33 บทรัก บทที่ 2

เค้าได้บอกกับฉันพร้อมกับยกแก้วไวน์และขวดไวน์รินให้กับฉัน...ใช่แล้วเค้าทำเองเค้าไม่ใช้บริกร

"ผมจะสอนคุณวันนี้ว่าการที่เป็นผู้หญิงของผมมันสุดแสนที่จะวิเศษมากมาย"

ตอนนี้เค้าพูดพร้อมกับความตึงเครียดที่ผ่านเข้ามาพบพูดแบบจริงจังที่สุด

เค้าต้องการให้ฉันรู้ว่าเขาเครียดมากขนาดไหนที่ฉันปฏิเสธสิ่งดีดีที่เขามอบให้

ซึ่งความคิดฉันแล้วมันคือนรกมันไม่ใช่เรื่องดีเลยแม้แต่น้อย

ตอนนี้ฉันเงยหน้าขึ้นมากระพริบตาใส่เขา หัวใจฉันเต้นรัวรู้สึกได้ถึง อาการกระตุก ที่จุดสัมผัสอ่อนไหวของร่างกาย ในตอนนี้ฉันรับรู้ได้ถึงกระแสไฟฟ้าที่ก่อตัวขึ้นระหว่างฉันกับเขา

ตอนนี้ในตาของเค้าสีเทาเข้มร้อนระอุกว่าอยู่บนภูเขาไฟ

เขาจับขาฉันแยกออกจากกันแล้วแทรกกายแกร่งเขาเข้ามาแนบน้องสาวฉัน เค้าโน้มตัวมาข้างหน้าแล้วค่อยๆดึงเครื่องประดับที่บนศีรษะของฉันออกอย่างช้าๆทีละชิ้นๆ

นิ้วของเขาคลายผมฉันให้เป็นอิสระ ฉันหายใจถี่และไม่สามารถเคลื่อนไหวตัวเองได้ ฉัน จ้องมองเขาด้วยเหมือนอาการอกเขาสะกดจิตเอาไว้ในขณะที่มือของเค้าจะไปที่เส้นผมของฉัน

"คุณคิดยังไงกับเรื่องสัญญาของเรา ผมขอถามคุณอีกครั้ง"

เค้ากระซิบข้างใบหูฉันด้วยเสียงนุ่มไพเราะ และมือของเค้ายังคงคลายเครื่องประดับฉันไปด้วย

"เพราะอะไรคุณถึงไม่ยอมเซ็นสัญญาให้กับผมเหรอ ??

ฉันเงียบ

เค้าใช้นิ้วมือของเค้าวนรอบใบหูของฉันแล้วดึงติ่งหูฉันเบาเบาแล้วถอดต่างหูออกให้ฉัน มันช่างเร้าอารมณ์ฉันเหลือเกิน

" หืม อย่าเงียบสิผมต้องการคำตอบ "

"ขอโทษนะคะฉันต้องการเวลาคิดเรื่องนี้อีกสักหน่อย"

ฉันกระซิบตอบ

"คุณยังคิดเรื่องอะไรอีกละเคท"...สายตาเขาเว้าวอน ใบหน้าของเขาเคลื่อนมาประจัญหน้าฉันแล้วมองไปที่ดวงตาอย่างเว้าวอนดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความต้องการ ฉันดูออกเพราะฉันเคยผ่านมันมาแล้ว

"ก็เรื่องของคุณไงคะ ฉันเข้าใจค่ะว่าคุณไม่ชอบการผูกมัด ฉันกำลังคิดถึงเรื่องนี้อยู่คะ"

"ถ้ายังงั้นคุณก็ไม่จำเป็นต้องปฏิเสธผมสิ"