7 เขาทำใจฉันละลาย

ตอนนี้ฉันอยากจะมีเวทมนตร์หายเข้าไปสิงอยู่ในตัวของท่านประธานเสียจริง ฉันอยากเข้าไปอยู่ในหัวใจของเขาหรือหัวสมองของเขาฉันอยากรู้ว่าตอนนี้เค้าคิดยังไงกับฉันกันแน่ ทำไมเค้าถึงได้รู้สนใจและคำพูดของเค้าเหมือนกำลังจีบฉันอย่างนั้นแหละ

"คุณพักอยู่กับใคร"

"ดิฉันพักอยู่คนเดียวค่ะ"

"พ่อแม่ของคุณคงจะพอมีฐานะสินะที่ซื้อคอนโดให้กับลูกแล้วให้ลูกมาเรียนแยกบ้านอยู่แบบนี้ ?

"ไม่ใช่หรอกค่ะท่านประธาน.....คอนโดแห่งนี้ฉันเก็บเงินด้วยน้ำพักน้ำแรงซื้อมาในขณะที่มาเรียนอยู่ที่กรุงเทพที่มหาวิทยาลัยแห่งนี้คะ .... ที่บ้านของดิฉันไม่ได้ร่ำรวยค่ะแค่พอมีพอกินค่ะ"

"ถ้าอย่างนั้นคุณก็เป็นคนแถวนี้ล่ะสิ"

"คะ "......ฉันรับคำสั่นๆ

"คุณเกิดที่นี่เลยหรือเปล่า"....เขาถามต่อไม่หยุด

"ฉันไม่ได้เกิดอยู่ที่นี่ค่ะ...ดิฉันเป็นคนเพชรบุรีค่ะ...แต่พอดีฉันสอบชิงทุนของมหาวิทยาลัยได้ค่ะ.....ฉันก็เลยต้องเข้ามาอยู่ที่กรุงเทพค่ะแล้วฉันจะซื้อคอนโดพี่พักอาศัยค่ะ"

ฉันได้บอกกับท่านประธานส่วนท่านประธานก็ได้แต่พยักหน้ารับรู้ เมื่อตอบคำถามท่านประธานเสร็จฉันก็ได้เบือนหน้าหนีไปอีกทาง

ฉันไม่อยากเห็นหน้าท่านประธานเลย เพราะยิ่งมองมองหน้าเขาพูดคุยกับเขาหัวใจของฉันมันก็แทบจะระเบิดออกมาด้วยอาการแน่นอก

"ทำไมผู้ชายคนนี้ถึงได้มีอิทธิพลต่อฉันมากมายเพียงนี้นะ"

ฉันได้แต่คิดในใจ

"การมาฝึกงานที่บริษัทของผมเป็นยังไงบ้างครับ ?

เค้าถามฉันพร้อมกับส่งยิ้มให้กับฉัน ตายแล้ว !!! หัวใจฉันจะวาย ขนาดเค้าไม่ยิ้มให้อกยังแทบจะระเบิดแล้ว ตอนนี้เค้ายิ้มให้กับฉันฉันอยากจะบ้าตาย อยากจะกัดลิ้นตายไปตอนนี้เลย

"การที่ได้มาฝึกงานที่บริษัทของท่านประธานเป็นสิ่งที่ดีมากค่ะ.....รุ่นพี่ที่ทำงานและเพื่อนร่วมงานที่ฝึกงานด้วยกันทุกคนต่างก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่าบริษัทของท่านประธานดูแลเอาใจใส่ลูกน้องอย่างจริงจังค่ะ....เทคโนโลยีที่ใช้ภายในบริษัทก็เป็นแบบสมัยใหม่.....เพื่อนร่วมงานและรุ่นพี่ที่ทำงานทุกคนต่างมีสุขภาพจิตที่ดี....ทุกคนขยันทำงาน ..... อาจจะเป็นเพราะว่าทุกคนมีท่านประธานที่ดูแลพนักงานดีอย่างคุณก็ได้มั้งคะ.....ทุกคนถึงได้ดูมีความสุขไปทั้งหมดค่ะ......ซึ่งแตกต่างจากที่ทำงานที่อื่นเพื่อนดิฉันได้บอกว่าไปทำงานที่อื่นแค่ไม่กี่วันก็เริ่มได้ยินเสียงซุบซิบนินทาต่างๆนานาสารพัดผิดกับที่ฉันทำงานอยู่ที่นี่ค่ะ.....ไม่มีเรื่องแบบนี้เลยค่ะ เพื่อนของดิฉันอิจฉาดิฉันมากที่ได้เข้ามาฝึกงานที่นี่"