ตอนที่ 23 โยนทิ้งไป

อันรันรู้ว่าเขาทำผิดพลาด และเงียบไป แต่เมื่อฮัวเทียนหลันพูดถึงพ่อแม่เธอก็อดไม่ได้ : "คุณฮัว รบกวนมีจริยธรรมนิดนึงค่ะ! "

ดวงตาของฮัวเทียนหลันเป็นประกาย ดีมาก ผู้หญิงคนนี้มีความซับซ้อนมากขึ้นเรื่อยๆ

ฮัวเทียนหลันไม่ตอบกลับ ทำแบบนี้ต่ออันหรัน เหมือนตบหน้าเธอมากกว่า

เพราะว่าผู้ชายคนนี้ การแสดงออกบนใบหน้านั้นชัดเจนว่าไม่สนใจว่าจะรู้สึกอย่างไร

เขา แม้กระทั่งการดูหมิ่นเพื่อหักล้างเธอ

เหอะ......

อันรันหยิบชุดนอนของผู้หญิงที่เตรียมไว้บนเตียงออกมาอย่างงงๆ และเดินเข้าไปในห้องน้ำโดยไม่ได้มองไปที่ฮัวเทียนหลัน

หลังจากออกมาหลังอาบน้ำเสร็จ สายตาคมก็ติดตามเธออยู่ข้างหลังเธอก็ไม่ได้สังเกต เปิดเครื่องเป่าผมที่หน้าโต๊ะเครื่องแป้งและเป่าผม

ฮัวเทียนหลันจ้องดูร่างกายของอันรันที่ก้มตัวลงเล็กน้อย และความอวบอิ่มกลมกลึงก็พุ่งออกมาจากชุดนอนขนาดใหญ่ ฮัวเทียนหลันจ้องไปตรงนั้นแน่น จับมือของเขาโดยไม่รู้ตัว เขารู้ว่ามือนั้นรู้สึกได้สบายแค่ไหน

ผู้หญิงคนนี้ดูเหมือนจะไม่สังเกตเห็น เมื่อมือปัดผม ผมของเธอปลิวไสว มีความงามที่แตกต่างออกไป

ในระหว่างที่ไม่รู้ตัว ฮัวเทียนหลันมีความสติหลุดนิดหน่อย

เมื่อหลังจากเขามีปฏิกิริยา เขาเกือบจะหนีเข้าไปในห้องน้ำด้วยความตื่นตระหนก เขารู้ว่าเขาเพิ่งเสียสติไป

แต่นี่ไม่ใช่เพราะความรักอันยาวนานที่มีต่ออันรันอย่างแน่นอน แต่ อันรันมีรูปร่างที่ดี และเขาเป็นผู้ชายธรรมดาที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องมีปฏิกิริยา

เขาระบายความรู้สึกแปลกๆ ออกไปอย่างใจเย็น ชื่อคู่สมรสของเขาเป็นได้แค่มู่เหว่ย เขาจะชอบอันรันผู้หญิงที่ชีวิตส่วนตัววุ่นวาย ไม่เอาด้วยเล่ห์ก็เอาด้วยกลเพื่อจุดประสงค์ของเธอ เขาจะชอบเธอได้อย่างไร

เสียงน้ำไหลในห้องน้ำดังก้อง อันรันถอนหายใจ ในขณะที่มองไปที่ร่างที่ปรากฏอยู่ข้างใน

เธอติดตามเขามาถึงจุดนี้ได้อย่างไร?