ตอนที่ 597 ฉันจะอยู่กับคุณ

หยางหยวนคร่ำครวญในใจ แต่ใบหน้าของเขาสงบทเหตุการณ์นี้จะเกิดขึ้นไม่ช้าก็เร็ว เขาคาดหวังไว้แล้ว แต่หลังจากที่หยางหลิงรุ่ยถามมันก็ยังส่งผลกระทบอย่างมากต่อหัวใจของเขา

"ทำไมจู่ๆถึงอยากรู้เรื่องนี้? " หยางหยวนบอกกับหยางหลิงรุ่ยก่อนหน้านี้ว่า เธอสูญเสียความทรงจำด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์

"ฉันอยากรื้อฟื้นความจำ ฉันไม่อยากเป็นคนว่างเปล่า"

หลังจากที่หยางหลิงรุ่ยพูดจบ เธอรู้สึกว่าสิ่งที่เธอเพิ่งพูดไปอาจจะยากเกินไป เธอจึงรีบกล่าวเสริม

"เมื่อสองสามวันก่อนฉันไปห้องสมุด และอ่านหนังสือในห้องสมุดเล่มหนึ่ง ในหนังสือเล่มนี้บอกว่าความจำเสื่อมในโลกนี้ไม่ได้เกิดจากการบาดเจ็บ ยังมีวิธีอื่นๆ ที่จะทำให้ผู้คนสูญเสียความทรงจำ "

เดิมทีหยางหลิงรุ่ยต้องการพูดถึงการสะกดจิต แต่เธอลังเลอยู่ครู่หนึ่ง และในที่สุดก็ไม่พูด

คนฉลาดอย่างหยางหยวน จะไม่ได้ยินสิ่งที่หยางหลิงรุ่ยหมายถึงได้อย่างไร

มือของเขาเคาะเบาๆ บนที่วางแขนของรถเข็น และคิ้วของเขาก็เลิกขึ้น : "ที่จริง เธอก็พูดถูก"

"อะไรนะ? " หยางหลิงรุ่ยตกตะลึงในทันที จากนั้นการหวาดกลัวที่ไม่สามารถบรรยายได้ ทำให้เธอสั่นสะท้าน

"พี่ใหญ่ หมายถึงความจำเสื่อมของฉันคือมนุษย์สร้างขึ้นเหรอ? "

"ใช่" ถึงเวลานี้แล้ว หยางหยวนไม่จำเป็นต้องปิดบังอีกต่อไป

เขาหยิบถ้วยน้ำชาบนโต๊ะ ขึ้นมาดื่ม

"จริงๆแล้วนี่เป็นการสะกดจิตของครอบครัว childe "

ครอบครัว Childe เป็นหนึ่งในครอบครัวที่เก่าแก่ที่สุดในยุโรป และมรดกของการสะกดจิตถึง 1,500 ปีก่อน

เพื่อที่จะสะกดจิตหยางหลิงรุ่ย หยางหยวนก็พยายามทุ่มเท พยายามอย่างหนัก

แน่นอนว่าถูกสะกดจิต ในใจหยางหลิงรุ่ยรู้สึกสับสน

เธอยังสงสัยว่าในอุบัติเหตุทางรถยนต์ ถ้าไม่โดนศีรษะ เธอจะสูญเสียความทรงจำได้อย่างไร?

"พี่ชาย ถ้าฉันบอกว่าฉันต้องการย้อนคืนความทรงจำก่อนหน้านี้ จะทำได้ไหม? " น้ำเสียงของหยางหลิงรุ่ยมีความวิงวอน

หยางหยวนหายใจเข้ายาวๆ เมื่อเขาสะกดจิตหยางหลิงรุ่ย เขาทำเพื่อดูแลอารมณ์ของคุณชายหยาง ดังนั้นเลยสะกดจิต

ท้ายที่สุด ชีวิตของหยางหลิงรุ่ยในตระกูลฮั่ว สามารถอธิบายได้ว่าน่าสังเวช

แต่การสะกดจิตของครอบครัว Childe มีข้อบกพร่องใหญ่ นั่นคือมันยากที่จะตื่นขึ้นมาอีกครั้งหลังจากการสะกดจิต แม้ว่าจะตื่นขึ้นมามันจะส่งผลกระทบอย่างรุนแรงต่อสมองของมนุษย์

แต่ตอนนี้เมื่อดูท่าทีของหยางหลิงรุ่ย หลังจากสองปีที่คบกัน หยางหยวนเข้าใจตัวตนของน้องสาวของเขาเป็นอย่างดี

"ความทรงจำก่อนหน้านี้ มันเจ็บปวดมากมาย เธออยากจะรื้อฟื้นจริงๆเหรอ? "

หยางหยวนยืนยันกับหยางหลิงรุ่ยอีกครั้ง

หยางหลิงรุ่ยไม่ตอบในทันที เพราะเธอรู้ว่าหยางหยวนไม่ได้โกหกเธอ

"พี่ชาย แม้ว่าตอนนี้ฉันจะมีชีวิตที่ไร้กังวล แต่เมื่อใดก็ตามที่ฉันเห็นคนคุ้นเคยและสิ่งต่างๆ แต่ฉันคิดอะไรไม่ออก ตอนนั้นฉันเจ็บปวดหัวใจมาก ดังนั้นฉันหวังเป็นอย่างยิ่งว่า พี่จะสามารถติดต่อครอบครัวชิลเดอ และพาฉันกลับไปยังความทรงจำได้"

บทสนทนาของน้องที่จริงใจ ทำให้หยางหยวนไม่สามารถพูดสิ่งที่หยางหยวนต้องการเกลี้ยกล่อมหยางหลิงรุ่ยได้

"โอเค ฉันรู้แล้ว ฉันจะติดต่อครอบครัวชิลเดอให้ ถึงเวลาพวกเขาจะมาทำขั้นตอนการปลุกให้เธอ แต่เธอต้องเตรียมตัวล่วงหน้า ถ้าเธอตื่นขึ้นมา อาจไม่สามารถฟื้นความจำได้ทันที ความทรงจำจะปรากฏขึ้นในใจของเธอทีละน้อย ประมาณหนึ่งเดือน"

"ไม่มีปัญหา พี่ชาย ก็รู้ว่าพี่รักฉันมากที่สุด " หยางหลิงรุ่ยเดิมตึงเครียด ก็ถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก

เธอกลัวจริงๆ ว่าหยางหยวนจะปฏิเสธ

ท้ายที่สุด เมื่อหยางหยวนทำการผ่าตัดให้เธอ กำลังคิดว่าเธอจะเป็นตัวของตัวเองในอนาคต ใช้ชีวิตที่ไร้กังวล แทนที่จะอยู่กับความเจ็บปวดอย่างต่อเนื่อง

ตราบใดที่ความทรงจำกลับคืนมา ชีวิตของเธอจะต้องแตกต่างกันอย่างแน่นอน

คืนนั้น หยางหลิงรุ่ยโทรหาฮั่วเทียนหลัน

เวลานี้เป็นเวลารุ่งเช้า เมื่อฮั่วเทียนหลันรับโทรศัพท์ เห็นได้ชัดว่าเขารู้สึกง่วงงุนเล็กน้อย

"คุณฮั่ว ตอนนี้คุณมีเวลาว่างไหม? "

หลังจากที่หยางหลิงรุ่ยถามประโยคแรก เธอก็อดไม่ได้ที่จะปิดปากประโยคนี้มันโง่เกินไปใช่ไหม?

"ว่า! " ฮั่วเทียนหลันด้วยความงุนงง อารมณ์ไม่ดี

"อ่า ขอโทษ ฉันลืมไปว่าตอนนี้คุณควรจะนอน"

"ถ้าไม่มีอะไร ฉันจะวางสายแล้ว"

ฮั่วเทียนหลันไปเจอลูกค้าข้างนอกทั้งวัน เขาจึงเหนื่อยมาก คืนนี้เขากลับบ้านโดยไม่ได้กินข้าวเย็น ก็นอนลงบนเตียงและหลับไป

"อย่าอย่าอย่า ฉันพูด ฉันจะพูดทันที " หยางหลิงรุ่ยไม่สนใจเรื่องความสุภาพ และรีบพูดว่า :" ฉันอยากอยู่ที่นี่สักหนึ่งเดือน ได้ไหม? "

"หนึ่งเดือน? " น้ำเสียงของฮั่วเทียนหลันนั้น ดูบอบบางอย่างเห็นได้ชัด

เขาไม่ได้ถามว่าเพราะอะไร เขารู้ว่าผู้หญิงคนนี้จะอธิบาย

แต่ครั้งนี้ มันเกินความคาดหมายของเขา

"แค่เดือนเดียว คุณฮั่วแบบนี้คือตกลงแล้วใช่ไหม? " หยางหลิงรุ่ยพูดผิดเป็นถูก พูดถูกเป็นผิด ฮั่วเทียนหลันไม่ทันได้เตรียมตัว

เขารู้สึกโกรธเล็กน้อย อย่างไรก็ตามหยางหลิงรุ่ยเป็นภรรยาของเขา เธอบอกจะมาก็มาจะไปก็ไป คิดว่าบ้านเป็นอย่างไรแล้ว? และลั่นลานกับชิงหรงล่ะ?

อย่างไรก็ตามหยางหลิงรุ่ยไม่ได้ให้โอกาสฮั่วเทียนหลันในการต่อต้านเลย เธอรีบวางสายโทรศัพท์ และดึงผ้านวมห่มเพื่อพักผ่อน

นอนอยู่บนเตียง แต่ไม่สามารถนอนหลับได้ในทันที

ความทรงจำกำลังจะกลับคืนมาในไม่ช้า ไม่รู้ว่าทำไมจู่ๆเธอก็รู้สึกกระวนกระวายเล็กน้อย

กลัวเหรอ? เมื่อก่อนอาจจะโหดร้ายจริงๆ!

ครอบครัวชิลเดมาตรงเวลา วันสุดท้ายของเดือน อีกฝ่ายก็มา

ก่อนหน้านี้ หยางหลิงรุ่ยคิดว่าเธอรู้จักครอบครัว Childe มากพอ