ตอนที่ 400 ไม่มีอะไรที่สามารถเริ่มต้นใหม่ได้

ซัวรุ่ยมองไปที่หลี่ชานชาน นั่นทำให้เขาพอนึกออก ว่ามีทีมงานเคยบอกว่าเห็นหลี่ชานชาน

หลี่ชานชานอยู่ในที่เกิดเหตุในเวลานั้น แต่บอกเขาเพียงแค่ว่าเห็นเพียงหยางหลิงรุ่ย เหมือนกับเห็นเขาเป็นคนโง่

ดังนั้นเรื่องนี้ซัวรุ่ยก็คงจะช่วยหยางหลิงรุ่ยอย่างเต็มที่ ให้ใครบางคนได้รู้ว่าเธอกำลังเล่นกับอยู่กับใคร

ตอนนี้ดูเหมือนว่าหลี่ชานชานเป็นผู้ที่น่าสงสัยที่สุด

“ หลี่ชานซาน เกิดอะไรขึ้น?”

โชคดีที่หลี่ชานชานได้เตรียมการพูดไว้แล้ว ดังนั้นตอนที่ซัวรุ่ยถามจึงไม่มีพิรุธ

"ฉันเข้ามาก็เพื่อจะบอกว่า การแสดงกำลังจะเริ่ม ให้ทุกคนเตรียมตัวให้ดี "

คำตอบของหลี่ชานชานดูไม่มีพิรุธเลย

และเธอเป็นบุคลากรของ Yang's Entertainment การที่จะเข้ามาเตือนเรื่องการแสดง จึงไม่มีปัญหาอะไร

มีแต่เพียงหยางหลิงรุ่ยเท่านั้นที่รู้ว่าคำตอบของหลี่ชานชานเป็นคำตอบลวง

เนื่องจากงานนี้หลี่ชานชานไม่มีสิทธิ์เข้าร่วม แต่เธออยู่ที่นั่นก็เป็ฯเพียงเพราะคำเชิญของเชลลีย์

เนื่องจากเชลลีย์เชิญเธอมาเธอเป็นแขก เธอจึงไม่จำเป็นต้องรับภาระงานของ Yang's Entertainment

เชลลีดูแล้วก็เข้าใจ

เธอกำลังจะพูด แต่หยางหลิงรุ่ยโบกมือห้ามไว้

คราวนี้หยางหลิงรุ่ยต้องการจะดวลกับหลี่ชานชาน และล้มเธอลง

ถ้าไม่อย่างนั้น การอยู่บริษัทกับคนแบบนี้ทั้งวันก็คงไม่สบายใจ

ซัวรุ่ยสังเกตเห็นการเคลื่อนไหวของทั้งสอง แต่เขาไม่ได้พูดอะไร

บรรยากาศในห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าดูเหมือนจะกลายเป็นสนามประลองของหลี่ชานชานและหยางหลิงรุ่ย

"ผู้อำนวยการหยาง ฉันพูดเสร็จแล้ว ส่วนคุณหน่ะ ฉันหวังว่าคุณจะชี้แจงตัวเองได้"

สำหรับหยางหลิงรุ่ย ซัวรุ่ยก็เริ่มที่จะให้ความเคารพ เพราะตอนนี้หยางหลิงรุ่ยสื่อให้เขารู้ว่าผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่คนดี

ภายในห้องการแสดงไม่มีการติดตั้งกล้องวงจรปิด ดังนั้นจึงไม่มีหลักฐานที่พิสูจน์ได้ว่าหยางหลิงรุ่ยอยู่ด้านในหรือด้านนอก

หยางหลิงรุ่ยเข้าไปในนั้น ก็ไม่มีทีมงานคนไหนกล้ารับประกัน ณ นาทีนั้นทุกคนต่างยุ่งกันหมด

ดังนั้น หลี่ชานชานจับคำพูดของซัวรุ่ย และถามอย่างร้อนรน "หยางหลิงรุ่ย มีแต่คุณเท่านั้นที่ไม่มีเหตุผลที่จะเข้าออกในห้องการแสดง ดังนั้นคุณต้องเป็นคนทำเรื่องนี้แน่นอน คุณยังจะพูดอะไรอีก?"

หลี่ชานชานพูดด้วยอารมณ์ร้อน ส่วนหยางหลิงรุ่ยก็ได้แต่ยิ้มเยาะ

"หลี่ชานชาน คุณต้องการจะชี้เป้ามาที่ฉัน สงสัยจริงๆว่าคุณบริสุทธิ์จริงๆเหรอ"

คำพูดของหยางหลิงรุ่ย หากฟังดูแล้วก็ค่อนข้างไม่ชัดเจน แต่ซัวรุ่ยก็เข้าใจ หยางหลิงรุ่ยต้องการจะบอกว่าหลี่ชานชานก็น่าจะมีปัญหา สายตาของเขาจ้องไปที่หลี่ชานชาน

หลี่ชานชานตื่นตระหนก เธอรู้ดีว่า ที่ตัวเองอธิบายไปเมื่อกี้ จริงๆมันเป็ฯเรื่องโกหกทั้งเพ

เธอจึงรีบแสร้งทำเป็นแข็งกร้าวและพูดว่า: "เราทั้งสองต่างก็เป็นคนใจกว้างกันอยู่แล้ว ใครทำผิดคนนั้นย่อมรู้ดีอยู่แก่ใจ หยางหลิงรุ่ย เธอแน่ใจนะว่าจะยังปากแข็งต่อไป"

"อ่อ คุณเป็นคนใจกว้างคนตรงไปตรงมา โอเค งั้นคุณอธิบายกับผู้กำกับซัวก่อนก็ได้!” หยางหลิงรุ่ยตอบคำถามเหมือนโยนบอลเพื่อให้หลี่ชานชานพูดก่อน

ทันใดนั้นใบหน้าของหลี่ชานชานก็เลิ่กลั่ก

เธอได้เห็นแล้วว่าหยางหลิงรุ่ยล้มได้ยาก แต่เธอไม่ได้คิดว่ามันจะยากขนาดนี้

“ ทำไมฉันต้องพูดก่อน!”

ทันทีที่พูดประโยคนี้หลี่ชานชานก็เสียดายเล็กน้อย การที่เธอพูดแบบนี้ ก็แสดงว่าเธอไม่มีหลักฐานที่พร้อมให้พิสูจน์?

หยางหลิงรุ่ยยิ้มโดยไม่พูดอะไรสักคำและ ซัวรุ่ยมองไปในสายตาของหลี่ชานชานก็มีความสงสัยมากขึ้น

“เนื่องจากทั้งสองเชื่อว่าอีกฝ่ายเป็นผู้ยุยง ยังไงก็ต้องให้มันชัดเจน! หลี่ซานชานมาคุยกันก่อน!”

ซัวรุ่ยตัดสินใจ โดยเปลี่ยนเป็นคำถามแบบซักตอบที่ละข้อ โดยมีตัวเลือก ดังนั้นหลี่ชานชานจึงทำได้เพียงจัดตรรกะในใจของเธออย่างรวดเร็ว หลังจากที่เธอแน่ใจว่าไม่มีปัญหาแล้วเธอก็พูดว่า "ฉันบอกไปแล้วไงว่า ตอนที่ฉันมาถึง ก็เพียงพูดธุระเรื่องงาน คนที่อยู่ในห้องการแสดงหลายคนก็เห็น ฉันไม่ได้ไปที่ห้องที่ทำแสดง ดังนั้นฉันจึงไม่มีข้อสงสัยใด ๆ ”

เมื่อเห็นท่าทางที่ตรงไปตรงมาของหลี่ชานชาน ซัวรุ่ยก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย และโทรศัพท์ออกไปและหลังจากนั้นไม่นานหัวหน้ากิจการทั่วไปฝ่ายการแสดงก็เข้ามา

เขายืนยันว่าสิ่งที่หลี่ชานชานพูดเป็นความจริง

แต่หลี่ชานชานพูดคุยกับเจ้าหน้าที่ทั้งสองเป็นเวลานาน เธอออกไปตอนไหน ทำอะไรก็ไม่มีใครรู้เลย

คำตอบที่คลุมเครือ เกือบจะตัดสินให้เกือบจะฆ่าหลี่ชานชานไปครึ่งชีวิต

ใบหน้าของหลี่ชานชานซีดลงทันที แต่เธอปกปิดอดีตไว้อย่างดี

"ถ้าอย่างนั้น ผู้อำนวยการหยาง ฉันคิดว่าคุณน่าจะบริสุทธิ์ แต่ถ้าคุณมีหลักฐานอะไรก็บอกได้ ..."

ซัวรุ่ยมองไปที่หยางหลิงรุ่ย และรู้อยู่แล้วว่ายังไงหลี่ชานชานต้องรับผิดชอบในเรื่องนี้

"ผู้กำกับซัว คุณหยางไม่จำเป็นต้องชี้แจงหรอก"