ตอนที่ 216 เธอเป็นคนเริ่ม

ไม่ทันได้รอให้อันหรันลุกขึ้น เธอก็ถูกฮั่วเทียนหลันโอบด้วยแขนอย่างแน่น

“เธออยากจะเริ่มมันอีกครั้ง?”

คำพูดของฮั่วเทียนหลันทำให้อันหรันถึงกับหน้าซีดลงทันที

โอ่สวรรค์ เธอรับไม่ได้จริงๆ!

เธอไม่กล้าแม้แต่ขยับ และก็รู้สึกได้ว่าขาข้างหนึ่งของเธอกำลังแนบชิดกับสิ่งที่ทำให้รู้สึกถึงความอุ่นอยู่

“ไม่พูด ก็แสดงว่าเธอยอมรับสินะ ถ้าอย่างนั้นฉันจะให้รางวัลเธอเอง!”

พูดจบ ฮั่วเทียนหลันก็พลิกตัวให้อันหรันอยู่ด้านล่างเขาทันที

เขามองไปผู้หญิงคนนั้นอย่างอ่อนน้อม อ่อนโยน และตอนนี้อันหรันก็ได้แต่นอนหดตัว

ถ้าบอกว่าไม่กลัว ก็โกหกแล้ว

เป็นไปได้หรอที่เขาจะทำมันอีกแค่ครั้งเดียว!

เห็นได้ชัดว่ามันไม่มีที่สิ้นสุด ไม่หยุดนิ่ง

มือทันสองข้างของอันหรันดันไปที่หน้าอกของฮั่วเทียนหลันเบาๆ เพราะกลัวว่าจะให้ฮั่วเทียนหลันโกรธ

“คุณ คุณฮั่ว เป็นไปได้ไหมว่าจะไม่ทำแบบนั้นแล้ว? ฉันเหนื่อยมากแล้วจริงๆ....”

อันหรันพูดออกมาด้วยเสียงสั่น ทำให้ฮั่วเทียนหลันรู้สึกหวั่นไหว

เขายื่นมือออกมา ลูบไปเบาๆบนใบหน้าของอันหรัน สัมผัสที่เรียบเนียนทำให้ให้เขารู้สึกกระชุ่มกระชวยขึ้นมา

ผู้หญิงคนนี้ผิวพรรณดีเสียจริง

เธอไม่เคยดูและมันอย่างจริงจัง และเธอก็ไม่เคยไปเข้าร้านเสริมสวยที่ไหน

มันช่างเป็นความงามที่เกิดจากธรรมชาติโดยแท้จริง

ฮั่วเทียนหลันก้มหัวลง จูบลงมาที่ริมฝีปากของอันหรัน

เขาใช้ลิ้นของเขาสอดแทรกเข้าไปในปากของอันหรัน เพลิดเพลินกับความนุ่มนวลอย่างไร้ยางอาย

อันหรันพยายามที่จะขัดขืน แต่การทำแบบนั้นก็เหมือนเป็นการท้าทายฮั่วเทียนหลันเสียมากกว่า

เขาเอาชนะอันหรันได้อย่างง่ายดาย และใช้อีกมือหนึ่งค่อยๆถอดเสื้อผ้าของอันหรันออก

อันหรันตกใจกลัว เธอคิดว่าป้าdingที่อยู่ที่ชั้นล่างจะได้ยินเสียง เธอจึงสะบัดหน้าหนีแล้วพูดออกมาว่า “คุณนี่มันบ้าจริงๆ!”

ฮั่วเทียนหลันไร้ยางอาย แต่อันหรันยังอยากจะรักษาภาพพจน์ไว้

แน่นอน ที่สำคัญที่สุด คือเธอยังอยากจะมีชีวิตอยู่

สุดท้ายอันหรันรีบดันร่างของฮั่วเทียนหลันออกพร้อมกับพูดว่า “คุณฮั่ว อย่าทำแบบนี้ รางวัลชิ้นนี้ ฉันไม่ได้อยากได้”

ฮั่วเทียนหลันกัดไปที่ริมฝีปากของอันหรัน และกวาดปลายลิ้นของเขาเบา ๆ ร่างกายของอันหรันสั่นสะท้านขึ้นมาทันที

นั้นเป็นตำแหน่งที่อ่อนไหวที่สุดของเธอ แน่นอนว่าเธอไม่สามารถต้านทานมันได้

“รางวัลของฉัน ฉันพูดไปแล้วว่าจะให้ เธอก็ต้องได้รับมัน”

พูดจบ ฮั่วเทียนหลันกระตุกปราการป้องกันสุดท้ายของอันหรันออก และบุกทะลวงเข้าไปอย่างรวดเร็ว

อันหรันไม่สามารถต้านทานความรู้สึกของตนเองได้ในตอนนี้ เธอทนไม่ได้จนต้องร้องออกมา

เสียงอันน่าหลงใหลนี้กระตุ้นให้ฮั่วเทียนหลันเร่าร้อนขึ้น และหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับอันหรัน

อันหรันเอามือมาปิดปาก พยายามที่จะปิดกั้นเสียงทั้งหมดเอาไว้

แต่เธอทำไปก็ไร้ประโยชน์ เพราะว่าวินาทีต่อมาฮั่วเทียนหลันกดมือของเธอไว้ที่ด้านบนศีรษะ

เมื่อวานก็ทำกันนานขนาดนั้น วันนี้ยังต้องมาทำอีกรอบ

ร่างกายของอันหรันเหือดแห้ง

ทำให้เธอรู้สึกเจ็บ แต่มันก็มีความสุขอย่างอธิบายออกมาไม่ได้

เธอพยายามหักห้ามใจ แต่กลับทำให้ผู้ชายคนนี้รุนแรงมากขึ้น

ฮั่วเทียนหลันเปลี่ยนท่า เขาให้อันหรันมานั่งบนขาของเขา

การที่ผู้ชายอยู่ด้านล่างและผู้หญิงอยู่ด้านบนมันทำให้ช่องว่างเหล่านั้นหายไป ท่านี้ทำให้อันหรันถึงกับทำอะไรไม่ถูก

ไม่ทันได้รอให้เธอตอบโต้ ฮั่วเทียนหลันก็คว้าไปที่เอวของเธอ แล้วทำการบรรเลงท่วงท่าต่อ

อันหรันพยายามดิ้นลง คิดอยากจะลงไปจากตักของฮั่วเทียนหลัน

แต่การเคลื่อนไหวที่บิดเบี้ยวนี้ทำให้ฮั่วเทียนหลันยิ่งรู้สึกซาบซ่านขึ้นไปอีก

ฮั่วเทียนหลันปล่อยมือข้างหนึ่งของเขา คว้าไปที่ผ้าปูที่นอนอย่างรวดเร็ว และปล่อยอารมณ์ออกมาอย่างรุนแรง ดูเหมือนว่าจะยับยั้งความปรารถนานั้น