ตอนที่ 475 ความอาฆาตแค้น

เสียงของหยางยานกับหยางหยวน ดังก้องอยู่ในหูของหยางหลิงรุ่ย

จู่ๆเธอก็รู้สึกกลัวกับสิ่งที่กำลังจะมาถึง ทำไมพี่ใหญ่ถึงมาอยู่ที่นี่

“ พี่สาม พี่สาม ... ”

เธอตะโกนเรียกสองครั้ง เสียงก็ลอกออกมาจากโทรศัพท์ หยางยานไม่รู้ว่าควรจะพูดเรื่องเกี่ยวกับตระกูลฮั่วต่อหน้าหยางหยวนดีไหม

"หลิงรุ่ย กลับมาเร็วๆหล่ะ ฉันจะวางสายก่อนนะ!"

อย่างไรก็ตาม หยางยานก็ยังคงคิดถึงความสัมพันธ์ฉันพี่น้องกับหยางหลิงรุ่ย ดังนั้นเขาจึงตัดบทกับหยางหลิงรุ่ย

แต่ก่อนที่เขาจะวางโทรศัพท์ตงเหยียนพูดเบาๆ "อย่าเพิ่งวางสายให้ฉันคุยกับน้องก่อน"

"หา?" หยางยานกำลังจะกดวางสาย แต่เขาก็ยังไม่ได้กดลงไป

ตงเหยียนซึ่งเป็นพี่สะใภ้ สำหรับหยางยานเธอเป็นคนที่มีอำนาจอีกคนหนึ่ง

อย่างไรก็อายุของหยางยานก็อ่อนกว่าหยางหยวนมาก แล้วก็แก่กว่าหยางหลิงรุ่ยเพียงเล็กน้อย

ตอนที่เขายังเด็ก เขาเชื่อฟังคำสั่งของหยางหยวน

ต่อมาเขาแต่งงานกับตงเหยียน ตั้งแต่หยางยานยังไม่บรรลุนิติภาวะ

เขายังคงเคารพพี่สะใภ้คนนี้

“ พี่สะใภ้ นี่ครับ... ”

หยางยานพยายามต่อสู้เพื่อหยางหลิงรุ่ย แต่ตงเหยียนก็พูดออกมาว่า "เอาโทรศัพท์มาให้ฉัน!"

ประโยคที่แผ่วเบา แต่มีพลังที่แข็งแกร่ง

หยางยานทำได้แค่อวยพรในใจให้หยางหลิงรุ่ยโชคดี จากนั้นเขาส่งโทรศัพท์ให้

ตงเหยียนรับโทรศัพท์ กระแอมในลำคอและพูดว่า "หลิงรุ่ยอยู่ที่ไหน"

"ค่ะพี่สะใภ้! เพื่อนบ้าน เพื่อนบ้านค่ะ! เดี๋ยวก็จะกลับแล้วค่ะ ไม่ต้องเป็นห่วง"

พูดแบบดูตื่นเต้น ต้องรู้ว่าเธอโกหกแน่นอน

หยางหลิงรุ่ยไม่คาดคิดว่าเธอจะออกมาเพียงไม่นาน ทุกคนในครอบครัวต่างจับตามอง

"เพื่อนคนไหน ใช่คนที่Manor Oneรึเปล่า?"

เมื่อตงเหยียนพูดแบบนี้ ก็แทบจะเอ่ยชื่อออกมาแล้ว

หยางหลิงรุ่ยตัวแข็งไปชั่วขณะและไม่รู้จะตอบอย่างไร

เธอได้แต่พึมพำอย่างเงียบ ๆ สีหน้าของเธอดูสิ้นหวังเล็กน้อย

เธอรู้ว่าเธอทำผิด แต่บางอย่างก็เป็นคำถามแบบมีคำตอบเดียว มันก็เป็นเรื่องยากเหมือนกัน

"นี่มันดึกแล้ว ไม่ควรที่จะอยู่ที่นั้นแล้ว ฉันจะส่งคนขับรถไปรับ"

ตงเหยียนผู้เป็นนักลงมือ เธอพูดจบเธอก็มองไปที่หยางยาน

หยางยานทำอะไรไม่ถูก แต่เขาพยักหน้าทันทีและพูดว่า "ผมจะไปเลยครับ! ’

เมื่อตงเหยียนมองไปที่เขา เขารู้ว่าเขาต้องรับผิดชอบในเรื่องนี้

“ไม่ต้องค่ะ พี่สะใภ้ อย่าให้พี่สามมาเลยค่ะ เพื่อนของฉันเขาเตรียมคนไว้ให้แล้ว เดี๋ยวเขาก็ไปส่งฉันกับหรงหรงแล้วค่ะ!”

เมื่อหยางหลิงรุ่ยได้ยินเสียงของหยางยาน เธอจึงรีบห้าม

"ทำไม ไม่อยากให้พี่สามไปขัดจังหวะการออกเดทเหรอ?"

คำพูดของตงเหยียนดูขี้เล่น แต่หยางหลิงรุ่ยได้ฟัง ก็รู้สึกหวั่นๆ

เห็นได้ชัดว่าตงเหยียน ไม่พอใจกับการโต้เถียงของหยางหลิงรุ่ย

หรือจะพูดชัดๆก็คือ ตงเหยียนไม่ต้องการให้หยางหลิงรุ่ยและฮั่วเทียนหลันยุ่งเกี่ยวกันมาก

นั่นเป็นเหตุผลที่เธอขอให้หยางยานไปรับหยางหลิงรุ่ย

แต่ไม่คาดคิดว่าหยางหลิงรุ่ยจะปฏิเสธ นั่นทำให้ตงเหยียนรู้สึกโกรธเล็กน้อย

ในฐานะพี่สะใภ้ของหยางหลิงรุ่ยเธอต้องรักษาภาพลักษณ์ที่อ่อนโยน ดังนั้นเธอจึงเก็บความโกรธนั้นไว้ในใจได้

ไม่ว่าตอนไหน การพี่สะใภ้ก็เป็นยากจริงๆ! ตงเหยียนอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ

“ ออกเดท? ไม่ ไม่ใช่นะคะพี่สะใภ้ พี่เข้าใจผิด เราก็แค่ ... ”

หยางหลิงรุ่ยรีบอธิบาย แต่เมื่อเผชิญกับพลังของตงเหยียนแม้จะผ่านโทรศัพท์มือถือของเธอ เธอก็ขาดความมั่นใจเล็กน้อย

"ก็แค่อะไร?แค่นี้ก็พูดไม่ออกแล้วเหรอ?" ตงเหยียนพูดน้ำเสียงนิ่งๆ

"ไม่ค่ะ ไม่...ก็แค่เอาเด็กๆมาเล่นด้วยกันค่ะ พี่สะใภ้ไม่รู้เหรอชิงหรงและลั่นลานเรียนอยู่ห้องเดียวกัน เด็กน้อยทั้งสองมีความสัมพันธ์ที่ดีนะคะ!"

หยางหลิงรุ่ยรีบเอาชิงหรงมารับหน้าเพื่อป้องกันการโจมตีจากตงเหยียน

เธอต้องการจะสื่อว่า การมาที่บ้านฮั่วเทียนหลัน เป็นเพราะชิงหรงและลั่นลานมีความสัมพันธ์ที่ดี

สำหรับเธอในฐานะแม่ เธอสามารถวิ่งเล่นกับชิงหรงได้เท่านั้น และเธอไม่สามารถเลือกได้ว่าจะไปที่ไหน

เมื่อฟังคำพูดของหยางหลิงรุ่ย ตงเหยียนก็อดไม่ได้ที่จะส่ายหัว

“ ถ้างั้นจำไว้ ว่าต้องรีบกลับมา”

หยางหลิงรุ่ยเอาชิงหรงมารับหน้า โดยบอกว่าชิงหรงต้องการเล่นกับเพื่อน

ตงเหยียนจะพูดอะไรได้อีก? จะบอกหยางหลิงรุ่ยว่าไม่อนุญาตเหรอ?

ถ้าตระกูลหยางเป็นคนดื้อรั้นจริงๆ เกรงว่าหยางหลิงรุ่ยจะไม่มีโอกาสได้พบกับฮัวเทียนหลันอีก

หยางหยวนไม่ได้สนับสนุนหยางหลิงรุ่ยกับฮั่วเทียนหลันให้คบกันใหม่ แต่เขาก็ไม่ได้หยุดพวกเขาอย่างชัดเจน

แม้ว่าเขาจะแสดงออกเป็นครั้งคราว แต่ก็เป็นเพียงการเตือนให้หยางหลิงรุ่ยอย่าลืมเหตุการณ์ก่อนหน้านี้

ในฐานะหัวหน้าครอบครัว เขาสัญญาว่าจะปล่อยให้คนสองคนไป โดยที่ตระกูลหยางจะดูอยู่ลับๆ

"ค่ะ!"

หลังจากหยางหลิงรุ่ยพูดจบ เธอก็รอให้ตงเหยียนวางสาย

แม้จะเป็นการสนทนาเพียงไม่กี่นาที หลังของหยางหลิงรุ่ยก็เต็มไปด้วยเหงื่อ

หน้าผากของเธอ รวมถึงผมของเธอก็เปียกเหงื่อ

ไม่รู้ว่าทำไม เธอถึงรู้สึกผิด

โดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนคุยกับตงเหยียน เธอรู้สึกว่าทุกคำที่เธอพูดตงเหยียน จะมองเห็นสาระสำคัญทุกอย่างชัดเจน

โทรศัพท์กำลังจะวางสาย ตงเหยียนก็นึกอะไรบางอย่างได้

“ หลิงรุ่ย”

"คะ พี่สะใภ้" หยางหลิงรุ่ยรีบตอบ