ตอนที่ 212 หนีไป

ท่าทางที่ดื้อรั้นของอันหรัน ทำให้เขาสงบลง และปล่อยเธอไป

แต่เสียงลมหายใจที่รุนแรงของเขา ทำให้รับรู้ได้ว่า ในใจของเขานั้นไม่นิ่งสงบ

อันหรันลุกขึ้นมาใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อย นั่งลงไปตรงปลายเตียง และกระซิบเบาๆว่า “คุณฮั่ว คุณเพิ่งกลับมา ต้องเหนื่อยมากแน่ๆ คุณพักผ่อนก่อน ฉันจะไปต้มซุปโสมมาให้คุณดื่มสักถ้วย”

เมื่อพูดจบ อันหรันก็ลุกขึ้นและจะเดินออกไปจากห้องนอน

แต่เมื่อเธอเดินผ่านฮั่วเทียนหลัน ก็ถูกเขาดึงกลับเข้ามาอีกครั้ง

เขากอดอันหรัน หน้าอกของเขาแนบชิดกับหลังของอันหรัน มือของเขาจับไปที่มือของอันหรันไปเองด้วยไม่รู้ตัว แต่ก็ไม่ได้ทำอะไรเกินเลย

อันหรันสัมผัสได้ถึงเสียงหัวใจที่กำลังเต้นอยู่ของฮั่วเทียนหลัน ตึกๆ ตึกๆ! และนั้นก็ทำให้หัวใจของอันหรันเต้นเป็นจังหวะเดียวกับเขา

วันนี้อันหรันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับฮั่วเทียนหลัน

เพราะดูเขาในตอนนี้ เหมือนกับว่าเขากำลังระบายอารมณ์มากกว่า ไม่ใช่ทำเพื่อความปารถนา

เขาเคยทำแบบนี้กับเธอในตอนกลางคืน แต่ก็เพียงไม่กี่ครั้ง

แต่สำหรับตอนกลางวันแล้ว นี่เป็นครั้งแรก

“คุณฮั่ว คุณมีเรื่องทุกข์ใจอะไรหรอคะ?”

ในฐานะที่เธอเป็นภรรยาของเขา อันหรันจึงกังวลเรื่องนี้

อารมณ์ของฮั่วเทียนหลันไม่ค่อยจะดี ทำให้เขาไม่สามารถควบคุมร่างกายได้สักเท่าไหร่

เขารู้สึกว่าตัวเองนั้นมีอาการผิดปกติหรือเปล่า ผิดปกติที่ต้องอยู่ด้วยกันนานๆถึงจะมีความรู้สึก

ถ้าหากไม่ได้เป็นแบบนั้น เขาจะมาอยากทำอะไรแบบนี้ในตอนกลางวันกับผู้หญิงที่ตนเองไม่สนใจ และต้องการที่จะหย่ากับเธอด้วยทำไม?

“ไม่มีอะไร ฉันแค่ไม่สบายเท่านั้น”

คำพูดของฮั่วเทียนหลัน ทำให้อันหรันกังวลใจ เธอออกมาจากอ้อมกอดของฮั่วเทียนหลัน แล้วหันหลังกลับมาถามว่า “คุณฮั่ว คุณไม่สบายตรงไหน? ไปหาหมอไหมคะ?”

ความเป็นห่วงของอันหรัน ทำให้ฮั่วเทียนหลันนั้นรับรู้ได้

แต่ปากแดงๆของเธอ ทำให้เปลวไฟในใจของฮั่วเทียนหลันนั้นลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง

เขาดึงอันหรันเข้ามา แล้วจูบอย่างเร่าร้อน

อันหรันพยายามจะขัดขืน แต่ก็ยังถูกฮั่วเทียนหลันกอดไว้แน่น

ราวกับว่าเขาจะบดขยี้อันหรันให้เป็นชิ้นๆ แล้วหลอมรวมเขากับเธอให้เป็นหนึ่งเดียวกัน

อันหรันสัมผัสได้ถึงของแข็งบางอย่าง ที่กำลังนาบไปกับร่างกายของเธอ

ร่างกายของเธอก็สั่นสะท้าน

เธอกลัว กลัวการที่จะต้องมีเพศสัมพันธ์กับฮั่วเทียนหลัน

อุณหภูมิในร่างกายของอันหรันเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว อาการที่ต่อต้านของเธอ ยิ่งทำให้กระตุ้นความต้องการทางเพศของฮั่วเทียนหลันมากขึ้น

ยิ่งอันหรันขัดขืนมากขึ้นเท่าไหร่ ก็เหมือนจะยิ่งไปกระตุ้นอารมณ์ของฮั่วเทียนหลันมากขึ้นเท่านั้น

เขาจูบมาที่แก้มของอันหรัน แล้วค่อยๆขยับลงมาจนถึงคอ จากนั้นก็ขยับไปที่ติ่งหู อันหรันอดไม่ได้ที่จะส่งเสียงออกมา

ร่างกายของอันหรันถูกกระตุ้นโดยฮั่วเทียนหลัน

อันหรันนิ่งไม่ขยับ เธอไม่คิดที่จะขัดขืนอีกต่อไป เธอเอามือไปกอดฮั่วเทียนหลัน ทั้งสองคนค่อยๆก้าวที่ละก้าว และกลับขึ้นมาบนเตียงอีกครั้ง

ฮั่วเทียนหลันค่อยๆถอดเสื้อผ้าของอันหรันออกทีละชิ้นๆ แต่พอถึงชิ้นสุดท้าย อันหรันก็จับมือของเขาไว้

ในดวงตาของเธอยังคงแสดงออกถึงความต้องการอย่างเปิดเผย แต่ปากของเธอกลับพูดออกมาว่า “คุณฮั่ว อย่านะ....”

ในเวลานั้นก็มีคนเข้ามาขัดจังหวะ ซึ่งมันก็ทำให้ฮั่วเทียนหลันรู้สึกหงุดหงิดมาก

มันก็เหมือนมีคนมาแย่งของอร่อยที่กำลังจะเข้าปากไปต่อหน้าต่อตา

ฮั่วเทียนหลันจ้องมองมาที่อันหรันอย่างดุร้าย แล้วพูดออกมาด้วยเสียงต่ำๆว่า “ อันหรัน นี่เธอกำลังล้อเล่นกับฉันอยู่หรอ?”

เมื่อรู้สึกถึงความโกรธที่ท่วมท้นของฮั่วเทียนหลัน อันหรันอดไม่ได้ที่จะหดตัวลง

เมื่อกี้เธอมีอารมณ์ร่วมกับฮั่วเทียนหลันจริงๆ เธอจึงไม่ขัดขืนเลยแม้แต่น้อย

แต่ในตอนที่จะถึงฉากสุดท้ายของการมีเพศสัมพันธ์ เธอกลับไปนึกถึงเด็กที่เคยแท้งไป

เธอไม่สามารถก้าวข้ามความรู้สึกนี้ไปได้!

“คุณฮั่ว ช่วยฉันด้วย....”

แววตาที่อ้อนวอนของอันหรัน และดวงตาที่มีน้ำตาคลออยู่เล็กน้อย ให้ให้ร่างกายของฮั่วเทียนหลันสั่นสะท้าน

แต่นั้นไม่ใช่เพราะว่าจะปล่อยเธอไป แต่กลับทำให้เขามีความต้องการที่มากขึ้น

อันหรันยังไม่ได้ปล่อยมือ สำหรับฮั่วเทียนหลันแล้วมันยังสามารถดำเนินต่อได้

เขายื่นมือออกมา เพื่อจะเปิดปราการด่านสุดท้ายของอันหรัน จากนั้นเขาก็จับไปที่เอวของเธอและพร้อมที่จะเผด็จศึก

ตอนนั้นอันหรันกลัวมาก จึงตะโกนออกไปเหมือนกับว่ากำลังเห็นผี “คุณฮั่ว ฉันยังไม่ได้อาบน้ำ!”

ข้ออ้างนี้บอกได้เลยว่าสุดยอด

ทำให้ฮั่วเทียนหลันถึงกับต้องหยุดชะงัก

เขาค่อยๆมองไปที่เรือนร่างของอันหรัน

แล้วไปหยุดตรงที่น้องสาวของเธอ จากนั้นก็ปล่อยอันหรัน เขาใช้นิ้วชี้ไปทางห้องน้ำแล้วพูดออกมาว่า “ไปอาบน้ำ!”

อันหรันรีบลุกขึ้นมาจากเตียง หยิบผ้าขนหนู วิ่งไปที่ห้องน้ำ จากนั้นก็รีบล็อคประตู

หัวใจของเธอเต้นเร็วมาก เมื่อกี้จะเสร็จเขาแล้ว อีกแค่นิดเดียว อีกนิดเดียวจริงๆ....

โชคดีที่ยังหาเหตุผลที่ทำให้เขาปล่อยเธอออกมาได้

หลักจากที่เธอสงบจิตสงบใจได้แล้ว เธอก็กำลังคิดหาวิธีหนีจากน้ำมือของฮั่วเทียนหลัน