ตอนที่ 578 โหดร้าย

ความรักที่ลึกซึ้งเช่นนี้ทำให้หัวใจของหยางหลิงรุ่ยซาบซึ้งและขอบตาของเธอก็เริ่มแดง

เธอพูดเสียงเบา"พี่สามงั้นพวกเราตกลงกันแล้วนะ!"

"วางใจเถอะ ฉันไปแน่!"

หยางหลิงรุ่ยคืนโทรศัพท์ให้หยางหลินและหยางหลินก็วางสาย

มาถึงโรงแรมแล้ว นี่เป็นโรงแรมอิมพีเรียลที่หรูหราที่สุดในเมือง Z

หยางหลิงรุ่ยมองเข้าไปในห้องและรู้สึกว่าพี่รองจะไม่รู้สึกไม่สะดวกสบายกับการต้อนรับเช่นนี้อย่างแน่นอนจากนั้นก็จากไป

ทันทีที่เธอจากไปหยางหลินก็โทรหาหยางหยวน

“นายตกลงจะมาได้ยังไง? นายยังเดินไหวอีกหรือไง?”

“เดินไม่ได้ก็ต้องไป!”

หยางยานไม่รู้ว่าเขาจะรอถึงดวงอาทิตย์ในวันพรุ่งนี้ได้หรือไม่

ดังนั้นก่อนอื่นให้สัญญากับเธอให้เธอมีความสุขไว้ก่อนแล้วจะเป็นอะไรไป?

เวลาแต่งงานใกล้เข้ามาเรื่อยๆ

และความวิตกกังวลภายในใจของหยางหลิงรุ่ยก็มีมากขึ้นเรื่อยๆ

เธอได้ยินสิ่งที่ป้า Ding พูดเกี่ยวกับงานแต่งงานครั้งสุดท้ายของเธอกับฮั่วเทียนหลัน

เป็นงานแต่งงานที่มียิ่งใหญ่ที่สุดในเมือง Z และเรียกได้ว่าเป็นงานแต่งงานที่หรูหรามา

เพียงแต่ว่าขาดเจ้าบ่าวไป

หลังจากได้ยินเรื่องนี้ แม้หยางหลิงรุ่ยจะสูญเสียความทรงจำไปแล้วแต่เธอก็ยังจินตนาการได้ว่าเธอจะลำบากและอับอายแค่ไหน

ดังนั้นเธอจึงไปทวงถามความยุติธรรมของเธออย่างตรงไปตรงมาในเวลากลางคืน

นิ้วของเธอหยิกเนื้อนุ่มของฮั่วเทียนหลันและบิดมัน 360 องศาเป๊ะ

หลังจากรอฟังเสียงร้องอันเจ็บปวดของฮั่วเทียนหลันเธอถึงปล่อยมืออย่างหายโกรธ

สี่วันก่อนงานแต่งงานเธอก็ได้รับจดหมายฉบับหนึ่ง

มันถูกส่งมาจากต่างประเทศซึ่งทำให้เธอสงสัยมาก

ในยุคนี้ยังมีคนเขียนจดหมาย?

เปิดซองจดหมายด้านในเป็นกระดานวาดภาพที่สวยงามซึ่งมีหญิงสาวที่มีรอยยิ้มสดใสอยู่

เนื่องจากเป็นภาพวาดที่เหมือนจริง ดังนั้นเธอจึงสามารถบอกได้ทันทีว่าคนในภาพวาดก็คือเธอเอง

ด้านล่างภาพวาดมีคำห้าคำ : มีความสุขมากๆนะ!

หยางหลิงรุ่ยมองไปที่ลายมือนี้และมีเงาที่ไม่คุ้นเคยปรากฏขึ้นอย่างมึนงงในใจของเธอ

อย่างไรก็ตามเธอคิดไม่ออกว่าเป็นใคร

เมื่อฮั่วเทียนหลันกลับมาในตอนเย็น เธอก็บอกเรื่องนี้กับเขา

ฮั่วเทียนหลันขมวดคิ้วทันที

เขาหยิบซองจดหมายและภาพวาดไปและบอกว่าเขาจะช่วยเธอตรวจสอบว่าใครเป็นคนส่งมา

อย่างไรก็ตาม หยางหลิงรุ่ยเป็นผู้หญิงที่ฉลาด

เธอแทบจะรู้สึกได้โดยตรงว่าฮั่วเทียนหลันกำลังโกรธ

ในวันที่สามของการนับถอยหลังสู่งานแต่งงาน ครอบครัวของหัวเสี่ยวน่าก็มาถึง

หัวเสี่ยวน่า เกาฮั่นและลูกของพวกเขา เป้ยเป้ยเป็นเด็กผู้ชายตัวน้อยที่น่ารักมาก

เป้ยเป้ยชอบหยางหลิงรุ่ยมากและเธอก็ตะโกนเรียกป้าของเธออยู่ตลอดเวลา

คำพูดเหล่านี้ทำให้หยางหลิงรุ่ยเกิดภาพลวงตาเล็กน้อยว่าเธอกลายเป็นหญิงวัยกลางคนแล้วใช่หรือไม่

และหัวเสี่ยวน่าแต่ก่อนก็เคยติดต่อกันมาก่อน

ในการพบกันยามว่างนี้ ทั้งสองยังเป็นผู้ที่ชื่นชอบการออกแบบและสามารถคุยกันถูกคอได้อย่างง่ายดาย

สำหรับเกาฮั่น ช่วงนี้ฮั่วเส้าซู่กำลังหมกมุ่นอยู่กับเกมเกมหนึ่ง แต่เกมนั้นยากมากที่จะผ่านด่าน

ในสองปีมานี้ เขาไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆในนิสัยก็ดึงเกาฮั่นมาช่วยเล่นให้ผ่านด่าน

ในวันที่สองของการนับถอยหลังเข้าสู่งานแต่งงาน พร้อมกับหังเสี่ยวน่าหยางหลิงรุ่ยไปที่บริษัทจัดงานแต่งงานเพื่อทำการฟิตติ้งครั้งสุดท้าย

ชุดแต่งงานนี้เข้ากับเธอได้เป็นอย่างดี หลังจากสวมใส่มันเธอก็กลายเป็นจุดสนใจของผู้ชมทันที

ช่างแต่งหน้าจ้องมองเธอเป็นเวลานานและสุดท้ายก็ชื่นชมเธอ "คุณหยางคุณสวยอย่างเป็นธรรมชาติ ผิวพรรณนี้ดีที่สุดเท่าที่ฉันเคยเห็นมาเลย ... "

ช่างแต่งหน้ากล่าวชมหยางหลิงรุ่ย ทำให้เธอตอบกลับตามมารยาทไปสองสามคำ

เธอไม่ชอบแต่งหน้าจดจึงมักจะแต่งหน้าเบาๆ

บางทีผิวอาจจะดีเพราะปราศจากการกัดกร่อนของส่วนประกอบทางเคมีเหล่านั้น

หยางหลิงรุ่ยลองชุดแต่งงานและอีกหลายชุด

กล่าวได้ว่าการออกแบบของเธอในตอนนั้นไม่ได้ล้าสมัยเลยแม้แต่น้อยเมื่อเธอสวมใส่มันในตอนนี้

แต่หยางหลิงรุ่ยยังคงรู้สึกว่านี่ไม่น่าจะเป็นดีไซน์ดั้งเดิมของเธอ มันต้องเคยผ่านการแก้อย่างมากมาแล้ว

เพราะชุดเหล่านี้ไม่ว่าจะมองยังไงก็ไม่เหมือนที่เธอเคยออกแบบมา

มันเป็นสไตล์ประณีตแปลกใหม่ แต่ด้วยปกที่สูงขนาดนี้คอจะถูกปิดหมด นี่มันอะไร?

แล้วยังแขนยาวนี่ กี่เพ้าไม่มีปลายแยกยาวไปถึงข้อเท้านี่คืออะไร? เป็นกระบอกเหรอ?

เห็นท่าทางของหยางหลิงรุ่ยนั้นที่แปลกไปเล็กน้อย แต่ก็ช่างสวยงามและมีเกียรติมาก หัวเสี่ยวน่าก็อดหัวเราะไม่ได้

"ลูกเล่นชั่วร้ายของพี่รองไม่ได้เปลี่ยนไปเลยจริงๆ!"

เธอรู้จักครอบครัวของเธอดีที่สุด แน่นอนว่าหัวเสี่ยวน่ารู้ดีว่าเสื้อผ้าที่ออกแบบมาในลักษณะนี้มีไว้เพื่อป้องกันไม่ให้คนอื่นเห็นผิวของหยางหลิงรุ่ย

นี่คือการแสดงความเป็นเจ้าของของฮั่วเทียนหลันอย่างละเอียดถี่ถ้วนที่สุด

หลังจากที่หยางหลิงรุ่ยอึ้งไปครู่หนึ่ง เธอก็เข้าใจเหตุผล

ดังนั้นเพื่อที่จะทำให้ตัวเองในงานแต่งงานสวยงามมากขึ้นเธอจึงโทรหาฮั่วเทียนหลันและเตรียมที่จะต่อรอง

หลังจากเชื่อมต่อแล้ว ฮั่วเทียนหลันก็พูดด้วยน้ำเสียงขี้เกียจ "คิดถึงฉันแล้วใช่ไหม?"

เมื่อหยางหลิงรุ่ยได้ยินเสียงอย่างนี้เธอก็รู้ว่าเขาต้องงีบหลับอยู่แน่ๆ

“คุณฮั่ว เสื้อผ้าพวกนี้ถูกแก้หมดเลยใช่ไหม?”

ฮั่วเทียนหลันจงใจไม่สนใจเธอคำถามของเธอ

"ดูดีก็พอแล้ว”