ตอนที่ 260 ซักถาม

ใบหน้าของอันหรัน เปลี่ยนเป็นสีแดง

ถ้าเธอรู้ว่าเป็นเช่นนี้ เธอจะไม่ซักถามแน่นอน

เธอมองไปรอบๆ ด้วยความลำบากใจ สายตาของเธอจับจ้องไปที่ฮั่วเส้าซู่ : "เส้าซู่......"

"อ๊า พี่สะใภ้? " ฮั่วเส้าซู่หันศีรษะไป ได้รับสายตาจิตวิญญาณสอบปากคำของฮั่วเทียนหลัน

เขากุมขมับ และนอนลงบนโซฟาทันที พูดว่า : "เฮ้ ไม่ ปวดหัวปวดหัว ไม่ทำอะไรแล้ว......"

อันหรันพูดไม่ออก ฮั่วเส้าซู่แสร้งทำเป็นแกล้งก็แกล้งเถอะ ทำเป็นไม่สบายใจบ้าง แตะคอมพิวเตอร์เขย่าขาได้อย่างสบายๆบ้าง?

ฮั่นเส้าซู่ไม่สามารถพึ่งพาได้อีกต่อไป เธอได้แค่มองไปที่ตงหยงซี่อีกครั้ง

แต่ตงหยงซี่ไวกว่า : "มาเลย ดาหลาง ลุงจะพาออกไปดูดวงจันทร์ กลมและสว่างแน่นอน......"

อันหรันหมดหวัง เธอพยุงฮั่วเทียนหลัน และพูดเบาๆ : "คุณฮั่ว เอ่อ มันมีความแตกต่างระหว่างชายและหญิง......"

ฮั่วเทียนหลันยิ้มเยาะ ผู้หญิงคนนี้ ตอนคบไปทั่วทำไมถึงไม่คิดถึงความแตกต่างระหว่างผู้ชายกับผู้หญิง?

"เธอเป็นภรรยาของฉัน พาฉันไปห้องน้ำมันลำบากเหรอ? " ฮั่วเทียนหลันกล่าวอย่างไม่แยแส น้ำเสียงของเขาแสดงความไม่พอใจแล้ว

อันหรันอ้าปากหวอ ไม่ลำบาก ไม่ลำบากแน่นอน

เธอกัดฟัน ยังไงเธอกับเขาก็แต่งงานกันมานานแล้ว ดังนั้นเธอควรจะรู้สึกได้......

เฮ้ย เธอไม่ได้แตะต้อง มันคือเขาบังคับ

เธอประคองฮั่วเทียนหลัน และไปที่ห้องน้ำ

ในตอนนี้ป้า Ding มองไปยังทิศทางที่สองสามีภรรยา เก็บผักที่เพิ่งเด็ด แล้วกลับไปที่ห้องนอนของเธอ

และฮั่วเส้าซู่ก็นั่งลงบนโซฟา ตงหยงซี่กลับมา เตะบอลให้ดาหลางและปล่อยให้ดาหลางเล่นด้วยตัวเอง เขาเดินไปและพูดว่า : "พี่ชายสองสบายดี เรากลับกันเถอะ? "

"กลับ? นี่เพิ่งกี่โมง? " ฮั่วเส้าซู่มองไปที่ตงหยงซี่อย่างว่างเปล่า ดูเหมือนเขาจะไม่ได้คาดหวัง เขาผู้ซึ่งมั่นคงเหมือนภูเขามาตลอดทำไมเขาถึงรีบออกไป

ตงหยงซี่ไม่รู้จะพูดอะไรมองไปที่ฮัวเส้าซู่อย่างกะทันหัน และพูดว่า : "ถ้าเรายังอยู่อีก จะทำให้สิ่งที่ดีของพี่ชายสองและพี่สะใภ้ของแกล่าช้า......"

สิ่งที่ดี? คำสองคำนี้เข้ามาในความคิดของฮั้วเส้าซู่ และเขาก็เข้าใจทันที

เขาปิดคอม ลุกขึ้นและออกจากคฤหาสน์ พร้อมกับตงหยงซี่โดยไม่หันกลับมามอง

อันหรันไม่รู้ เธอเพิ่งไปห้องน้ำที่ว่าง และคฤหาสน์หลังใหญ่ก็กลายเป็นฮั่วเทียนหลันกับเธอตามลำพัง

"พี่ชายคนรองก็ทำได้มากขึ้นเรื่อยๆ แถมยังทำห้องน้ำคู่รักได้อีกด้วย " ฮั่นเส้าซู่ส่ายหัวและกล่าว

ตงหยงซี่ที่เดินออกไปเพียงไม่กี่ก้าว ก็อดไม่ได้ที่จะหยุดและพูดว่า : "คำพูดแกนี้ถ้าปล่อยให้พี่ชายสองของแกได้ยินเรื่องนี้ กลัวว่าจะส่งแกไปที่ไซต์ก่อสร้างเพื่อสัมผัสชีวิตในวันพรุ่งนี้"

สัมผัสชีวิต! ฮั่วเส้าซู่ดูเหมือนจะนึกถึงฉากที่น่ากลัวสุด ๆ

เขาคิดมาตลอด ว่าคนที่ร่ำรวยในทีวี เป็นภาพลวงตา จงใจให้น่าเวทนาแล้วชนะเรตติ้ง

ผลสุดท้าย เขาละเลยโครงการซึ่งทำให้รายได้ของฟาเรนไฮต์ลดลงกว่าสองพันล้าน

เมื่อฮั่วเทียนหลันโกรธ เขาก็ถูกบังคับให้ต้องสัมผัสมันสักครั้ง

ไม่ใช่รายการทีวี แต่เป็นการกระจายอำนาจในสถานที่ก่อสร้างจริงๆ

พระเจ้า! เมื่อตอนนี้ฮั่วเส้าซู่นึกถึง เขารู้สึกเหงื่อออก

ในฤดูร้อน เขาเคลื่อนย้ายปูนซีเมนต์ อิฐและวัสดุต่างๆ เช่นเดียวกับช่างก่ออิฐตัวเล็กๆ ที่เชี่ยวชาญในการลงมือ

หลังจากนั้นเพียงหนึ่งสัปดาห์ เขาก็ทรุดตัวลง ร้องไห้ให้ฮั่วเทียนหลันปล่อยเขาไป และต่อจากนี้เขาจะปฏิบัติต่อทุกงานอย่างเคร่งครัด

ผลลัพธ์คือฮั่วเทียนหลันจึงไม่ทำ แต่ปล่อยให้เขาทำตลอดทั้งเดือน

ในเดือนนั้น ฮั่วเส้าซู่ผอมลง 10 โล ใบหน้าของเขาก็ดำขลับ

ในห้องน้ำ หน้าชักโครก อันหรันพยุงฮั่วเทียนหลัน เงยหน้าขึ้นรอให้ฮั่วเทียนหลันทำ

แต่ฮั่วเทียนหลันกลับยืนอยู่เช่นนี้ โดยไม่ได้แก้ปัญหาส่วนตัวใดๆ

หลังจากจนมุมเป็นเวลาห้านาที อันหรันก็เงยหน้าขึ้นมองฮัวเทียนหลัน และในเวลานี้ฮัวเทียนหลันก็มองมาที่เธอ

ทั้งสองคนมองหน้ากัน เกือบพูดพร้อมกัน

"คุณฮั่ว คุณไม่ใช่ว่า ต้องการแก้ไขอนามัยส่วนตัวเหรอ? "

"เธอไม่ถอดกางเกงให้ฉันเหรอ? ประคอง? "

"อ๊า? " อันหรันรู้สึกประหลาดใจ สิ่งเหล่านี้ยังต้องการให้เธอทำอีกเหรอ?

ผู้ชายคนนี้อ่อนแอ แต่เมื่อทานอาหารตอนเย็น เขาก็ยังใช้ตะเกียบได้อย่างสบาย!

แต่สีหน้าของฮั่วเทียนหลันค่อนข้างเย็นชา ผู้หญิงคนนี้ เขาจำเป็นต้องพูดถึงเรื่องเล็กน้อยนี้เหรอ?

อันหรันหน้าแดงไปจนที่ฐานคอของเธอ และพูดอย่างเขินๆ : "คุณฮั่ว นี่ นี่......"

ฮั่วเทียนหลันใช้การกระทำ เพื่อแสดงความคิดปัจจุบันของเขา

เขายกเสื้อผ้าร่างกายท่อนบนและท่อนล่างขึ้นเล็กน้อย แล้วถอดเข็มขัดให้อันหรัน

อันหรันมองไปที่เข็มขัดไฮดรารุ่นลิมิเต็ดอิดิชั่นตรงหน้า ถอนหายใจชั่งเถอะ เรื่องที่ชายคนนี้ตัดสินใจ ยังไงก็ไม่มีข้อแม้ ทำก็ทำ!

เธอปลดเข็มขัดของฮั่วเทียนหลัน คลายซิปและถอดกางเกงออก เมื่อเธอเอื้อมมือไปถึงชั้นใน เธอก็รู้สึกได้ถึงมังกรที่บวมของเขาโดยสัญชาตญาณ

"คุณฮั่ว เอ่อ รบกวนคุณ ทำเอง ได้ไหม....." อันหรันกระซิบ ความกล้าที่รวบรวมได้เมื่อกี้ เมื่อเห็นขนาดที่ค่อนข้างน่ากลัวนี้ ก็ถดถอย

ฮั่วเทียนหลันส่งเสียงอ่อ ยกแขนขึ้นแล้ววางมันลง

ขั้นตอนกระจัดกระจาย ก็แค่แสดงออกให้อันหรันเห็น ตอนนี้เขาไม่สามารถทำได้ด้วยตัวเอง

"แขนของฉันรู้สึกชา ไม่มีแรง "

ใบหน้าของอันหรันร้อน หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะถูกใส่ร้าย ชายคนนี้ทำให้ชัดเจนว่าเขากำลังจะแกล้งเธอ

เธอหลับตา และดึงกางเกงในออกฮั่วเทียนกลันออกมา