ตอนที่ 171 การค่อยๆหายไปของชีวิตน้อยๆ

อันรันตะลึง กับผลรายงานการตรวจสอบในมือของเธอ

เธออยู่ในอารมณ์ที่ซับซ้อนมาก และชื่อสองพยางค์ในรายงานการตรวจสอบ แท้ง!

อันหรันถือผลรายงาน โดยรู้ว่าในนั้นต้องเป็นเรื่องจริง แต่ก็ยังอยากจะยืนยันอีกครั้ง จึงถามหมอตรงหน้าว่า : "หมอ นี่ วินิจฉัยผิดหรือเปล่า......"

หลี่ฮุ่ยมองไปที่ผู้หญิงที่เพิ่งกลับมาจากประตูผี และอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ : "นี่มันวินิจฉัยผิดอะไรกัน! ถ้าเมื่อคืนฉันไม่ช่วยเธอ เธอคงเสียเลือดมากเกินไปและตายแน่! "

เมื่อวานหลี่ฮุ่ยใช้ความพยายามอย่างหนัก ในที่สุดก็ทุบกระจกรถและลากอันหรันออกจากรถได้

การช่วยเหลือฉุกเฉิน ในที่สุดก็ช่วยชีวิตอันหรันได้

เนื่องจากอันหรันอยู่ในอาการโคม่า จึงไม่มีทางติดต่อกับครอบครัวของเธอได้ ดังนั้น Alto ของหลี่ฮุ่ย ตอนนี้ยังคงถูกRange Rover ยึดไว้ที่กำแพง

ที่นี่กลายเป็นภูมิทัศน์ของโรงพยาบาล มีคนมุงดูมาเป็นเวลานานโดยเพื่อนร่วมงานตอนเช้า และคนไข้ที่มาพบแพทย์

"ฉันท้องได้ยังไง! เป็นไปไม่ได้! " อันหรันยังคงไม่เชื่อ

เธอรู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย ที่แม้แต่สิ่งดีๆยังล่าช้า

แต่เธอไม่ได้จริงจังกับมัน ท้ายที่สุดอารมณ์ขึ้นๆลงๆ มากเกินไป ซึ่งอาจทำให้เกิดความล่าช้าได้ง่าย

ตอนนั้นเป็นเวลานานที่สุด ที่ไม่ได้มาเป็นเวลาสามเดือนเต็ม

นอกจากนี้ฮั่วเทียนหลันจะใช้ความปลอดภัยเสมอ และจะไม่ปล่อยให้อสุจิเข้าสู่ร่างกายของเธอ ดังนั้นอันหรันจึงไม่เคยพิจารณาเรื่องการตั้งครรภ์

แต่เธอลืมแล้ว ว่ามีเรื่องบางอย่าง บังเอิญเข้าครั้งแรก

แต่ตอนนี้ผลรายงานของโรงพยาบาลเขียนเป็นขาวดำ และจะไม่เป็นเท็จ

หลี่ฮุ่ยเป็นแพทย์ ความรับผิดชอบตามธรรมชาติของแพทย์คือการช่วยคนเจ็บคนตาย เมื่อเห็นท่าทางมึนงงของอันหรัน บวกกับรถของอันหรัน เธอรู้สึกว่าอันหรันอาจเป็นผู้หญิงที่เป็นมือที่สาม * สำหรับผู้ชายที่ร่ำรวย แต่เธอกำลังตั้งครรภ์และไม่รู้

"เป็นไปไม่ได้ รายงานทั้งหมดเป็นความจริง โชคดีที่คุณยังเป็นผู้หญิง มีอะไรผิดปกติในร่างกายที่คุณไม่สามารถค้นพบได้เหรอ ชีวิตเล็กๆนี้ หายไปแล้ว! " หลี่ฮุ่ยกล่าวอย่างโกรธเคือง

ความประหลาดใจในใจของอันหรันตั้งแต่แรกเริ่ม กลายเป็นความเศร้า เสียใจ

ลูก......เธอไม่เคยคิดว่าเธอจะมีชีวิตเล็กๆ นี้อีกครั้งกับฮัวเทียนหลัน

ชีวิตเล็กๆ น้อยๆ นี้กำเนิดขึ้น แต่กลับไม่ได้อยู่จนถึงวันที่ออกมา

หัวใจของอันหรันเจ็บปวด เจ็บปวดจนตอนนี้เธอไม่สามารถหายใจได้อีกต่อไป

ถ้ารู้นานแล้ว เธอน่าจะตายในรถ ไปพร้อมกับลูก!

"ทำไมคุณถึงช่วยฉัน? ทำไม! "อันหรันตะโกนอย่างเสียงแหบ

การพูดครั้งนี้ ทำให้หลี่ฮุ่ยโกรธมาก

บ้าตาย เธอเป็นคนดีช่วยผู้หญิงคนนี้ เธอไม่รู้ก็แล้ว แต่ตอนนี้เธอยังโทษตัวเอง

"ฉันเป็นหมอ ฉันจะเห็นเธอตายได้ยังไง? เธอไม่ได้สนใจร่างกายของเธอ ซึ่งทำให้เกิดการแท้งบุตร เด็กไปแล้วก็ถือเป็นความรับผิดชอบทั้งหมดของเธอ! "

คำพูดของหมอ แทงใจอันหรันทีละประโยค น้ำตาของเธอก็เอ่อล้นออกมาอย่างอดไม่ได้

หลี่ฮุ่ยที่ยังคงโกรธอยู่ เห็นอันหรันท่าทางอันหรันนี้

เธอรู้สึกใจอ่อน และอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ : "โอเค หยุดร้องไห้ ฉันรู้สึกหวั่นไหวแล้ว"

หัวใจของผู้หญิงสร้างจากน้ำ อย่างไรก็ตามผู้หญิงคนนี้เพิ่งสูญเสียลูกไป และเป็นที่เข้าใจได้ว่าอารมณ์ของเธอไม่สามารถควบคุมได้

อันหรันส่ายหัวและกระซิบ : "ฉันขอโทษ คุณหมอ ฉันใจร้อน คุณช่วยชีวิตฉัน คุณเป็นผู้มีพระคุณของฉัน......"

หลี่ฮุ่ยหาผ้าเช็ดหน้า เช็ดน้ำตาบนใบหน้าอันหรันอย่างแผ่วเบา และถามว่า : "ทำไมคุณถึงมาโรงพยาบาลเอง ครอบครัวของคุณล่ะ? ตอนโทรไปให้มาพักผ่อนอยู่เป็นเพื่อนเถอะ คุณต้องพักผ่อนสักหน่อย ไม่เช่นนั้นร่างกายจะอ่อนแอเกินไป มันจะง่ายต่อโรคที่ตามมา"

อันหรันยิ้มอย่างขมขื่น ส่ายหัวและพูดว่า : "ครอบครัวของฉันไปต่างประเทศหมดแล้ว ไม่สามารถมาได้ คุณหมอ ตอนนี้ฉันสามารถออกจากโรงพยาบาลได้ไหม? "

อันหรันพูดจบ ก็จะลุกขึ้น

หลี่ฮุ่ยรีบก้าวไปข้างหน้าเพื่อจับอันหรันไว้ : "ไม่ได้ คุณอยู่อีกสองสามวัน ตอนนี้คุณเดินก็ลำบากแล้ว จะออกจากโรงพยาบาลทำไม! "

หลังจากได้ยินว่าครอบครัวของอันหรันไปต่างประเทศ หลี่ฮุ่ยก็รู้สึกว่าเป็นข้ออ้างของอันหรัน และยืนยันตัวตนของอันหรันในใจเธอ

เมื่อเห็นท่าทางซีดเซียวของอันหรัน หลี่ฮุ่ยก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจในใจ

คนๆนี้นะ ผลผิดพลาดร้ายแรงกลายเป็นความเกลียดชังตลอดชีวิตจริงๆ เธอสวยมาก ดังนั้นเธอจะสามารถหาคนที่ดีมาแต่งงานกับเธอได้! "

อันหรันไม่รู้ว่าในใจของหลี่ฮุ่ยเห็นว่าเธอมีสถานะเป็นมือที่สาม เธอส่ายหัวและพูดว่า : "ฉันยังมีอะไรต้องทำอีกมาก ที่สุดในวันนี้ ฉันจะต้องออกจากโรงพยาบาล! "

เมื่อเห็นท่าทีที่แข็งแกร่งของอันหรัน หลี่ฮุ่ยก็ลังเลและพูดว่า : "นั้นก็ได้! ฉันจะเพิ่มถุงเลือดให้คุณ เพื่อเติมเลือดที่เสียไป คุณต้องพักผ่อนให้ดี และตอนบ่ายค่อยว่ากัน"

อันหรันไม่ใช่คนที่ไม่รู้ความเหมาะสม หมอบอกอย่างนั้น เธอทำได้แค่พยักหน้าเห็นด้วย

หลังจากที่หลี่ฮุ่ยปิดม่านและออกจากห้องผู้ป่วย เธอจำได้ว่าเธอลืมสิ่งสำคัญ

อัลโตของเธอก็ถูกเรนจ์โรเวอร์ของผู้หญิงคนนี้ทับอยู่บนกำแพง! เธอหันหลังกลับเพื่อกลับไปที่ห้องผู้ป่วย แต่ลังเลเมื่อจะเปิดประตูห้อง

ชั่งเถอะ เธอวิ่งหนีไม่ได้ ให้เธอพักผ่อนก่อน

"ดร.หลี่ ยังมีผ่าตัดอีกมากมายรอคุณอยู่ คุณหมอรีบมาเถอะค่ะ! " เรียกพยาบาลมาจากทางโน้น

หลี่ฮุ่ยก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว และเข้าไปในห้องผ่าตัด

อันหรันหยิบโทรศัพท์จากหัวเตียง หลี่ฮุ่ยรู้ใจ เขาหยิบโทรศัพท์ของอันหรันและไปที่ห้องผู้ป่วย

ภาพหน้าจอของโทรศัพท์มือถือเป็นรอยยิ้มที่น่ารักของลั่นลาน อันหรันอดไม่ได้ที่จะนึกถึงเด็กที่เสียชีวิตก่อนที่เขาจะเกิด

ไม่รู้ว่าเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง?

ผู้หญิงคงจะน่ารักเหมือนลั่นลาน ผู้ชายคงจะหล่อเหมือนฮัวเทียนหลันแน่นอน

อันหรันคิดไป น้ำตาก็ไหลอีกครั้ง

ฮัวเทียนหลัน คุณรู้ไหม?