ตอนที่ 579
ตอนที่ 581 ตัดสินใจ
October 22, 2026
ฮั่วเส้าซูลุกขึ้น และกำลังจะจากไป
แต่คราวนี้ ทันเหว่ยยื่นมือออกไปอย่างดุดัน และคว้าฮั่วเส้าซู
"ฮั่วเส้าซู ลืมไปให้หมดทุกอย่างซะ เราทุกคนนั้นล้วนต่างเข้าใจและไม่เข้าใจอย่างงุนงง อย่าปล่อยให้ความเกลียดชังมาบดบังหัวใจของคุณ"
ทันเหว่ยรู้สึกเหนื่อยล้า เธอไม่ต้องการยึดติดกับความเกลียดชังก่อนหน้านี้อีกต่อไป
ปล่อยให้คนรุ่นก่อน พัวพันกับสิ่งต่าง ๆ ของคนรุ่นก่อน
ในช่วงสองปีที่ผ่านมาของชีวิต จากที่เคยไร้ความรู้สึกในตอนแรก กลายเป็นชัดเจนในตอนนี้
เธอเข้าใจดี ว่าไม่มีอุปสรรคใดผ่านไปไม่ได้
เว้นแต่ จะเก็บความเสียใจมาไว้ในใจ
“ถ้าฉันบอกว่าไม่ล่ะ”
ใบหน้าของฮั่วเส้าซู จากรอยยิ้มที่หยอกล้อและขี้เล่นหายไปนานแล้ว
เขาในตอนนี้ ถ้าคนที่คุ้นเคยของเขาเห็น อาจจะจำไม่ได้เลยว่าเป็นเขา
“เธออยากให้ตัวเองเป็นที่สิ้นสุดจริง ๆ หรอ?”
ทันเหว่ยรู้จักชีวิตของฮั่วเส้าซู เขาได้รวมเข้ากับครอบครัวฮั่ว แต่ในหลาย ๆ ครั้ง เขาก็ไม่รู้ตัว
“ตอนแรกเธอ ไม่ได้คาดหวังให้ฉันทำแบบนี้หรอ?”
ในน้ำเสียงของฮั่วเส้าซู มีเสียงเสียดสี
ผู้หญิงคนนี้ที่คอยกระตุ้นความกล้าให้เขาไม่หยุด ตอนนี้กลับใจแล้ว?
นี่มันไร้สาระจริง ๆ
"ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น…"
"เธอหมายความว่าอย่งนั้น"
บรรยากาศในอากาศ ตกอยู่ในความเงียบเป็นเวลานาน
ฮั่วเส้าซูคว้ามือของทันเหว่ย ใช้แรงเล็กน้อย และพยายามให้เธอปล่อย
แต่ตันเหว่ยกลับพยายามอย่างเต็มที่ เพื่อไม่ให้ฮัวเส้าซู่จากไป
"ทันเหว่ย นี่เป็นครั้งแรก ที่ฉันรู้ว่าเธอต้องพึ่งพาฉันมากขนาดนี้!"
"เส้าซู คุณสัญญากับฉัน ว่าจะไม่ไปไหนในช่วงเวลานี้ จะอยู่กับฉันที่นี่ เมื่อฉันให้กำเนิดลูก คุณจะกลายเป็นพ่อคน!"
หัวใจของการเป็นพ่อ มักจะเปลี่ยนคนได้ และทันเหว่ยเชื่ออย่างมากว่าฮั่วเส้าซู่ก็สามารถเปลี่ยนแปลงได้เช่นกัน
“ขอโทษนะ”
การแสดงออกของฮั่วเส้าซูหยุดลงชั่วขณะ แต่เขาบังคับให้เอามือของทันเหว่ยออก
“พักผ่อนให้ดี”
ทันใดนั้นเสียงของฮั่วเส้าซูก็อ่อนโยนลง เขาเอื้อมมือไปปิดไฟและจากไป
“ฮั่วเส้าซู!”
ในขณะนี้เสียงของทันเหว่ย ดังขึ้นอย่างรวดเร็ว
ความอ่อนโยนบนใบหน้าของฮั่วเส้าซูค่อย ๆ หายไป และดวงตาของเขาก็ค่อย ๆ เยือกเย็นลง
"ทันเหว่ย ความอดทนของฉันมีจำกัด "
“สัญญานะ ว่าจะไม่ทำร้ายอันหรัน”
คำว่าอันหรัน ทำให้ฮั่วเส้าซูรู้สึกมึนงง
พี่สะใภ้ของเขา เป็นคนอ่อนโยนจริง ๆ
น่าเสียดาย ที่เธอแต่งงานกับฮั่วเทียนหลัน
"ฉันไม่รับปาก" ฮั่วเส้าซูหยุดชั่วคราว ราวกับจะสร้างความมั่นใจให้กับทันเหว่ย "แต่ฉันจะพยายามอย่างเต็มที่ เพื่อไม่ให้เธอบาดเจ็บ"
“ไม่ ต้องแน่นอน”
เช่นเดียวกับที่ฮั่วเส้าซูรู้จักทันเหว่ย ทันเหว่ยรู้จักฮั่วเส้าซูด้วย
ถ้าผู้ชายคนนี้สัญญา เขาจะทำแน่นอน
ถ้าเขาทำไม่ได้ เขาจะมีเลศนัย
“ทันเหว่ย พอแล้ว แค่นี้!”
ฮั่วเส้าซูเกลียดคนอื่นที่ต่อรองกับเขา โดยเฉพาะคนที่ใกล้ชิดกับเขา
"ถ้าเธอไม่เห็นด้วยกับฉัน ฉันก็ไม่แน่ใจ ว่าถ้าฉันจะทำไปลแล้ว จะมีเรื่องอื่นเกิดขึ้นอีกมั้ย"
“มีอะไร?” ฮั่วเส้าซูรู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อยทันที
“ตัวอย่างเช่น หนึ่งศพและสองชีวิต คุณรู้จักฉัน ตราบใดที่ฉันตัดสินใจ มันจะเป็นจริงอย่างแน่นอน”
"เธอกำลังต่อรองฉันรึป่าว?" เสียงของฮั่วเส้าซูเริ่มมืดมน
เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะทำให้ทันเหว่ยประสบอุบัติเหตุ เขายังคงตั้งใจจะพาทันเหว่ยหนี และบินหนีไปหลังจากแก้แค้น
“คุณต้องเข้าใจขนาดนี้ละก็ ฉันก็ไม่ขัดข้อง”
มีรอยยิ้มที่อธิบายไม่ได้ บนมุมปากของทันเหว่ย
เธอไม่ได้ให้เป็นแบบนี้ แต่ฮั่วเส้าซูจะไม่ให้โอกาสนี้กับเเธอ
"โอเค ฉันเข้าใจแล้ว"
ฮั่วเส้าซูกระแทกประตูและจากไป เขามีสิ่งอื่นที่ต้องทำในคืนนี้
ในขณะเดียวกันก็ต้องคิดด้วยว่า ตัวเองทำเช่นนี้ ที่จริงแล้วถูกต้อหรือไม่
บนพื้นที่ราบสูงที่อาทิตย์ตกด้านหลังมหาวิทยาลับเมือง z นอกจากหญ้าที่รกแล้ว ยังมีเพียงต้นไม้เท่านั้น
ใต้ต้นไม้ที่สูงที่สุด ตรงกลางมีกองไฟ และชายสามคนนั่งอยู่
ฮั่วเทียนหลัน หมิหงเหวิน ตงหยงซี่ เพื่อนซี่ทั้งสามนี้กลับมารวมตัวกันอีกครั้ง
ในช่วงสองปีที่ผ่านมา ฮั่วเทียนหลันยุ่งอยู่กับการตามหาหยางหลิงรุ่ย ในขณะที่ตงหยงซี่ ทำในสิ่งที่เขาชอบ หมิหงเหวินมีบุคลิกที่มั่นคงที่สุด เขาพัฒนาอย่างต่อเนื่องในเมือง z และทำธุรกิจของครอบครัว เพิ่มขึ้นถึงสามเท่า
เมื่อเทียบกับบริษัทรุ่นใหม่ที่ขยายตัวมากกว่าสิบเท่าในทุก ๆ เทิร์น พวกเขาสามารถขยายสามเท่าได้อย่างต่อเนื่อง ภายใต้มูลค่าตลาดหลายหมื่นล้านของตระกูลหมิ โดยไม่ทิ้งปัญหาใด ๆ หมิหงเหวินสามารถเรียกได้ว่าเป็นผู้นำของคนที่อายุน้อย
“ไม่ได้มาที่นี่มากี่ปีแล้ว!”
ทั้งสามเป็นทายาทของตระกูลเดิมในเมือง z และตงหยางซี่จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเมือง z
เช่นเดียวกันกับฮั่วเทียนหลันและหมิหงเหวินหมิหงเหวินรู้จักกับฮั่วเทียนหลัน ผ่านตงหยงซี่
ในวันแรกที่พวกเขาพบกัน ทั้งสามชั้นเรียนทั้งสาม ได้โดดชั้นเรียน และออกไปกินและดื่มเพื่อเฉลิมฉลองมิตรภาพที่ยาวนานและยั่งยืน
ในเวลานั้น ต้นซีดาร์สีแดง ถูกปลูกบนที่ราบสูงนี้ และมีแต่วัชพืช
ต้นซีดาร์สีแดงนี้เป็นต้นไม้สายพันธุ์ล่าสุดที่เพาะปลูกโดยองค์กรไฮเทคของฟาเรนไฮต์ ในเวลานั้นอัตราการเติบโตนั้นรวดเร็วมาก และสามารถเติบโตเต็มที่ได้ในห้าปี และมูลค่าของมันก็มากมายมหาศาล
อย่างไรก็ตามตอนนั้นก็ถูกฮั่วเทียนหลัน วัยรุ่นที่อายุน้อยและแข็งแรงปลูกบนพื้นที่ราบสูง
ต่อมาตงหยงซี่ผู้มีความสามารถหลากหลาย ได้สร้างเรื่องราวความโชคดีขึ้นมา
ตราบใดที่ผู้ที่ปลูกต้นไม้ในเนินเขาดวงอาทิตย์ตก การเรียนรู้ไม่ยอดเยี่ยม มีความรักตลอดไปหมาวัดกับดอกฟ้า และเด็กผู้หญิงที่น่าเกลียดก็อยู่กับพระเจ้าชาย...