ตอนที่ 14 ความรักอันลึกซึ้ง

คืนนั้นฮัวเทียนหลันไม่กลับมาติดๆ ไม่ได้เจอมาเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์อันรันรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย ดวงตามีความอาย แต่เมื่อเธอสบตากับของฮัวเทียนหลัน เธอก็กลายเป็นคนรู้สึกผิดโดยธรรมชาติ หลังจากที่เขาขับรถออกไปด้วยใบหน้าบึ้งตึง เขาก็เห็นอันรันยืนอยู่ข้างๆอย่างโง่เขลาและรีบพูดอย่างไม่สบอารมณ์ : "ขึ้นรถ! "

อันรันรีบเปิดประตูขึ้นไป ไม่พูดจาตลอดทาง ไม่นานก็ถึงบ้านเก่าของครอบครัวฮัว

ฮัวเทียนหลันลงรถก่อน เปิดประตูรถ ทำให้อันรันได้รับความโปรดปรานอย่างประหลาดใจ

พูดเบาๆว่า : "ขอบคุณ คุณผู้ชายฮัว! "

"เธอเรียกฉันว่าอะไร? " ฮัวเทียนหลันพูดอย่างเย็นชา

อันรันอึ้งไปพักนึง พูดเบาๆ : "เทียนหลัน! "

ร่องรอยของความรังเกียจปรากฏขึ้นในดวงตาของฮัวเทียนหลัน ถูกอันรันจับได้อย่างแม่นยำ

เธอรู้สึกเจ็บปวดในหัวใจ ยังคงแสร้งทำเป็นไม่รู้ จับแขนของฮัวเทียนหลันแล้วเข้าไปในคฤหาสน์

การปรากฏตัวที่น่ารักของคู่บ่าวสาวคู่นี้ ทำให้ฮัวเส้าซู่ซึ่งถูกบังคับให้กลับมาร่วมงานเลี้ยงอาหารค่ำของครอบครัว ตกใจจนกรามหลุด

พี่ชายคนรองไม่ได้เกลียดสะใภ้คนนี้มากเท่าไรหรอ? แม้แต่งานแต่งงานก็ยังหนี

แต่ดูลักษณะตอนนี้ เหมือนรักกันมากอย่างเห็นได้ชัด!

เมื่อสังเกตเห็นสายตาแปลกๆ ของฮัวเส้าซู่ ฮัวเทียนหลันก็จ้องมองเขาอย่างว่างเปล่า

ฮัวเส้าซู่รีบหลบสายตา ยิ้มและพูดว่า : "พี่ชาย พี่สะใภ้ พวกพี่มากันแล้วหรอ"

เข้าไปในห้องรับแขก หลี่รูยาเพิ่งถอดผ้ากันเปื้อนออก

บนโต๊ะเต็มไปด้วยอาหาร สายตาอันรันสดใส : "แม่ น่าอร่อยเยอะขนาดนี้ คือแม่ทำหมดเลยหรอคะ? มองแล้วหิวเลย! "

ใบหน้าที่ดูเคร่งขรึมของหลี่รูยาเปลี่ยนจากโกรธเป็นดีใจทันที เธอกล่าวทักทาย : "ไม่ได้ทำนานมากแล้ว อาหารทุกคุ้นเคย อาหารเหล่านี้เป็นอาหารที่ฮัวเทียนหลันชอบกินฉันไม่รู้ว่าจะถูกปากของเธอไหม"

ถึงแม้ว่าเมือง Zจะติดทะเล แต่อันรันไม่ชอบกินอาหารทะเลมาตั้งแต่เด็ก หันหน้าไปทางอาหารทะเลจานใหญ่ อันรันไม่กระพริบตาและพยักหน้า : "แม่เป็นคนทำ คนโง่ที่ไหนไม่ชอบกิน! " หลี่รูยาอดหัวเราะไม่ได้

ฮัวเส้าซู่ที่กำลังมองดูอาหารทะเลด้วยสายตาสิ้นหวัง ทันทีที่จ้องมองด้วยความขุ่นเคืองของเขา เขาบอกว่าผู้หญิงคนนี้ไม่เป็นที่พอใจ ยังด่าว่าเขาเป็นคนโง่!