EP.2 : ผู้ชายป่าเถื่อน NC20+ (1)

@โรงแรม H

“หึ…น่าสนใจแฮะ”

มุมปากหยักกระตุกยิ้มมุมปากอย่างพอใจเมื่อกดเข้าไปอ่านในกระทู้ Find your real mathch ของสาวสวยคนหนึ่งเข้า

ร่างเย้ายวนขาวอมชมพูในชุดเดรสสายเดี่ยววาบหวิวสีดำที่เห็นสัดส่วนโค้งเว้ายั่วยวนน่าบีบไปทั้งตัวเป็นสิ่งแรกเลยที่เตะตาเขา ผมสีน้ำตาลอ่อนคลอเคลียเต้าใหญ่ยาวไปจนถึงเอวคอดกิ่วแลดูน่าทะนุถนอมและน่าจับฟัดในเวลาเดียวกัน แม้จะไม่ได้ถ่ายให้เห็นหน้าตา แต่ก็มั่นใจว่าเธอคนนี้ต้องมีเสน่ห์มากแน่ๆ…

“อ่าส์…พี่โฬมคะ สนใจหนูหน่อยสิ”

เสียงหวานของสาวน้อยคนหนึ่งครางกระเส่าบนเตียงคิงไซซ์ ขณะที่โยกขย่มกายไปบนร่างกำยำของ ‘โฬม’ เจ้าของเรือนผมสีเทาควันบุหรี่ซึ่งกำลังเล่นมือถืออยู่ตอนนี้

“โทษทีครับคนสวย” เขายิ้มพลางวางมือถือลง ก่อนจะยกเอวบางลอยขึ้นจากตักเล็กน้อย ทว่าไม่ให้จุดเชื่อมหลุดออกจากกัน จากนั้นก็กระทุ้งลำเขื่องไซซ์ 60 ของตนอัดกระหน่ำเข้าไปไม่ยั้งจนเด็กเอ็นฯ ที่เขาจำชื่อไม่ได้ครางไม่เป็นภาษา

ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก!

“อ๊ะ อ๊ะ! อร๊างงงง~”

“ซี้ดดด…หันหน้ามาทางนี้หน่อย”

เสียงทุ้มของ ‘อคิณ’ แทรกขึ้น ร่างกำยำที่มีเพียงเสื้อคลุมปกปิดกายตัวเดียวขยับตัวมายืนข้างๆ หญิงสาว กระตุกสายรัดเอวออกแล้วจับลำยาวไซซ์ 58 ของตนจ้วงเข้าไปในปากของเธอพร้อมขยับเข้าออกเป็นจังหวะอย่างมีอารมณ์

“อ่อก! อ่อก! อื้ออออ~”

“พวกมึงนี่มันป่าเถื่อนกันจริงๆ ไม่เห็นเหรอว่าน้องเขาตาค้างแล้วน่ะ”

ทางฝั่งของ ‘ภัทร’ ที่นั่งสูบบุหรี่อยู่บนโซฟาทักท้วงขึ้นด้วยสีหน้าและท่าทีไร้อารมณ์

“มึงเสร็จก่อนก็หุบปากไปไอ้ภัทร”

ว่าแล้วอคิณก็ดึงศีรษะเล็กของเด็กเอ็นฯ เข้าหาตัวพร้อมกระทุ้งลำเขื่องของตนเข้าใส่อย่างบ้าคลั่งจนเธอแทบกรามค้าง

“นั่นสิ…อ่าส์ พูดอย่างกับมึงอ่อนโยนตายล่ะ” โฬมเสริมขึ้นบ้าง ขณะที่ด้านล่างก็ยังกระหน่ำเข้าออกในร่องเล็กของผู้หญิงคนนั้นอย่างป่าเถื่อนจนเกิดเป็นเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังลั่นไปทั้งห้อง

ปึก! ปึก! ปึก! ปึก!