ตอนที่ 576 ความคิดเห็นของมหาชน

"นั่นคืออะไร?" เธอเปิดปากพูดอย่างโง่เขลา

"ก็คือ ... " มือของฮั่วเทียนหลันลูบไล้ไปตามแก้มของหยางหลิงรุ่ย

"ฉันคิดอยู่ทุกวันว่าพวกเราจะมีน้องชายให้ลั่นลานเล่นอีกคนดีหรือเปล่า?"

คำพูดของเขาชัดเจนมากจนถ้าเธอยังไม่เข้าใจอีก เธอก็ไปกระโดดน้ำตายได้เลย

เธอหน้าแดงและกระซิบเบาๆ "คุณฮั่ว ทำไมในหัวคุณถึงมีความคิดที่ไม่เหมาะสมสำหรับเด็กๆเหล่านี้อยู่เสมอเลย"

"เพราะเราเป็นผู้ใหญ่ เป็นผู้ใหญ่ก็ต้องมีเกมสำหรับผู้ใหญ่ ไม่อย่างนั้นชีวิตจะเงียบเหงาขนาดไหน ... "

ฮั่วเทียนหลันพูดราวกับมันสมเหตุสมผล แต่หยางหลิงรุ่ยรู้ว่าเขาพูดวนอยู่เพียงจุดเดียวเท่านั้น

ฮั่วเทียนหลันลุกขึ้นกดร่างของหยางหลิงรุ่ย

ส่วนที่เหลือไม่จำเป็นต้องพูดมาก

หยางหลิงรุ่ยลืมไปแล้วว่าเธอถูกฮั่วเทียนหลันทรมานไปกี่ครั้งแล้ว

ชายคนนี้ดูไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยทั้งบนระเบียง บนทางเดิน ในห้องนอนและในที่สุดก็ในอ่างอาบน้ำ ...

ตอนแรกหยางหลิงรุ่ยยังคงมีแรงที่จะตอบสนอง แต่ในที่สุดเธอก็อ่อนปวกเปียกและถูกฮั่วเทียนหลันทำไปตามความประสงค์ของเขา

ชายคนนั้นเรียกร้องอย่างหนักโดยทิ้งรอยจูบไว้บนร่างกายของเธอและครอบครองส่วนที่อ่อนไหวที่สุดของเธออย่างร้อนแรง

เธอเหนื่อยจนสุดทนแล้วและขอร้องเขาว่า "คุณฮั่ว พอแล้ว ฉันไม่ไหวแล้ว ... "

แต่ฮั่วเทียนหลันดูราวกับว่าจะไม่สังเกตเห็นและยิ่งรุนแรงมากขึ้นไปอีกจากนั้นก็ตามด้วยจุดสุดยอดของทั้งสองคน

เธอนอนคว่ำอยู่บนเตียงและเขาก็ขบที่ติ่งหูของเธอเบาๆพร้อมกับคำขอร้องที่มีความหมายว่า "หลิงรุ่ย ให้ฉันทำอีกครั้งเถอะนะ!"

ในสองปีที่ผ่านมา ผู้ชายคนนี้ไม่ได้ทำอะไรกับผู้หญิงคนไหนเลย

ในที่สุดก็โอกาสนี้ก็มาถึง ร่างกายของเขาจึงระเบิดศักยภาพอันน่าทึ่ง

หยางหลิงรุ่ยดูเหมือนจะเจอศึกหนักราวกับทะเลที่มีพายุพัดผ่านตลอดทั้งคืน

จนกระทั่งเธอหมดสติไป

แสงแดดสาดส่องเข้ามาในห้องนอนในตอนเช้า

ห้องนอนที่ยุ่งเหยิงถูกจัดให้เข้าที่แล้ว

ฮั่วเทียนหลันตื่นแต่เช้า เมื่อเตรียมอาหารเสร็จแล้วก็ขึ้นไปชั้นบนและนั่งลงข้างๆหยางหลิงรุ่ย

เขารู้ดีว่าผู้หญิงไม่เหมือนผู้ชายและคราวนี้หยางหลิงรุ่ยคงจะเหนื่อยมาก

ดังนั้นเธอควรได้นอนพักมากขึ้น

อย่างไรก็ตามหลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมงหยางหลิงรุ่ยก็ลืมตาขึ้น

เธอมองไปรอบๆอย่างสะลึมสะลือจนกระทั่งเห็นร่างของฮั่วเทียนหลัน

"คุณฮั่ว อรุณสวัสดิ์ ..."

"คุณนายฮั่ว อรุณสวัสดิ์!"

หลังจากจดทะเบียนแล้ว พฤติกรรมที่ใกล้ชิดที่สุดก็เกิดขึ้นแล้ว ทั้งสองก็ได้เข้าสู่โลกของสามีภรรยาอย่างเป็นทางการ

หยางหลิงรุ่ยพยายามลุกขึ้น ผ้าห่มบนร่างของเธอร่วงลงเผยให้เห็นร่างของขาวนวลของเธอทันที

สายตาร้อนวูบวาบจ้องมาในพริบตา

หยางหลิงรุ่ยตกตะลึงไปชั่วขณะ เมื่อสมองที่มึนงงกลับมาทำงานได้แล้ว เธอก็รีบดึงผ้าห่มขึ้นมาห่อตัวแน่น

เธอลุกขึ้นอย่างเร่งรีบ ความรู้สึกเจ็บจากการเดินทำให้เธอหันศีรษะไปพบกับการจ้องมองอย่างชื่นชมของเขาพอดี เธอจึงถลึงตากลับ

มันเป็นความผิดของผู้ชายคนนี้ หรือว่าเขาไม่กลัวไตพร่องเลยหรือไง? ไม่รู้จักควบคุมตัวเองเอาเสียเลย

หยางหลิงรุ่ยรีบไปห้องน้ำเพื่อล้างตัว เธอจำสิ่งที่เกิดขึ้นในห้องน้ำเมื่อคืนได้รางๆ

แม้ว่าทั้งสองคนจะไม่ได้ทำเรื่องแบบนี้เป็นครั้งแรก

แต่เมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้ เธอได้สูญเสียความทรงจำไปแล้ว

สำหรับหยางหลิงรุ่ย นี่เป็นรสชาติที่เปิดประตูสู่โลกใบใหม่

เธอลงไปชั้นล่างและทานอาหารเช้ากับฮั่วเทียนหลัน

สองคนนั่งอยู่บนโซฟา หยางหลิงรุ่ยอยากจะไขว่ห้างโดยไม่รู้ตัว

อย่างไรก็ตามส่วนที่อยู่ที่หว่างขาของเธอก็ทำให้เธอสงบลง

เธอเปิดทีวีและดูละครโรแมนติกที่กำลังดังอยู่ในช่วงนี้

นางเอกในละครคือเหลียวซิรง ราชินีนักแสดงหญิงของประเทศและพระเอกเป็นนักแสดงเก่าซึ่งมีข่าวลือว่าทั้งสองมีความสัมพันธ์คลุมเครือหลังจากการถ่ายทำละครเรื่องนี้ด้วยกัน

ทั้งสองคนอายุต่างกันมากถึง 15 ปี

ในอดีตหากมีเรื่องอื้อฉาวดังกล่าวปรากฏขึ้น สตูดิโอของเหลียวซิรงแม้จะไม่เปิดเผยต่อสาธารณชนในเรื่องนี้ แต่จะพูดอะไรบางอย่างไม่มากก็น้อย

แต่คราวนี้กลับนิ่งเฉย

เมื่อหยางหลิงรุ่ยมาที่เมือง Z เธอต้องการไปพบกับเหลียวซิรงสักหน่อย

แต่เมื่อติดต่อหลี่เชี่ยนก็ได้รู้ว่าทั้งสองคนได้ออกไปถ่ายทำแล้วและไม่สามารถกลับมาได้ในช่วงเวลาอันสั้นนี้

ในทีวีตอนนี้เล่าถึงนักแสดงนำชายรักกับนักแสดงนำหญิงมาหลายปีแล้ว แต่มักจะให้เกียรติซึ่งกันและกัน ในตอนนี้สิ่งล่อใจปรากฏอยู่ตรงหน้าเขา ผู้หญิงคนนั้นมีบุคลิกคล้ายกับนางเอกก็มีสวยมากเช่นกัน เขาจะมีชู้หรือไม่?

ตอนนี้เป็นตอนล่าสุด พอถึงตอนนี้ก็ต้องรอพรุ่งนี้แล้ว

หยางหลิงรุ่ยวางรีโมทคอนโทรลลง เธอได้รับแรงบันดาลใจจากละครโทรทัศน์หันมาสนใจฮั่วเทียนหลัน

ราวกับเขารู้สึกอะไรบางอย่างได้ ฮั่วเทียนหลันก็วางโทรศัพท์ของเขาลง มองไปที่หยางหลิงรุ่ยและพูดว่า "ฉันหล่อมากใช่ไหม?"

"แหวะ!" หยางหลิงรุ่ยตอบอย่างตรงไปตรงมา

ฮั่วเทียนหลันสีหน้าไม่เปลี่ยนแปลง “งั้นคุณมองฉันทำไม?"

“ฉันมีคำถามนึง คุณฮั่ว”

"หืม? ให้เวลาคุณสามนาที ฉันดูอารมณ์หน่อยว่าอยากหรือไม่อยากตอบ"

“คุณว่าคุณสองปีมานี้บริสุทธิผุดผ่อง ไม่ได้ทำอะไรไม่ดีใช่มั้ย? ไม่มีใครมายั่วคุณเลยเหรอ? "

หยางหลิงรุ่ยถามอย่างรวดเร็วและจากนั้นก็รู้สึกว่ามันดูตรงเกินไป

เธอจึงอธิบายเสียงเบา "ฉันก็แค่ถามไปงั้นๆ ที่จริงฉันเชื่อคุณอยู่แล้ว”

"ที่จริงมีผู้หญิงมากมายตามจีบฉันในช่วงสองปีที่ผ่านมา"

ฮั่วเทียนหลันพูดพร้อมกับรอยยิ้มขี้เล่นบนใบหน้าของเขา หยางหลิงรุ่ยหน้าแดง ผู้ชายคนนี้เจ้าคิดเจ้าแค้นจริงๆ

เพราะเธอเคยพูดประโยคคล้ายๆกันนี้มาก่อน

"แต่ว่าฉันคนนี้ก็มีค่าราวหยก รักนวลสงวนตัวและไร้เดียงสารักตัวเอง ... "