ตอนที่ 575 พวกเรามาเล่นเกมกันเถอะ

หยางหลิงรุ่ยเขินหน้าแดงจนไปถึงที่โคนคอของเธอครู่หนึ่ง และกระซิบ "คุณแม่คะ เทียนหลันบอกว่า คืนนี้จะพาหนูไปที่บ้านใหม่ที่เราเคยอาศัยอยู่กันดูหน่อย ดังนั้น..."

หลี่หรูหย่าไม่ต้องการรอ เธอพูดตรง ๆ "ก็ได้นะ ทำความสะอาดแล้วที่นั่นเมื่อสองวันก่อน"

“เทียนหลัน ฉันเตือนแกแล้วนะ อย่ารังแกหลิงรุ่ย เข้าใจมั้ย?”

“ไม่ต้องกังวลครับ ผมจะทำลงคอได้ยังไงกัน” ฮั่วเทียนหลันตอบอย่างรวดเร็ว

หลี่หรูหย่าไม่ลืมที่จะสั่งให้คนรับใช้ให้อาหารพวกเขา เพื่อที่เธอจะได้หิวเมื่อกลับบ้านในตอนกลางคืน

เหตุใดเพราะหิว ถึงให้คนอื่นในเวลาอื่นในที่อื่นมาแก้ปัญหาล่ะ

หยางหลิงรุ่ยติดตามฮั่วเทียนหลัน และกลับไปที่วิลล่า

เมื่อเห็นสภาพแวดล้อมที่คุ้นเคยและไม่คุ้นเคย ทันใดนั้นเธอก็รู้สึกสับสน และหมอกก็เต็มไปด้วยดวงตาของเธอ

เธอมาที่นี่เป็นครั้งแรก แต่เธอไม่ใช่คนแปลกหน้า เพราะการตกแต่งทั้งหมดของสถานที่นี้ เหมือนกันทุกประการใน Manor one ในเมือง s

ป้าติงพูดถูก ชายคนนี้ ระวังตัวมาโดยตลอด เพื่อปกป้องเธอและอดีตของเขา

หยางหลิงรุ่ยมองดูห้องทีละห้อง ฮั่วเทียนหลันไม่ได้ตามเธอมาข้างหลัง

เขารู้ว่า ผู้หญิงคนนี้กำลังใช้วิธีอื่น ในการรักษาความทรงจำในอดีตของเธอ

เขาขึ้นไปชั้นบน และไปอาบน้ำ

หยางหลิงรุ่ยอยู่ในทุกห้อง เป็นเวลาหนึ่งถึงสองนาที

เธอมองใกล้ ๆ และมองทุกอย่างอย่างจริงจัง

ในบางครั้ง ก็พบว่าการออกแบบ เป็นเพียงภาพวาด หรือแบบจำลองที่เรียบง่ายมาก

นี่เป็นหลักฐานทั้งหมดว่า ครั้งหนึ่งเธอเคยมีอยู่จริง

เธอปัดราวจับของบันได แล้วเดินขึ้นไปชั้นบนช้า ๆ

ห้องแรกคือห้องนอน อย่างที่สองคือหนังสือของฮั่วเทียนหลัน

อย่างที่สาม...เธอเห็นผู้ชายที่เพิ่งออกมาจากห้องน้ำ นุ่งกางเกงขาสั้น อวดร่างกายท่อนบนที่แข็งแรงและล่ำสัน

"หือ?" ฮั่วเทียนหลันเงยหน้าขึ้น เมื่อหยางหลิงรุ่ยเปิดประตู

“ดูดีมั้ย?”

"ดูดี!"

หลังจากพูดแล้ว หยางหลิงรุ่ยปิดปากเธออย่างรวดเร็ว จากนั้นเธอก็รู้ว่า แท้จริงแล้วเธอถูกผลักดันโดยสัญชาตญาณ

“งั้นแล้วมีอะไรที่ดีกว่านี้ อยากดูมั้ย?”

อย่างที่ฮั่วเทียนหลันพูด นิ้วของเขาไขว้หน้าอกด้วยท่าทางที่ระคายเคืองผิดปกติ...

ต้องรู้ว่า ภาพปกติของชายคนนี้ คือภูเขาน้ำแข็งที่ครอบงำ

หยางหลิงรุ่ยตะลึง กับท่าทีการปรากฏตัวของบ้านส่วนตัวหลังนี้

เธอยืนอยู่ที่นั่น ดูฮั่วเทียนหลันก้าวไปข้างหน้า และกอดเธอไว้

วางไว้บนเตียงใหญ่ อย่างเบามือ

ใบหน้าหล่อเหลาของชายผู้นั้น อยู่ตรงหน้าเธอ

ราวกับคาดการณ์ได้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ใบหน้าของหยางหลิงรุ่ยก็แดงขึ้นอย่างรวดเร็ว

อันที่จริงเธอ ไม่ได้รังเกียจว่าจะมีความสนิทสนมกันอย่างลึกซึ้ง

เพราะ แต่เดิมสองคนเป็นสามีภรรยากัน

ถึงแม้ว่าจะห่างกันไปสองปี แต่ตอนนี้คนก็บอกว่ารักคุณก่อนตอนที่ยังไม่แต่งงาน ผู้ใหญ่เข้าใจความรู้สึกที่อยู่ในนั้น

ยิ่งไปกว่านั้น หยางหลิงรุ่ยได้มอบตัวเองให้กับฮั่วเทียนหลันแล้ว

แต่ที่น่าแปลกใจคือ เธอตัดสินใจที่จะทำฟืนแล้ว

แต่ผู้ชายคนนี้แค่จูบเธอเบา ๆ

ริมฝีปากของเขาเลื่อนไปทั่วคอของเธอ และในที่สุดก็กัดติ่งหูของเธอ

ความรู้สึกที่อ่อนไหวนี้ ทำให้ร่างกายของ หยางหลิงรุ่ยตื่นตัว

ผู้ชายคนนี้ ทำไมต้องใช้ชุดนี้เสมอ! น่าเสียดาย ที่เธอพยายามซ้ำแล้วซ้ำเล่า

หยางหลิงรุ่ยตอบสนองอย่างอดทน แต่ในที่สุดก็ถูกยั่วยุโดยฮั่วเทียนหลัน และมีเปลวไฟลุกโชนอยู่ในใจของเธอ

เมื่อเธอต้องการหลีกหนีผู้ชายอย่างเร่งด่วนสำหรับขั้นตอนต่อไป ฮั่วเทียนหลัน ก็ปล่อยเธอไป

“โอเค งั้นเราควรนอนนะ”

คำพูดของชายคนนั้นตรงไปตรงมามาก หยางหลิงรุ่ยเปิดปากของเธอ และใบหน้าของเธอก็ร้อนขึ้น

สัญชาตญาณบอกเธอว่า ผู้ชายคนนี้จงใจร้อยเปอร์เซ็นต์ โดยรู้ว่าเขาไม่สามารถทนต่อการกระตุ้นได้

ดังนั้น เขาจึงจงใจแกล้งเธอ แต่เขาก็ปัดมือเธอออกอีกครั้ง

เธอรู้สึกคันด้วยความเกลียดชัง แต่เธอยังคงต้องเข้านอนอย่างถูกต้อง และพักผ่อนแล้ว เธอจะเอาสถานนั้นกลับมาในวันพรุ่งนี้

ฮั่วเทียนหลันกอดหยางหลิงรุ่ย แล้วเอนกายในอ้อมกอดที่อบอุ่นและกว้าง ความง่วงของเธอเพิ่มขึ้นและเธอก็สบายใจ

อย่างไรก็ตาม แสงที่หัวเตียง ดึงดูดเธอ

พวกเขาจะหลับไปหมดแล้ว และยังมีแสงสว่างเหลืออยู่

จุดหนึ่งในใจของเธอถูกสัมผัสอีกครั้ง และตอนนี้หยางหลิงรุ่ย ก็เข้าใจทันที ว่าโคมไฟนี้ มอบให้กับเธอโดย ฮั่วเทียนหลัน

เธอในเมื่อก่อน เคยกลัวความมืด

แต่เธอที่เกิดใหม่ ไม่กลัวแล้ว

เธอนอนหลับอย่างสงบตลอดทั้งคืน และในเช้าวันรุ่งขึ้น หยางหลิงรุ่ยถูกปลุก ด้วยการตื่นขึ้นมาอย่างอ่อนโยนของฮั่วเทียนหลัน

เธอไปห้องน้ำ ด้านในมีสิ่งของจำเป็นทุกอย่าง ที่ต้องล้าง

หลายอย่าง ไม่ใช่แบรนด์ดัง อย่างไรก็ตาม หยางหลิงรุ่ยใช้มันได้อย่างสะดวกสบาย หลังอาหารเช้า เธอเดินตามฮั่วเทียนหลัน ไปที่สำนักกิจการพลเรือน เมือง z

ผู้คนที่นี่ส่วนใหญ่ ล้วนยิ้มแย้มแจ่มใส

แต่มีบางคน ที่มีใบหน้าน่าเกลียด และแม้กระทั่งคู่รักก็ไม่แยแสซึ่งกันและกัน

ในฐานะผู้ใหญ่ หยางหลิงรุ่ยรู้ดีว่า นี่คือสถานที่ที่ทั้งสองรวมกันและแยกจากกัน

เนื่องจากชื่อกุลของเธอได้ตายไปแล้ว การแต่งงานของเธอกับฮั่วเทียนหลัน จึงถูกยกเลิกในแง่กฎหมาย

และเธอคือหญิงสาวผู้สูงอายุที่ยังไม่ได้แต่งงาน หยางหลิงรุ่ยซึ่งได้การจดทะเบียนสมรสจากฮั่วเทียนหลัน