ตอนที่281 คนเขาเป็นสุนัขจิ้งจอกพันปี

“เฟิงหานชวน คุณบ้าไปแล้วหรือ?”

เฉินฮวนฮวนเพิ่งจะรู้สึกตัว จ้องเขม็งด้วยความโกรธและตะโกนว่า "เมื่อครู่ถูกเลขาของคุณเห็นเข้าแล้ว เธอไม่มีทางเชื่อว่าฉันเป็นหลานสาวของคุณอีก อากับหลานจะมีความคลุมเครือแบบนี้ได้ยังไง...… "

“แล้วเราเป็นอาหลานกันเมื่อไหร่? คุณเป็นหลานสาวของผมหรือ?” เฟิงหานชวนเลิกคิ้วและถามด้วยน้ำเสียงเดียว

“ฉัน...…” เฉินฮวนฮวนพูดไม่ออก เธอขดริมฝีปากแล้วพูดว่า: “ฉันไม่ใช่หลานสาวของคุณจริงๆ แต่......แต่แกล้งทำเข้าใจไหม?”

“ทำไมคุณต้องแกล้งทำ? ใครกันแน่ที่บอกนักบอกหนาว่าต้องการเปิดเผยต่อสาธารณะ?” เฟิงหานชวนแสดงความไม่พอใจ

เฉินฮวนฮวน: "......"

เธอยื่นมือออกและเกาศีรษะแล้วยืนยันว่า “ฉันเคยพูดแบบนี้จริงเหรอ?”

เธอเหมือนจะคลับคล้ายคลับคราว่าเคยพูดเมื่อคืนวันก่อน ตอนนั้นเธอไม่รู้ว่าตัวเองตั้งท้อง ภายใต้การไล่ถามของติงเซียง เธอคิดที่จะบอกติงเซียงเรื่องการแต่งงานของเฟิงหานชวนกับเธอ

เฟิงหานชวนก็อยู่ที่นั่นในตอนนั้น เธอพูดต่อหน้าเฟิงหานชวน แต่ว่านั่นไม่นับว่าเป็นการเปิดเผยมั้ง

“ต้องการให้ผมช่วยรื้อฟื้นให้ไหม” เฟิงหานชวนก้มศีรษะและเอนตัวเข้ามาใกล้เธอ จมูกของเขาเกือบจะแตะตรงกลางคิ้วของเธอ

ความใกล้ชิดสนิทสนมของเขาทำให้เฉินฮวนฮวนรู้สึกร้อนบนใบหน้าของเธอ เธอหันหน้าหนีและพึมพำด้วยเสียงเบา: "ฉันจำได้ ฉันจำได้ ไม่ต้องรื้อฟื้น ... "

“ตอนนี้ฉันแกล้งทำเป็นหลานสาวของคุณ ก็เป็นเพราะต้องเข้าร่วมการประกวดนี่~บริษัทคุณมีคนตั้งมากมาย ความสัมพันธ์ของเราถูกเปิดเผยที่บริษัทคุณ ไม่ใช่เท่ากับการบอกให้โลกรู้หรือ?

เฟิงหานชวนมองดูด้วยท่าทางหงุดหงิด เธอแอบขดริมฝีปาก ฝ่ามือทั้งสองเลื่อนออกจากโต๊ะและยื่นออกมาจากชายเสื้อของเธอ

สัมผัสที่เย็นเฉียบเล็กน้อยทำให้เฉินฮวนฮวนกระตุกฉับพลัน รีบหันศีรษะจ้องตาเฟิงหานชวน เธออ้าปากและกำลังคิดจะต่อต้านชายคนนี้ แต่พบว่า...... เฟิงหานชวนไม่ได้จะทำอะไรเธอ แต่ช่วยเธอติดกระดุมให้เรียบร้อย

จากนั้นก็รีบเอามือทั้งสองออกอย่างเร็ว กลับสู่กลางอากาศใหม่

“ขอบคุณ ขอบคุณ” เฉินฮวนฮวนหรี่ตาลงอย่างเขินอายและกล่าวขอบคุณเสียงเบา

“เมื่อครู่คุณแค่อยากตะโกนใส่ผมหรือ?” เฟิงหานชวนสังเกตเห็นการเคลื่อนไหวเล็กน้อยของเฉินฮวนฮวนเมื่อครู่นี้

“เอ่อ......ไม่ ไม่ใช่นะ...…” เฉินฮวนฮวนเพียงแค่อยากปฏิเสธในขณะนี้

“ไม่พูดความจริง?” ริมฝีปากของเฟิงหานชวนยิ่งงอนมากขึ้น เขาเอียงตัวไปที่ข้างหูของหญิงสาวและกระซิบว่า “ถ้าคุณไม่บอกความจริงหล่ะก็ ผมจะปลดกระดุมคุณอีกครั้ง”

เฉินฮวนฮวนโพล่งออกมา: "คนเลว!"

วินาทีต่อมา อากาศก็แข็งตัว เธอรีบปิดปากของตัวเองทันที จากนั้นส่ายหัวอย่างกะทันหัน ดวงตาโตคู่ที่ดูไร้เดียงสาแอบมองตรงหน้าอย่างลับๆ

“หือ? คนเลว?” เฟิงหานชวนยกมือทั้งสองข้างวางบนโต๊ะอีกครั้ง กอดหญิงสาวไว้ด้านหน้าแน่น

ความรู้สึกถูกกดขี่เกิดขึ้นทันที เฉินฮวนฮวนรีบอ้อนวอนขอความเมตตา “อาหาน นี่คือปรับเปลี่ยน~ไม่ใช่คำด่า~”

“เปลี่ยน อารมณ์?” เฟิงหานชวนพบว่าผู้หญิงคนนี้ยิ่งอยู่ยิ่งฉลาดขึ้น

เสียงทุ้มต่ำของเขาพูดช้าๆ “คุณแน่ใจหรือว่าสภาพร่างกายของคุณตอนนี้ มีคุณสมบัติที่จะมีปรับเปลี่ยนกับผม?”

เฉินฮวนฮวน: "......"

สู้ไม่ได้ สู้ไม่ได้ เธอสู้เฟิงหานชวนไม่ได้สักนิดเลยจริงๆ

“มันดึกแล้ว อาหาน ฉันต้องกลับไปพักผ่อนแล้ว คุณยังต้องทำงาน ฉันไม่ควรรบกวนคุณ” เฉินฮวนฮวนตัดสินใจถอยหลัง

“อยู่พักที่นี่” ฝ่ามือใหญ่ของชายหนุ่มจับเอวเธอไว้

เฉินฮวนฮวนรู้สึกประหม่าขึ้นมาทันที สมองอดไม่ได้ที่จะคิดไปเรื่อยเปื่อย เธอกระพริบตาทั้งสองข้างและส่ายหัวอย่างกะทันหันเพราะกลัวว่าเฟิงหานชวนจะชวนเธอทำสิ่งที่ถูกขัดจังหวะก่อนหน้านี้

“ที่นี่มีห้องนั่งเล่น พักผ่อนที่นี่มีอะไรไม่เหมาะ?” เฟิงหานชวนขมวดคิ้วเล็กน้อย ดูออกว่าไม่พอใจขึ้นมา