ตอนที่ 236
ตอนที่ 238 ทำขายขี้หน้า
October 22, 2026
อันหรันไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่ายี่เฉียวถงจะกล้าทำกับเธอแบบนี้
เธออยากจะด่าเขากลับไป แต่เพียงแค่อ้าปากขึ้นก็ทนไม่ได้ที่จะกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด
อันหงไชไม่คิดว่าจะเกิดเรื่องราวแบบนี้ขึ้น เขาเดินมาเพื่อผลักยี่เฉียวถงออกพร้อมพูดว่า “เธอบ้าไปแล้วหรอ?”
ยี่เฉียวถงตะโกนออกมาด้วยความโมโห “เอาอะไรมาบอกว่าฉันบ้า? ยัยเด็กคนนี้มันไม่ยอมฟังที่พวกเราพูด คุณไม่เห็นหรือไง?”
อันหงไชพยุงอันหรันขึ้นมาจากพื้นและมานั่งลงบนโซฟา
เขาส่งสีหน้าไปให้คนรับใช้ ไม่นานก็มีคนรับใช้เอาผ้าขนหนูอุ่นๆมาให้
“คุณแลเป็นห่วงยัยเด็กคนนี้มาก ไม่ใช่ว่ามีเจตนาอะไรแอบแฝงหรอกนะ?”
ยี่เฉียวถงเห็นว่าอันหงไชไม่มีเหตุผลกับเธอ และยังทำท่าทางดูแลเอาใจใส่อันหรันเป็นอย่างดี
อันหงไชรู้สึกโกรธขึ้นมาเล็กน้อยที่ยี่เฉียวถงพูดออกไม่โดยไม่คำนึงถึงกาลเทศะ
ในห้องรับแขกนี้มีคนรับใช้อยู่สามสี่คน เธอพูดออกมาแบบนี้ไม่คิดจะไว้หน้าเขาบ้างเลยหรอ?
“เธอ.....”
“เธออะไร? อันหงไช ในตอนที่คุณรู้จักกับฉันคุณอายุมากกว่าฉันถึงสิบปี และตอนนี้คุณไม่สนใจฉันแล้ว แต่กลับมาสนใจหลานสาวของตัวเองที่อายุน้อยกว่าตั้งยี่สิบปี
ยี่เฉียวถงไม่เคยยอมใครในเรื่องของการโต้เถียง
นี่เป็นครั้งแรกที่อันหงไชรู้เห็นยี่เฉียวถงเป็นคนที่จิตใจชั่วร้าย
มือของเขาสั่น แต่ท้ายที่สุดเขาก็ไม่กล้าพอที่จะสั่งสอนภรรยาของเขา
และในตอนนี้ก็มีบอดี้การ์ดวิ่งเข้ามาแล้วพูดขึ้นมาว่า “คุณท่าน คุณฮั่วมาแล้ว....”
บนใบหน้าของบอดี้การ์ดมีรอยนิ้วมือขนาดใหญ่ที่ชัดเจน 5 นิ้ว แดงออกมา
ท่าทางลุกลี้ลุกลนทำให้ อันหงไชหัวเราะเบา ๆ ในใจและเขาก็ถามว่า “เป็นอะไรกัน? เกิดอะไรขึ้น?”
บอดี้การ์ดตอบกลับมาว่า “คุณไม่ได้บอกว่าถ้ามีใครเข้ามาให้ตรวจสอบอย่างละเอียดหรอ? ดังนั้นพวกผมก็เลย......”
พอบอดี้การ์ดพูดถึงตรงนี้ ประตูห้องก็ถูกถีบเข้ามา
ด้วยความกดดันที่รุนแรง ทำให้อันหงไชรู้สึกกังวลขึ้นมาทันที
เขายกมือขึ้นตบไปที่หน้าบอดี้การ์ดและด่าอย่างดุเดือด “มีตาหามีแววไม่ พวกแกมีสิทธิอะไร? ไปทำแบบนั้นกับเขา! ”
พอพูดจบ จึงเตะไปที่บอดี้การ์ด และส่งสายตาไปที่พวกเขา
บอดี้การ์ดลุกขึ้นอย่างกระวนกระวาน เมื่อเขาวิ่งผ่านฮั่วเทียนหลัน ก็ถูกฮั่วเทียนหลันเรียกให้หยุดไว้ด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา “หยุดเดี๋ยวนี้!”
บอดี้การ์ดตัวสั่นและหยุดโดยไม่เต็มใจนัก
ฮั่วเทียนหลันมองไปที่หน้าของอันหงไช อันหงไชถึงพยายามทำหน้าตายิ้มแย้มและพูดออกมาว่า “ลูกเขย คุณมาแล้ว ทำไมไม่บอกฉันก่อนหละ?”
ฮั่วเทียนหลันไม่ได้พูดอะไร มองไปที่อันหรันที่นั่งอยู่บนโซฟา ในมือของเธอถือผ้าขนหนูที่เปื้อนเลือด และดวงตาของเขาก็หลับลงโดยได้ตั้งใจ
“เกิดอะไรขึ้น?”
ประโยคนี้ถามอันหรัน และก็ถามบอดี้การ์ดด้วย
เดิมที่บอดี้การ์ดที่ไม่เคยกลัวใคร แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าฮั่วเทียนหลันแล้ว เขาตัวสั่นจนทำอะไรไม่ถูก
“คุณฮั่ว ท่านประธาน เรื่องนี้ ไม่เกี่ยวกับผม มันเป็นเพราะ.....”
พอเห็นว่าบอดี้การ์ดกำลังจะพูดออกมาว่ายี่เฉียวถงเป็นคนทำ
อันหงไชโกรธขึ้นมาทันทีพร้อมกับตะคอกออกมา “มีแขกมาเยี่ยมเยียน แต่พวกแกกลับมาทำให้ฉันขายขี้หน้า ไสหัวไป!”
บอดี้การ์ดที่ถูกฮั่วเทียนหลันลากเข้ามาด้วยอีกสามคน เมื่อรู้ว่าเขาไม่เอาเรื่อวแล้ว ก็รีบวิ่งออกไปจนตัวสั่น