EP.4 เสน่ห์แรง (2)

“อะไร๊…กะ กูแค่โหลดมาดูเล่นๆ เห็นเขากำลังฮิตกัน”

“โอ๊ย~ มึงจะเขินอะไร เล่นๆ ไปเหอะ รีบหาผัวสักทีจะได้ไม่ต้องบ่นว่ากูเทเพื่อนหนีไปกับผู้”

“เออน่ะ ถึงเวลากูอยากมี กูหาไม่อยากหรอก”

“จ้าาาา~ เอาที่มึงสบายใจเลยค่าา” เจนิสลากเสียงยาวอย่างนึกหมั่นไส้ ทว่าก็เห็นด้วยกับประโยคนั้นเพราะเพื่อนของเธอทั้งสวย ทั้งแซ่บ แถมยังหาเงินเก่งขนาดนี้ มีผู้ชายแวะเวียนมาขายขนมจีบไม่เว้นแต่ละวัน ทว่ายัยแม่ชีนี่ก็ไม่เคยจะสนใจคบกับใครเลยสักคน

“เดี๋ยวกูไปเข้าห้องน้ำแป๊บนะเจน”

“เออๆ รีบไปเหอะ กูจะได้อ่อยเหยื่อได้เต็มที่”

“ค่ะ!!”

ว่าแล้วอัยรินทร์ก็หยิบกระเป๋าและมือถือติดมือไปด้วย และระหว่างทางที่เดินไปห้องน้ำก็มีสายตาหลายคู่จับจ้องมาที่เธอ แต่ว่าเธอก็ไม่ได้ใส่ใจเพราะว่าเริ่มชินกับมันตั้งนานแล้ว

ปึก!

“อ๊ะ!”

เสียงหวานร้องอย่างตกใจเมื่อจู่ๆ ก็ชนเข้ากับร่างสูงของผู้ชายคนหนึ่งเข้า

“ขอโทษครับ น้องเป็นอะไรไหม?” เขาคนนั้นเอ่ยพร้อมโอบเอวบางพยุงเธอเอาไว้ไม่ให้ล้มลงไป

“ไม่เป็นไรค่ะ”

ว่าแล้วเธอก็แกะมือของเขาออกแล้วเตรียมจะเดินเลี่ยงไป ทว่าก็ถูกคว้าข้อมือเอาไว้เสียก่อน

“พี่ชื่อต้านะ…น้องมากับใครอะ ไปนั่งโต๊ะกับพวกเราไหม?” เขาคนนั้นถามพร้อมยกยิ้มมองเธอด้วยสีหน้าเจ้าเล่ห์

“ไม่สะดวกค่ะ มีผัวแล้ว ขอตัวนะคะ” เธอโกหกไปอย่างเคยชินแบบไม่ต้องคิดเลยสักนิด พร้อมกับดึงแขนตัวเองกลับมาแล้วรีบเดินหนีให้ไกลจากเขา ไม่อยากเสียเวลาคุยด้วยให้มากความเพราะอยากเข้าห้องน้ำจะแย่

“ฮู่ววว เกิดเป็นคนสวยนี่เหนื่อยชะมัดเลยแฮะ…”

อัยรินทร์พูดติดตลกกับตัวเอง ปกติตอนที่ใส่ชุดธรรมดาๆ ทำงานอยู่ที่ร้านนวด ก็มีลูกค้าหน้าหม้อหลายคนพยายามเข้าหานับไม่ถ้วนจนหน่ายใจเพราะปฏิเสธไปไม่รู้กี่รอบแล้ว การที่มีผู้ชายในคลับเข้ามาจีบในตอนที่แต่งหน้าแต่งตัวจัดเต็มขนาดนี้จึงไม่ใช่เรื่องที่เหนือความคาดหมายนัก

อาจจะดูน่าหมั่นไส้ไปหน่อย ทว่ามันก็คือความจริงที่เธอปฏิเสธไม่ได้ ซึ่งตัวเธอเองก็ไม่พร้อมจะคบกับใคร เลยไม่เคยให้ความหวังผู้ชายคนไหนเลยสักครั้ง

สิ่งที่คนอย่างอัยรินทร์ต้องการมีเพียงแค่เรื่องบนเตียงแบบไม่ผูกมัดเท่านั้น แถมรสนิยมของเธอก็ไม่ใช่ว่าจะหาคนที่ถูกใจได้ง่ายๆ เสียด้วย ถึงได้โสดมาจนถึงทุกวันนี้…

“ขอโทษนะครับ คุณพอจะมีเวลาคุยกับผมสักครู่ไหม”

จังหวะที่อัยรินทร์เดินออกมาจากห้องน้ำและกำลังจะกลับไปนั่งที่โต๊ะ ผู้ชายหน้าตาดีท่าทางสุภาพคนหนึ่งก็เดินมาดักอยู่ตรงหน้า