15 เขามาหาฉันที่ผับ

"คุณรู้ตัวบ้างไหมคุณพูดอะไรออกมา ยิ่งคุณพูดแบบนี้ผมก็ยิ่งรู้สึกโมโหนะ คุณอยู่ที่ไหนบอกผมมาเดี๋ยวนี้ ! เขาตะคอก

น้ำเสียงของเค้าช่างเป็นน้ำเสียงที่เผด็จการเอามากๆนิสัยบ้าบงการ ตามเจ้าฉบับของเจ้าของบริษัท

"คุณนี่ช่างวางอำนาจเสียจริงนะ หึ ! ฉันไม่กลัวคุณหรอกเพราะไม่ได้อยู่ในเวลางานและฉันก็จะไม่บอกคุณด้วยว่าฉันอยู่ที่ไหน ราตรีสวัสดิ์นะคะคุณลีโอนาร์โด บลูส์ บาย !

ฉันหัวเราะอย่างสนุกเมื่อฉันได้วางโทรศัพท์ใส่เค้า แล้วก็เดินกลับไปที่โต๊ะหาแซมทันที ฉันหัวเราะเริ่งร่าเดินมาหาแซม

"ไปห้องน้ำนานมากเลยนะ ฉันกำลังจะไปตามเธออยู่เลยคิดว่าตกส้วมไปแล้วสะอีก" แซมได้บอกกับฉัน

"ต่อแถวเข้าห้องน้ำนานน่ะ เดี๋ยวฉันขอออกไปสูดอากาศบริสุทธิ์ข้างนอกหน่อยนะ ฉันรู้สึกเหมือนฉันจะมึนหัวเพราะว่าเมามากไปหน่อย"

"เธอเป็นคนชวนฉันมาเองแล้วจะเมาก่อนแบบนี้ได้ยังไง ?

"ขอเวลาซัก 5 นาทีเดี๋ยวฉันมา"

ตอนนี้ฉันกำลังเดินผ่าฝูงชนไปเรื่อยๆ ฉันอยากออกไปที่หน้าผับเพื่อสูดอากาศ ฉันรู้สึกพะอืดพะอมอยากจะอาเจียน

ตอนนี้ฉันรู้สึกกำลังอึดอัดและระหว่างที่กำลังเดินรู้สึกคลื้นไส้มาก ฉันได้เดินเรื่อยๆแล้วหัวฉันก็หมุนจนรู้สึกแย่ ฝีเท้าของฉันเริ่มรู้สึกไม่มั่นคง

ตอนนี้ฉันก็ได้ออกมาอยู่ที่หน้าผับเป็นที่เรียบร้อย อากาศยามค่ำคืนของกรุงเทพมหานครช่วงก่อนปีใหม่ช่างเย็นสบายเสียจริง

ตอนนี้ฉันรู้สึกได้ว่าตัวเองเมามากขนาดไหนภาวะการมองเห็นก็เริ่มจะเลือนลาง ตอนนี้ฉันกำลังมองเห็นภาพซ้อนเหมือนการ์ตูนทอมแอนด์เจอรี่

ตอนนี้ฉันได้แต่คิดในใจว่าไม่นะ...อย่าอาเจียนออกมาตอนนี้นะ อายคนอื่นเขา

ทำไมผู้ชายคนนั้นช่างมีอิทธิพลมากมายเสียเหลือเกินกับชีวิตฉัน ทำไมฉันต้องปล่อยใจให้ตัวเองกลายเป็นคนเละเทะขนาดนี้

เมื่อโดนผู้ชายคนนี้บอกว่าชอบ แล้วเค้าก็บอกว่าแค่แกล้งฉันเล่น คำพูดของเค้าแค่นี้ทำไมมีอิทธิพลกับฉันมากมายจนฉันจะต้องมาเมาในคืนคืนนี้ด้วยนะ

"เคท เธอเป็นอะไรมากหรือเปล่า"

ฉันไม่รู้เลยว่าแซมตามฉันมาตอนไหน

"เป็นอะไรมากหรือเปล่า ฉันเป็นห่วงเธอนะ วันนี้เธอเมามากเกินไปแล้วนะ"

ใช่ฉันยอมรับว่าฉันดื่มมากไปจริงๆฉันฝืนยิ้มให้กับแซม เพื่อแสดงถึงอาการของฉันว่าไม่เป็นไรจริงๆ

"ฉันมีเรื่องอยากจะบอกเธอนะเคท ฉันไม่รู้ว่าจะมีโอกาสพูดกับเธอตอนไหน วันนี้เธอเมาฉันจึงอยากช่วยโอกาสนี้ไว้บอกกับเธอ"

เค้าพึมพำตาสีเข้มของเขาจ้องมองมาที่ดวงตาของฉัน แล้วเขาก็เดินเข้ามาใกล้อีก แขนข้างหนึ่งเขาโอบรอบตัวฉันไว้

"โอเคแซม ฉันไม่เป็นอะไรมาก ฉันไหว"

ฉันพยายามผลักร่างของเค้าออกไปอย่างอ่อนแรงด้วยความเมา แล้วตอนนี้ฉันก็ยิ่งอึดอัดเมื่อเขาเหมือนกำลังจะกอดฉัน

"เคท ฉันขอร้องเถอะ วันนี้ฉันอยากบอกเธอ"

เค้ากระซิบที่ข้างแก้มฉัน ตอนนี้เค้ากำลังจะจูบฉัน เขากอดฉันไว้ในวงแขนสองข้างของเขา แล้วดึงฉันเข้าไปใกล้แบบแนบชิด

"นายจะทำอะไรน่ะแซม?

ฉันถามเมื่อเขาเหมือนกำลังกอดฉันอยู่เหมือนคู่รัก ฉันประหม่ามากตอนนี้ฉันยังไม่พร้อมฉันกำลังอยากจะอาเจียน

"เธอก็น่าจะรู้ดีว่าฉันชอบเธอมานานแล้ว ได้โปรดเถอะนะ"

มือข้างหนึ่งของเค้าอยู่ตรงบั้นเอวของฉัน เค้าพยายามโอบให้กายฉันเข้าไปแนบชิดกับตัวเขามากขึ้นไปอีก ส่วนมืออีกข้างเค้าเชยคางของฉันขึ้นบอกให้ฉันเงยหน้าและเค้าก็กำลังจะจูบฉัน

" ไม่นะแซม หยุด !!!

ฉันผลักเขาออกไป แต่แผงอกเขาเหมือนกำแพง กล้ามเนื้ออันแข็งแกร่งของเค้าฉันพยายามผลักยังไงก็ทำไม่ได้ ร่างของเค้าแทบไม่ขยับเลย

แล้วมือของเค้าก็เลื่อนไปที่ผมของฉันแล้วเขาก็จับศรีษะฉันไว้แน่นแล้วก็สบตาฉันแบบคนรัก