ตอนที่ 305 ซื้อขาย

โทรศัพท์ถูกเอาไปจากมือของเธอโดยคนหน้าผี หลังจากกวาดนิ้วไปสองสามครั้ง หมายเลขอื่นก็ถูกโทรออก จากนั้นหน้าจอก็ดับลง

"คุณมู่เหว่ย ดูแล้วคงไม่มีคนช่วยคุณแล้ว ใช่ไหม? "

เมื่อมู่เหว่ยได้ยินดังนั้น เธอก็ตื่นตระหนกและส่ายหัวอย่างรวดเร็ว พูดว่า : "พวกแกไม่ต้องรีบ ไม่ต้องรีบ ให้เวลาฉันหน่อย ฉันมีเงิน ฉันจะให้ผู้ช่วยส่งมาตอนนี้"

มู่เหว่ยพูดพลางเอื้อมมือไปคว้าโทรศัพท์จากคนหน้าผี

แต่ลืมว่ากริชที่อยู่ที่คอ ก็กระแทกเข้ากับกริช ทันใดนั้นบาดแผลที่ใหญ่กว่าเดิมก็ปรากฏขึ้น และเลือดก็ไหลออกมา

"อ๊า! " ด้วยเสียงกรีดร้อง มู่เหว่ยรู้สึกกลัวความตาย ทันใดนั้นเธอตะโกนด้วยความตื่นตระหนก : "ห้ามเลือด ฉันไม่อยากตาย ไม่อยากตาย......"

ไม่รอให้เธอตีโพยตีพายต่อ มีคนโยนผ้าขี้ริ้วมาให้เธอ

สกปรก บนนั้นมีสีเทาดำมันเยิ้มและอธิบายไม่ถูก

ตอนนี้มู่เหว่ยก็ไม่สนใจว่ามันสะอาดหรือเปล่า เธอก็เอาผ้ามาปิดคอโดยตรง

คนหน้าผีปรบมือ ดูเหมือนว่าจะมีประตูในมุมมืดถูกเปิดออก ผู้หญิงคนหนึ่งที่มีจมูกฟกช้ำและมีเลือดบนร่างกาย ถูกลากมา โยนมันมาตรงหน้ามู่เหว่ย

"เธอไม่ใช่อยากหาผู้ช่วยเหรอ? " เราช่วยเธอพามาที่นี่แล้ว! "

บุคคลนี้กำลังจะตายจากการถูกทุบตี มู่เหว่ยจำได้ ถึงรู้ว่ามิลลี่เป็นผู้ช่วยของเธอ

"มิล มิลลี่? " เธอถามโดยไม่มั่นใจ

มิลลี่ไม่ขยับ คนหน้าผีพูด : "ปลุกเธอขึ้นมา"

เสียงประตูเปิดปิด มีคนเข้ามาพร้อมกับอ่างน้ำแข็ง และสาดลงบนมิลลี่โดยตรง

เสียงกรีดร้อง ร่างของมิลลี่กระตุกอย่างรุนแรง เธอมองไปรอบๆ ด้วยความงุนงง จากนั้นก็รู้ว่าเธอยังไม่ตาย

เธอมองไปที่คนในชุดดำข้างๆเธอด้วยความหวาดกลัว เพราะกลัวว่าคนเหล่านี้จะทรมานเธอจนตายในวินาทีถัดไป

มิลลี่อ้างว่าเป็นผู้หญิงที่มีความกล้าหาญมีความรู้ แต่ก็กลัวผู้ชายชุดดำเหล่านี้

เธอหดตัวแน่น ราวกับสุนัขไม่มีเจ้าของที่หลังจากรอสักพัก และก็ไม่รอพวกเขาให้ทุบตี

เงยหน้าขึ้นอย่างระมัดระวัง หลังจากเห็นมู่เหว่ย ก็ชี้ไปที่เธอทันที ปากของเขาก็สั่น

เมื่อมู่เหว่ยเห็นสถานการณ์ที่น่าเศร้าของมิลลี่ เธอคิดว่าเธอเพิ่งได้รับบาดเจ็บจนกลัว เธอจึงปลอบใจ : "มิลลี่ ไม่เป็นไร ฉันอยู่ที่นี่......"

"คือเธอ มันคือเธอ มันคือเธอทั้งหมด เธอสั่งฉัน ใส่ร้ายอันหรัน ใส่ร้ายฮั่วเทียนหลัน! "

มิลลี่พูดสะเปะสะปะชี้ไปที่มู่เหว่ยและตะโกน ใบหน้าของมู่เหว่ยมืดมนลงอย่างรวดเร็ว

"นังสารเลว แกพูดมั่วซั่วอะไร เบื่อชีวิตแล้วใช่ไหม! "

พูดจบ เธอก็ยื่นมือออกไปเพื่อดึงมิลลี่

แต่ก่อนที่มือของเธอจะตบ มือของเธอก็ถูกจับไว้อย่างรุนแรง

ชายหน้าผีจับมือมู่เหว่ย และพูดว่า : "เธอตายหรือไม่ตาย ฉันเป็นคนพูดเอง คุณมู่เป็นแบบนี้ มีความต่างกับภาพลักษณ์ปกติของคุณในที่สาธารณะมาก! "

มู่เหว่ยกัดฟันและมองไปที่คนหน้าผี สัญชาตญาณบอกเธอว่า คนหน้าผีนั้นต้องเป็นคนที่เธอเคยเจอ

"แกคือใคร ? ตกลงแกคือใคร? "

คนหน้าผีหัวเราะสองครั้ง เตะมิลลี่ และพูดว่า : "พูดช้าๆ คิดดีแล้วค่อยพูด ถ้าผิดคำหนึ่ง......ฉันได้ยินมาว่าแถวนี้มีหมาป่าอยู่บนภูเขา พวกเขาคงจะชอบรสชาติร่างกายของคุณมาก! "

มิลลี่มองไปที่คนหน้าผีด้วยความหวาดกลัว จากนั้นหันไปจ้องมู่เหว่ย ดวงตาของเธอเป็นประกายด้วยความเสียใจและความเกลียดชัง เธอกล่าวอย่างเคร่งขรึม : "คือเธอ ทุกอย่างเป็นไปตามที่เธอจัดเตรียมไว้ ตอนแรกเธอวางยาฮั่วเทียนหลัน สุดท้ายไปช้า ถูกคนอื่นขึ้นไปได้ก่อน เธอก็เจาะเยื่อพรหมจารีของเธอเพื่อแลกกับค่าตอบแทนของฮั่วเทียนหลัน"

"กล้องวิดีโอของคฤหาสน์ที่ถูกพลิก ก็เป็นความตั้งใจของเธอเอง ครั้งที่เธอถูกรถชน เธอหาคนแฮ็กเข้าไปในคอมพิวเตอร์การเดินทางของรถคันนั้น ทำให้มันขับโดยอัตโนมัติ ฮั่วเทียนหลันถูกวางยาในเมือง W และเมือง Z ซึ่งทั้งหมดนี้ก็คือเธอทำ......"

"เธอเป็นปีศาจ ปีศาจร้าย! ได้โปรด อย่าฆ่าฉัน มันไม่เกี่ยวข้องกับฉัน......"

มิลลี่ตะโกนอย่างตกใจ เธอแทบบ้า กระแทกศีรษะลงกับพื้น

ถ้าไม่ถูกชายชุดดำข้างๆบังคับ ก็กลัวว่าจะถูกฆ่าตลอดชีวิต

มู่เหว่ยมองมิลลี่ด้วยความประหลาดใจ กำหมัดแน่น เล็บของเธอทะลุเข้าไปในเนื้อโดยไม่รู้ตัว

ในตอนนี้ เธอแค่อยากจะฆ่ามิลลี่

ผู้หญิงโง่คนนี้ เธอพูดทุกอย่างได้อย่างไร

หากสิ่งนี้แพร่กระจายออกไปให้ฮั่วเทียนหลันรู้เรื่องทั้งหมด เธอและเธอ ใครก็ไม่สามารถหนีไปไหนได้!

มู่เหว่ยยิ้ม ยิ้มอย่างสมเพช และพูดด้วยเสียงสั่นเทาว่า : "นังโง่ นังโง่ จริงๆ! แกคิดว่าถ้าแกพูดทุกอย่าง พวกมันจะปล่อยแกไปเหรอ ทำไมถึงโง่อย่างนี้!"

มิลลี่หยุดดิ้นรน และมองขึ้นไปที่มู่เหว่ยด้วยดวงตาที่เปื้อนเลือด

"หุบปาก! สิ่งที่โง่ที่สุดของฉัน คือการเป็นผู้ช่วยของคุณในตอนแรก! "

มิลลี่เคยมีความฝันในวัยเยาว์ ไม่ใช่คนเลว แต่ก็ไม่ถือว่าคือคนดีเช่นกัน

เส้นทางในวงการบันเทิง ยากที่จะปีนขึ้นไป เธอพยายามเต็มที่แล้ว แต่เธอก็ได้รับการบอกกฏเป็นนัยๆจากผู้กำกับและผู้เขียนบทครั้งแล้วครั้งเล่า

เมื่อเธอถึงทางตัน เธอก็ได้พบกับมู่เหว่ย

มู่เหว่ยในตอนนั้นเพิ่งปรากฏตัวในวงการบันเทิง ซึ่งอยู่ในอันดับสาม

เธอบอกเธอว่า เพียงติดตามเธอ ก็สามารถก้าวไปสู่จุดสูงสุดของธุรกิจการแสดงได้

มิลลี่ที่ทนต่อการดึงดูดไม่ได้ ในที่สุดก็เลือกที่จะเชื่อในมู่เหว่ย

มู่เหว่ยพยายามอย่างเต็มที่ ที่จะปีนขึ้นไปบนเตียงของฮั่วเทียนหลันและปล่อยให้มิลลี่เป็นคนกลางจัดการ

ในที่สุด ความปรารถนาของเธอก็เป็นจริง

แต่ความปรารถนาสามารถเป็นจริง มันกลับไม่ใช่วิธีที่ถูกต้อง

ด้วยวิธีนี้ มู่เหว่ยขึ้นไปทีละขั้นตอน มิลลี่ตกต่ำทีละขั้นตอน จนกระทั่งเธอเข้าไปในรถของมู่เหว่ย

คนเรามักจะสะท้อนเห็นตัวเอง เมื่อถึงทางตัน

ในขณะนี้ มิลลี่ร้องไห้อย่างขมขื่น มันจบแล้ว มันจบลงหมดแล้ว อาชีพการแสดงของเธอสิ้นสุดลง ชีวิตของเธอก็จบลง

มู่เหว่ยตกใจกับการตีโพยตีพายของมิลลี่ เธอนั่งทรุดลงกับพื้น หลังจากนั้นไม่นานเธอก็พูดว่า : "ใช่ ฉันทำทั้งหมด แต่เธอล่ะ? เธอเป็นคนดีเหรอ? ตอนแรกฉันทำให้เธอกลายเป็นคนไม่ดี แต่ในภายหลังเธอไม่ใช่ว่าเรียนรู้ด้วยตัวเองเหรอ? มิลลี่ อย่าทำให้ตัวเองดูสะอาดนะ เธอทำเรื่องสกปรกเอง ในใจเธอรู้ดี! "

คนหน้าผีพูดไม่ออก แต่ใบหน้าเค้ายิ้มเยาะเย้ยสองสามครั้ง แล้วพูดว่า : "ฉันไม่ได้มาดูหมาอย่างพวกเธอกัดกัน คุณมู่ ตอนนี้คุณมีแค่สองทาง ห้าพันล้าน หรือตาย! "