ตอนที่ 386 มีขอบเขต

ทุกประโยคไม่น่าฟัง แต่ประโยคนี้ ทำให้หลี่ซือหยวนชะงัก

เขามองไปที่นักข่าวที่ถามคำถามอย่างไม่สนใจทมุมปากของเขาโค้งงอเล็กน้อย แต่รอยยิ้มยังไม่ถึงใต้ดวงตา

"ฉันต้องการชี้แจงนิดหน่อยใน Yang's Entertainment ไม่ว่าพนักงานคนใดก็ต่างได้รับช่องทางการเลื่อนขั้นปกติทุกคน"

"ฉันอนุญาตให้คุณเผยแพร่ข่าวลือได้ตามต้องการ เพราะสังคมนี้มีเสรีภาพในการพูด แต่เมื่อคุณยังพูดเรื่องไร้สาระ ต้องมีเส้นตาย! "

ในฐานะบุคคลสาธารณะ หลี่ซือหยวนกล่าวว่า อันที่จริงเขาไม่ได้สนใจภาพลักษณ์ของเขาสักนิด

แต่สิ่งที่เขาพูด ก็ไม่ต่างจาก ที่เข้าหูของนักข่าว

หลังจากที่หลี่ซือหยวนพูดจบเขาก็เดินเข้าไปในสนาม นักข่าวมองหน้ากัน ในที่สุดนักข่าวหญิงคนหนึ่งก็กัดฟันและเดินตามไป

ช่วงนี้เธอไม่ได้ออกข่าวดีใดๆ ในฐานะนักข่าวคนแรกในสังคม เธอต้องเผยแพร่เรื่องอื้อฉาวที่เป็นที่นิยมโดยเร็วที่สุด เพื่อรักษาสถานะของเธอ

เธอก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว และยืนอยู่ตรงหน้าหลี่ซือหยวนอีกครั้ง

"สวัสดีค่ะ ท่านประธานหลี่ มีข่าวลือว่าคุณมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับนักแสดงหญิงเหลียวซิรง มีการกล่าวกันว่าในครั้งนี้เหลียวซิรงจะเข้าร่วมในงานฉลองภาพยนตร์และโทรทัศน์ด้วย ไม่ทราบว่าคุณนัดหมายกันหรือเปล่าคะ? ความสัมพันธ์ของพวกคุณจะเปิดเผยต่อสาธารณะในวันนี้ไหมคะ? ถ้าเปิดเผย ผู้อำนวยการหยาง จะอธิบายอย่างไร? "

"ประธานหลี่ คุณรู้จักกับผู้อำนวยการหยางได้อย่างไรคะ? คุณคิดว่าเธออยู่กับคุณเพื่อเงินหรือเปล่าคะ? คุณชอบอะไรเกี่ยวกับเธอเหรอคะ? "

ในขณะที่นักข่าวหญิงเป็นผู้นำ คำถามต่อเนื่องกัน ก็ถามตามมาทันที

หลี่ซือหยวนมองไปที่นักข่าวหญิงอย่างเย็นชา ความเย็นชาในดวงตาของเขา ทำให้นักข่าวหญิงตัวสั่น

หลี่ซือหยวนอยู่ในตำแหน่งสูงมาเป็นเวลานาน พลังของเขาเอง ก็ไม่ใช่สถานะนักข่าวที่สามารถต่อต้านได้

และหยางหลิงรุ่ย ฟังข่าวลือทั้งหมดที่เข้าหู ทำให้กำปั้นด้วยมือข้างเดียวโดยไม่สมัครใจ

แต่แม้จะใช้กำปั้น เธอก็ไม่สามารถทำได้อย่างชัดเจน

เพราะผู้สื่อข่าวเหล่านี้ หาข่าวลือและปัญหาจากการแสดงออกและการกระทำของผู้คนได้ดีที่สุด

หยางหลิงรุ่ยทำได้เพียงแค่ใช้นิ้วบีบฝ่ามือของเธอ และเตือนตัวเองว่า อย่าโกรธ อย่าโกรธ ต้องรักษาการถูกอบรมที่ดีไว้......

งานประชุมครั้งใหญ่ยังไม่เริ่ม ใต้การสนับสนุนของเจ้าหน้าที่ ทั้งสองจึงเข้าไปในห้องรับรองVIP

ผู้สื่อข่าวยังคงวางแผนที่จะติดตาม แต่คนของ Yang's Entertainment ได้กั้นไว้ตรงหน้า

"การถ่ายทำครั้งนี้สิ้นสุดลงแล้ว โปรดอย่ารบกวนการพักผ่อนของนายหลี่นะครับ"

น้ำเสียงการขอร้อง แต่กลับเป็นเชิงยืนยัน

ในปัจจุบัน Emperor Hotel ซึ่งเป็นทรัพย์สินของตระกูลหยาง ตระกูลหยางมีสิทธิ์ที่จะพูด

แม้แต่ผู้สื่อข่าวที่มักจะแพร่หลาย ก็ต้องปฏิบัติตามข้อกำหนดของตระกูลหยาง

ทันทีที่เข้ามาในห้องรับรอง หยางหลิงรุ่ยไม่สามารถกลั้นรอยยิ้มบนใบหน้าของเธอได้อีกต่อไป

เธอสบัดแขนของเธออย่างรุนแรง มีความโกรธอย่างสุดซึ้งบนใบหน้าของเธอ กล่าวอย่างเคร่งขรึมว่า : "นักข่าวพวกนี้ มากเกินไปแล้ว! "

ห้องรับรองVIP เป็นห้องเดี่ยว ตู้เต็มไปด้วยของหวาน ชาและไวน์นานาชนิด

หลี่ซือหยวนเห็นฉากแบบนี้มามากมาย เขาก็ยังคงรักษารูปร่างหน้าตาไว้ได้

เขารินกาแฟหนึ่งแก้ววางบนโต๊ะกาแฟ และเรียกว่า : "หลิงรุ่ย อย่าโกรธเลย มานั่งลงก่อน! "

"มันเป็นแค่กลุ่มตัวตลก เธอให้เวลาพวกเขาอีกสักเป็นร้อยปี พวกเขาจะไม่สามารถไปถึงจุดสูงสุดของเธอในปัจจุบันได้ กินองุ่นไม่ถึง แล้วพูดว่าองุ่นนั้นเปรี้ยวเสมอ นี่เป็นความคิดของนักข่าวทั่วไป ถ้าเธอให้ความสำคัญกับมันอย่างจริงจัง เธอตกหลุมพรางของพวกเขา! "

หลี่ซือหยวนเอาปัญหามาปลอบหยางหลิงรุ่ย เพราะเธอเป็นเพื่อนของเขา หญิงสาวคนโตของตระกูลหยาง

ครั้งนี้ออกอากาศไปทั่วโลก หานายหยางพบว่าเขาดูแลหยางหลิงรุ่ยไม่ดี นั้นเรื่องขำขันของเขาก็คงจะใหญ่ขึ้น

แม้ว่าหลี่ซือหยวนจะพูดเช่นนั้น แต่หยางหลิงรุ่ยซึ่งไม่ค่อยได้รับความเศร้า ก็ไม่สามารถทนต่อการถูกใส่ร้ายในที่สาธารณะได้

เธออดไม่ได้ที่จะพูดว่า : "คนพวกนี้ ไม่มีขอบเขตเลยสักนิดเหรอ?"

เมื่อได้ยินสิ่งที่หยางหลิงรุ่ยพูด หลี่ซือหยวนก็ยิ้มและส่ายหัว

หยางหลิงรุ่ยได้รับการปกป้องอย่างดีจากตระกูลหยาง โดยที่เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าสังคมที่โหดร้ายนี้ มีผู้คนตายเพื่อหาเงินและตายเพื่อเป็นอาหาร

นักข่าวเหล่านี้ สู้ที่จะทำข่าวดึงดูดทุกชนิด เพื่อชื่อเสียงและความมั่งคั่ง

"เธอคิดว่าพวกเขาจะมีขอบเขตเหรอ? " หลี่ซือหยวนถอนหายใจ คนึกถึงวันที่เขาถูกแพร่กระจายข่าวลือ กล่าวว่า :" ไม่กี่วันที่ผ่านมา ฉันเพิ่งทานอาหารกับหัวหน้าของบริษัทแห่งหนึ่ง ก็ถูกนักข่าวเขียนข่าวออกมาดึงดูดคน"

"อะไรนะ? " หยางหลิงรุ่ยรู้สึกมึนงงเล็กน้อย สมองที่บริสุทธิ์ของเธอดูเหมือนจะไม่ตอบสนอง

ทุกวันนี้ ทานอาหารทุกมื้อก็สามารถทำข่าวได้ หลี่ซือหยวนเศร้าแค่ไหน?

เมื่อเห็นท่าทางที่ไม่น่าเชื่อของหยางหลิงรุ่ย หลี่ซือหยวนก็ถอนหายใจ และบอกว่าเมื่อวันก่อนเกิดอะไรขึ้น

เนื่องจากการขยายตัวของ Yang's Entertainment หลี่ซือหยวนจึงบินไปมาตลอด เครือข่ายความสัมพันธ์ภายในประเทศจำนวนมาก ถูกระงับชั่วคราว

เพราะเหตุผลการประชุมครั้งใหญ่ ในที่สุดต่างประเทศบอกลากันชั่วคราวช่วงเวลาหนึ่ง หลังจากที่หลี่ซือหยวนกลับไปที่ประเทศจีน เขาก็เริ่มทานอาหารกับเจ้านายหลายคนที่โทรมาในเวลานั้นที่ละคน

โต๊ะอาหารประเภทนี้ ความร่วมมือเป็นอันดับสอง แต่เป็นหลักในการวาดภาพและพูดคุยเกี่ยวกับความรู้สึกอย่างไม่แน่นอน

เนื่องจากห้างสรรพสินค้าเปรียบเสมือนสนามรบ ทุกคนจึงต้องการทำความเข้าใจกับบุคคลที่รับผิดชอบบริษัทอื่นในทุกด้าน ก่อนที่จะร่วมมือกัน

โต๊ะไวน์ เป็นศูนย์รวมที่ดีมาก

บุคคลที่นัดหมายกับหลี่ซือหยวนในครั้งนี้ คือหัวหน้าบริษัท ภาพยนตร์และโทรทัศน์ขนาดกลาง

ตามเหตุผลว่า คนระดับนี้ สามารถจัดการได้โดยแผนกประชาสัมพันธ์ของ Yang's Entertainment

แต่เจ้านายคนนี้ มีความสัมพันธ์ที่แตกต่างกับหลี่ซือหยวน

เมื่อตอนที่สองคนเรียนอยู่ พวกเขาเป็นเพื่อนร่วมชั้นกัน ในเวลานั้นภูมิหลังครอบครัวของหลี่ซือหยวนอยู่ในระดับปานกลาง และเจ้านายคนนี้ ทางบ้านก็เริ่มมีเหมืองแร่ที่ร่ำรวย

เดิมเงื่อนไขของคนสองคนแตกต่างกันไกลมาก เป็นไปไม่ได้ที่จะเข้ากัน