ตอนที่ 589 เธอยังมีเขา

ท้ายที่สุดการแต่งงานของหยางหลิงรุ่ยอาจทำให้ตระกูลฮั่ว และตระกูลหยางโล่งใจ แต่ก็อาจจะเป็นเรื่องที่เป็นไปได้เท่านั้น

ความคับข้องใจตลอดหลายปีที่ผ่านมา คงจะไม่ได้แก้ไขได้อย่างง่ายดาย

โชคดีที่มีหนูน้อยน่ารักสองคนคือลั่นลานและชิงหรง ที่ทำให้บรรยากาศก็ดูมีชีวิตชีวา

ชิงหรงนั่งข้างๆหยางหลิน หยางหลินใช้ตะเกียบคีบอาหารให้เธอ

ดวงตาของชิงหรงจ้องมองไปที่ตะเกียบของหยางหลิน

“คุณลุง อันนี้มันเผ็ดนะคะ!”

ชิงหรงกินเนื้อต้มหนึ่งชิ้นและทำหลุงมุ่ยทันที

"โอเค นางฟ้าตัวน้อยของฉัน"

จู่ๆหยางหลินก็ลืม และรีบเอาตะเกียบส่วนกลางคีบเนื้อออกไป

นาทีต่อมาชิงหรงก็มีสีหลุงเปลี่ยนไปในทันที

"คุณลุง!"

“ ห๊า?” หยางหลินไม่ได้สังเกตว่าตัวเองทำผิดพลาดไป

“ ทำไมคุณไม่ใช้ตะเกียบส่วนกลาง” ชิงหรงพูดอย่างโกรธ ๆ

หยางหลินมองไปที่ตะเกียบ จากนั้นมองมาที่ถ้วยของชิงหรง จากนั้นใบหลุงก็เต็มไปด้วยรอยยิ้ม

"ตอนหนูเด็กๆ ลุงเคยเคี้ยวแล้วป้อนให้หนู ไม่เห็นหนูขยะแขยง!

ชิงหรงเงียบ ไม่พูดต่อ และไม่สนใจลุงของเธอแล้ว

ฮั่วเทียนหลันเห็นว่าลูกสาวของเขาสนิทกับหยางหลินมาก และไม่สนใจเขาสักนิด

สิ่งนี้ทำให้เขารู้สึกอึดอัด

หยางหลิงรุ่ยสังเกตเห็น เธอจึงชี้ไปที่จานผลไม้ตรงกลางและพูดว่า "คุณสามี ฉันอยากกินลูกท้อลูกนั้น"

ฮั่วเทียนหลันมองไปด้านข้าง ประหลาดใจกับคำพูดของหยางหลิงรุ่ย

แต่เมื่อเห็นหยางหลิงรุ่ยกระพริบตากับเขา เขาก็เข้าใจทันทีว่าหยางหลิงรุ่ยกำลังปลอบใจตัวเอง

เขาหยิบลูกท้อที่หั่นแล้ว วางไว้ในมือของหยางหลิงรุ่ย

“กินให้หมดละ อย่าให้เสียของ”

ลูกท้อใหญ่กว่ามือของหยางหลิงรุ่ย หยางหลิงรุ่ยมองลูกท้อในมือของเธอด้วยความตกใจเล็กน้อย และรู้สึกเสียใจในทันทีว่าทำไมเธอต้องพูดมากเกินไป

อีกด้านหนึ่งลั่นลานกำลังถูกดึงดูดโดยหยางยาน

อาจจะกล่าวได้ว่า ในบรรดาคนในตระกูลหยาง หยางหยานเป็นคนที่ดูดีที่สุด

ลั่นลานจึงโน้มตัวไปหาลุงของเธอ

“ ลุงคะ ลุงรีบบอกมาเร็วๆค่ะ หลังจากนั้นเกิดอะไรขึ้นคะ?”

ลั่นลานพูดอ้อนหยางยาน ที่กำลังเล่าเรื่องของตัวเองในอดีตให้เธอฟัง

ไม่ใช่แค่หญิงสาวเท่านั้นที่อยากรู้อยากเห็นชอบกรซุบซิบ แต่เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆก็ก็ชอบเช่นกัน

ลั่นลานสนใจเป็นพิเศษว่าหยางยานมีแฟนมาแล้วกี่คน

“ หลังจากนั้นก็ไม่มีหลังจากนั้นแล้ว” หยางเหยียนเหลือบมองไปที่คนบนโต๊ะ โดยเขารู้ว่าไม่สามารถพูดเรื่องนี้ต่อไปได้

ท้ายที่สุดนี่คือการซุบซิบนินทา มันก็ไม่ดี

“ คุณลุงทำไมหล่อจังคะ?” ลั่นลานพูดด้วยความชื่นชม

ชิงหรงที่อยู่ด้านหนึ่งอดไม่ได้ที่เบะริมฝีปาก

แน่นอนว่า ลั่นลานมองคนที่รูปลักษณ์ภายนอก

ไม่เหมือนเธอ ... แม้ว่าลุงจะหล่อมากจริงๆ

มื้ออาหารก็ยังคงราบรื่น

ระหว่างนั้น หลี่รูยาในฐานะผู้อาวุโส เธอจึงดื่มไวน์แดงหนึ่งแก้วกับคุณนายหยาง

คุณนายหยางดื่มเป็นจำนวนมาก ไม่ต้องพูดถึงไวน์แดงหนึ่งแก้ว ขวดนึงเธอก็ดื่มได้

ในช่วงหลายปีที่ผ่านมาในแวดวงธุรกิจการดื่มเป็นเรื่องธรรมดาของหลี่รูยา

หลี่รูยาคุยกับคุณนายหยางจนถูกคอ ทำให้ใบหน้าที่ดูเย็นชาของคุณหยางคลายลง

มีครั้งแรกแล้ว เดี๋ยวก็คงจะมีครั้งที่สอง

ฮัวเส้าซู่และหยางหลินก็พูดคุยกันไปเรื่อยๆ และหลังอาหารค่ำพวกเขาไปที่ Street Park ในเมือง Z

งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา ในช่วงบ่ายคุณนายหยางและคนอื่นๆก็เตรียมพร้อมที่จะกลับไปที่เมือง s

หยางหลิงรุ่ยคว้ามือคุณนายหยางโดยไม่ปล่อย

"คุณยาย!" เสียงของหยางหลิงรุ่ยสะอื้นเล็กน้อย

"ฟังฉัน ถ้าอยู่บ้านตระกูลฮั่วแล้วมีอะไรไม่สบายอกสบายใจ ก็บอกคนในครอบครัว ถ้าเขารังแกเธอ ก็มาบอกฉันได้ พี่ใหญ่ พี่รองและพี่สามของเธอสแตนด์บายได้ตลอดเวลา"

คำพูดของคุณนายหยางทำให้หยางหลิงรุ่ยยิ้มออกมา

"คุณฮั่ว คุณได้ยินแล้วใช่ไหม? คุณแกล้งฉันไม่ได้แล้วนะคะ!" หยางหลิงรุ่ยกำหมัดใส่ฮั่วเทียนหลัน

"สบายใจได้ ถ้าผมจะกลั่นแกล้งคุณ ผมจะไม่ให้ครอบครัวของคุณรู้" ฮั่วเทียนหลันยิ้มและพูดกับคุณนายหยางอย่างจริงจัง "คุณยายครับ หลิงรุ่ยตอนนี้เป็นครอบครัวเดียวกับผมแล้ว ผมจะดูแลเธอให้ดีครับ”

คุณนายหยางมองไปที่ฮั่วเทียนหลันด้วยการแสดงออกที่ซับซ้อนและในที่สุดก็เอื้อมมือมาตบไหล่เบา ๆ "จากนี้ไปหลิงรุ่ยจะพึ่งพาคุณแล้วนะ"

"คุณยายพูดอะไร หลิงรุ่ยเป็นภรรยาของผม ผมต้องดูแลเธออย่างดีแน่นอน"

คุณนายหยางพยักหน้าและกำลังจะพูดอีก ทำให้หยางหลินพูดว่า "ถึงเวลาแล้วครับคุณย่า เราควรไปแล้ว"

"โอเค" คุณนายหยางไปขึ้นรถ หยางหลินเหลือบมองไปที่ฮั่วเทียนหลันยิ้มเล็กน้อยแล้วบอกให้หยางหลิงรุ่ยโทรกลับบ้านบ่อยๆจากนั้นก็ขึ้นรถและออกไป

หยางหลิงรุ่ยเฝ้าดูรถที่ขับออกไปจนกระทั่งหายไปจากสายตา

ดวงตาของเธอเป็นสีแดง หลังจากนี้เธอก็ต้องใช้ชีวิตของตัวเอง

ฮั่วเทียนหลันรู้ว่าเธอเสียใจเขาจึงโอบเธอไว้ "เฮ้ พวกเราจะกลับบ้านบ่อยๆนะ"

"จริงเหรอคะ?"หยางหลิงรุ่ยใช้ประโยคคำถามเพราะเธอรู้ว่าหลังแต่งงาน เธอต้องใช้ชีวิตคู่

สำหรับบ้านเกิดของเธอ มันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะกลับไปปีละหลายครั้ง

"จริงแท้แน่นอน ผมเป็นผู้ชายที่ซื่อสัตย์และเชื่อถือได้ ผมเคยโกหกคุณเมื่อไหร่?" ฮัวเทียนหลันเหน็บ

ในตอนนี้หยางหลิงรุ่ยผ่อนคลายลงอย่างเห็นได้ชัด