน่น

ลูกน้องที่อยู่ใต้บัญชาของตัวเองหาข้อมูลเบื้องลึกเบื้องหลังของเฉินฮวนฮวนไม่ได้ ดังนั้นหลีซืออวิ๋นจึงต้องจ้างนักสืบฝีมือดี นักสืบผู้รู้ความลับมากมาย ด้วยเงินก้อนใหญ่จำนวนหนึ่ง

“คุณหนูหลี พรุ่งนี้คุณว่างไหม? สู้เราออกมาคุยกันหน่อยดีกว่า?” เฉินเจี๋ยแสยะยิ้ม ก่อนจะพูดว่า : “ถ้าคุณหนูไม่อยากรู้ ผมก็จะคืนเงินทั้งหมดกลับไปให้คุณหนู ถ้าคุณหนูอยากรู้........”

หลีซืออวิ๋นหรี่ตาลงเล็กน้อย ได้แต่จำใจต้องยอม : “ได้ พรุ่งนี้บ่ายสอง ห้อง 2102 อวิ๋นซูอพาร์ทเม้นท์ 3”

“ตกลง แล้วเจอกันนะครับ~” เฉินเจี๋ยพึงพอใจมาก เขาตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงไม่จริงใจ