ตอนที่ 46 ช๊อปปิ้ง

เมื่อพูดอย่างนั้น ฮัวเทียนหลันก็ดึงเก้าอี้ออกและนั่งลง

อันรันลังเล หลังจากครุ่นคิดเล็กน้อยในใจ เธอก็รู้ว่าไม่มีทางออก

ดังนั้นเธอจึงนั่งลงอย่างจริงใจ และหยิบอาหารสองสามอย่างออกจากกล่องอาหารกลางวัน รวมทั้งข้าวผัดไข่ชั้นดีที่หลี่รูยาเตรียมไว้ในวันนี้

ฮัวเทียนหลันรอให้อันรันจัดการทุกอย่าง ก่อนที่เขาจะหยิบตะเกียบขึ้นมา

อันหรันกระซิบ : "คุณฮัว พวกเราสามารถกินได้แล้ว"

ฮัวเทียนหลันตอบ และยื่นตะเกียบออก

หลังจากที่เขากินคำแรก ดวงตาของเขาก็สว่างขึ้น จากนั้นเขาก็กินคำที่สองและสามโดยไม่ได้ตั้งใจ

ฮังเทียนหลันไม่รู้ว่าทำไม รู้สึกว่าอาหารวันนี้ เหมือนมีอะไรไม่เหมือนเมื่อก่อน

อันรันมองไปที่ฮัวเทียนหลันกินอย่างรวดเร็ว แต่จริงๆแล้วในใจมีความสุขมาก

เธอแต่งงานกับฮัวเทียนหลันมาระยะหนึ่งแล้ว แต่เธอไม่รู้มากเกี่ยวกับอาหารและชีวิตประจำวันของฮัวเทียนหลัน

ดังนั้นเธอจึงอยู่ในช่วงที่เรียนหนักกับหลี่รูยา

อาหารที่ทำในวันนี้คือ ส่วนใหญ่คืออันรันลองฝีมือเป็นครั้งแรก

และหลี่รูยา รับผิดชอบทำข้าวผัดไข่ชั้นดี

หลังจากที่คนสองคนกินอย่างเงียบๆ เป็นเวลาครึ่งชั่วโมง อาหารที่อันรันนำมาก็ถูกกินจนหมด

ฮัวเทียนหลันลุกขึ้น และเริ่มขั้นตอนการเดินหลังอาหารตามปกติ

ในทางกลับกันอันรันเก็บกล่องอาหารกลางวันขึ้นมา และเตรียมจะออกไป

ทันใดนั้นก็มีเสียงข้างหลังเธอพูดว่า : "บ่ายนี้เธอจะทำอะไร? "

อันรันครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง กลับไปก่อนเวลาไม่ได้ เร็วๆ นี้ก็เบื่อกับการดูหนังและทีวี

เธอพูดเบาๆ : "ไปเดินเล่น หรือไปร้านหนังสือเพื่ออ่านหนังสือ ถ้ามีนิทรรศการออกแบบ ฉันก็อยากไป"

ฮัวเทียนหลันพยักหน้าและกล่าวว่า : "ข้างนอกมันไม่ปลอดภัย ฉันจะหาคนไปกับเธอ"

อันรันรีบโบกมือ บอกว่าเธอไม่ต้องการ

อย่างไรก็ตาม ฮัวเทียนหลันกลับมาดำเนินการตามอำเภอใจก่อนหน้านี้ และตัดสินใจว่าอันรันจะต้องไปพร้อมกับใครสักคน ก่อนที่เขาจะออกไปเล่นได้