ตอนที่ 600
ตอนที่ 602 ผู้หญิงคนหนึ่งที่ฉันรัก
October 22, 2026
ผลก็คือก้อนหิมะลูกหนึ่งของชิงหรงโดนเข้าที่ใบหน้าเด็กน้อยคนหนึ่ง เด็กน้อยก็ทุบตี ส่ายก้นและนั่งลงบนพื้น
เมื่อเขาทำผิดอย่างนี้ ทุกคนในครอบครัวก็จะยอมเขา
แม้ว่าจะเป็นการเล่นหิมะ เขาจะโยนไปเรื่อยๆ และการโต้กลับก็ไร้จุดหมาย
เสียง "ว้า" เด็กน้อยก็ร้องไห้ออกมา
เมื่อเขายกธงขาว แนวรบฝั่งตรงข้ามก็กระจัดกระจาย
ชิงหรงวิ่งไปข้างหน้าเพื่อปลอบ : "เฮ้ ทำไมถึงร้องไห้? ยังไงเธอก็เป็นผู้ชายตัวเล็กๆ ! "
ชิงหรงมองไปที่เด็กน้อยผู้น่าสังเวชที่กำลังร้องไห้ แต่ในใจเธอก็สิ้นหวังเล็กน้อย
เพราะก่อนออกมา แม่บอกให้ดูแลแขกตัวน้อยพวกนี้ด้วย
แต่ใช้เวลาไม่ถึง 15 นาที สุดท้ายก็เริ่มร้องไห้แล้ว
เธอไม่กลัวแม่จะตำหนิ แต่กลัวแม่โกรธ......
"เธอ เธอรังแกคนอื่น ว๊า พ่อ แม่ คุณปู่......"
เด็กน้อยที่ถูกชิงหรงทำให้ร้องไห้ มากับปู่
เขาอายุน้อยกว่าชิงหรงสองปี แต่ร่างกายของเขาแข็งแรงมาก และเขาสูงพอๆ กับชิงหรง
"เฮ้ อย่าร้องไห้ อย่าร้องไห้ ดูสิ ฉันมีเกมสนุกๆ ที่นี่ด้วยนะ..... "
สมองเล็กๆ ของชิงหรงหมุนไปอย่างช้าๆ เธอก็หยิบของขวัญปีใหม่จากลุงหยางหยาน ซึ่งเป็น PSP ล่าสุดของ Sony ออกจากอ้อมแขนทันที
แน่นอน ว่าดวงตาของเด็กน้อยถูกดึงดูดทันที และเขามองไปที่ชิงหรงโดยไม่กระพริบตา
"อยากเล่นไหม? "
"อื้ม อยาก อยาก......" เด็กน้อยพยักหน้าเหมือนไก่กำลังจิกข้าว
"ฉันให้เธอเล่นได้ แต่ เธอไม่ได้รับอนุญาตให้ร้องไห้! " ชิงหรงแอบมองไปที่หน้าต่างของวิลล่าเหมือนขโมย โชคดีที่ไม่มีใครสังเกตเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่นี่
"ฉัน ฉัน......" เด็กน้อยดูเหมือนจะลังเล ไม่สามารถเลือกได้ระหว่างความเสียใจกับการเล่น
"ไม่ให้เธอเล่นแล้ว"
จอเกมส์ที่เรียบง่ายของชิงหรง กำลังจะถูกยัดลงในกระเป๋าเสื้อแจ็คเก็ตของเธอ
ตอนนี้เด็กน้อยรู้สึกกระวนกระวายทันที และรีบตะโกน : "ไม่ ไม่ ฉันอยากเล่น ฉันอยากเล่น ฉันสัญญาว่าจะไม่ร้องไห้แล้ว! "
"อื้ม? "
"จริงๆ พวกเราเกี่ยวก้อยกัน"
"โอเค......"
หยางหลิงรุ่ยยืนอยู่ที่หน้าต่างอีกด้านหนึ่ง มองไปด้านนอก ปากของเธอก็อดไม่ได้ที่จะยิ้ม
ชีวิตที่อบอุ่นเช่นนี้ ดีมาก เป็นสิ่งที่เธอต้องการ
เธอไม่มีความทะเยอทะยาน แต่หวังเพียงว่าฮั่วเทียนหลันจะเป็นไปตามที่เธอต้องการ ในขณะที่ลั่นลานและชิงหรงจะเติบโตอย่างแข็งแรง
หยางหลิงรุ่ยไปที่สตูดิโอถ่ายภาพ ล้างภาพครอบครัวของตระกูลหยาง และครอบครัวเล็กๆ ของเธอ
ในภาพ ทุกคนยิ้มเหมือนดอกไม้
คุณนายหยางชอบรูปนี้มาก ภายใต้คำขอบังคับของเธอ คุณชายหยางขอให้อาจารย์วาดภาพในห้องนั่งเล่นเมื่อยี่สิบปีก่อน ว่ากันว่าตอนนี้ภาพวาดทิวทัศน์มีมูลค่าหลายสิบล้าน และแทนที่ด้วยภาพครอบครัวนี้
ภาพครอบครัวขนาดเล็ก ถูกแขวนไว้ในห้องนั่งเล่นของบ้านโดยหยางหลิงรุ่ย
แม้ว่าเธอจะไม่ได้กลับมาบ่อยนัก แต่นี่คือรังอันอบอุ่นของเธอ ซึ่งครอบครัวหยางเก็บไว้ให้เธอตลอด
วันแห่งความสุข มักจะผ่านไปเร็วเสมอ
อยู่บ้านหยางจนถึงวันที่แปด หยางหลิงรุ่ยก็กลับไปที่เมือง Z พร้อมกับฮั่วเทียนหลัน
กลับมาครั้งนี้ ไม่ใช่ขับรถมา แต่เป็นนั่งเครื่องบิน
นี่ไม่ใช่สิ่งที่หยางหลิงรุ่ยขอ มันคือชิงหรงและลั่นลานที่เห็นข่าวเกี่ยวกับเครื่องบินในคืนหนึ่ง และบังคับขอ
ทั้งสองคนเคยนั่งเครื่องบินมาก่อน แต่เป็นเครื่องบินเฉพาะ
ดังนั้นสำหรับพวกเขาเครื่องบินโดยสารที่ดูเหมือนจะแทนความยากลำบากของประชาชน น่าสนใจมาก
นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา หยางหลิงรุ่ยและฮั่วเทียนหลันได้แค่พาลูกสองคนไปนั่งชั้นธรรมดา
ในขณะเดียวกันก็ไม่ลืมที่จะบอกพวกเขา ว่ายังมีคนอีกมากมายในโลกนี้ ที่แม้แต่รถไฟก็ไม่สามารถนั่งได้นับประสาอะไรกับเครื่องบิน
หยางหลิงรุ่ยไม่ต้องการให้ลูกของเธอกลายเป็นคนขาดความรู้ เมื่อเขาโตขึ้น
แต่ ดูเหมือนว่าคำพูดของเธอจะถูกตีความผิดอีกครั้ง
"แม่ คราวหน้ากลับไปบ้านยาย เรานั่งรถไฟไปกันเถอะ! "
ระยะทางระหว่างเมือง z และเมือง s นั้นไม่ไกล และใช้เวลาขับรถไม่เกินสี่ชั่วโมง
นั่งเครื่องบินเร็วกว่า หลังหนึ่งชั่วโมงก็ออกจากสนามบินแล้ว
หลิงหยูรออยู่แล้วด้วยรถพิเศษ และส่งกลับบ้าน
หลังจากนอนที่บ้านตลอดบ่าย หยางหลิงรุ่ยก็เดินลงไปห้องนั่งเล่นชั้นล่างหลังจากตื่นนอน
เมื่อเห็นว่าฮั่วเทียนหลันกำลังนั่งอยู่บนพื้น และเล่น Transformers กับเด็กทั้งสองอยู่
หัวใจของหยางหลิงรุ่ย รู้สึกโล่งใจอย่างอธิบายไม่ได้
มันเป็นรุ่นก่อน แต่ตอนนี้เป็น Transformers แม้ว่ามันจะยังคงมีความเป็นผู้ชายอยู่มากก็ตาม
แต่อย่างน้อย......ใกล้เหมือนผู้หญิงมาหน่อย!
เมื่อเห็นหยางหลิงรุ่ยเดินลงมาข้างล่าง ฮั่วเทียนหลันก็เงยหน้าขึ้น และมองเธออย่างแผ่วเบา
"นอนตื่นแล้ว? "
"อื้ม"
"รีบไปล้างหน้า อีกสักพักเราจะกลับบ้านกินข้าว! "
"โอเค"
เวลาสองทุ่ม งานเลี้ยงของครอบครัวตระกูลฮัวเริ่มขึ้นตรงเวลา
ระหว่างอาหารค่ำ ฮั่วเส้าซู่ได้ประกาศสิ่งหนึ่ง
"ฉันกำลังจะแต่งงานแล้ว! "
เมื่อเขาพูดคำหนึ่ง ทุกคนก็ตกใจ
รู้ไหม คนที่มาวันนี้ไม่ใช่แค่ตระกูลฮัวเท่านั้น แต่ยังมีญาติบางคนที่ไม่ได้ปรากฏตัว รวมถึงมู่หนิงเมิ่งและฮั่วเฮารันที่สนิทกับหยางหลิงรุ่ย
"อ๋า? " หลี่รูยาก็กะทันหันเช่นกัน
เมื่อโตขึ้นตามอายุ เธอเอาจิตใจที่มากขึ้นเรื่อยๆ ทุ่มเทให้กับรุ่นลูก และงานอดิเรก
สำหรับกลุ่มฟาเรนไฮต์ ได้รับการดูแลจากฮั่วเทียนหลันและคนอื่น ๆ ตามลำดับนานแล้ว และทุกอย่างกำลังดำเนินไปในทิศทางที่ดี
"คือใคร? "
หลังจากหลี่รูยาตอบสนอง เธอก็รีบถาม
ถึงอย่างไรการแต่งงานของลูกคนที่สอง ก็ถูกจัดขึ้นโดยเธอ
แม้ว่าลูกคนที่สามจะมีความรักอิสระ แต่จะหาผู้หญิงที่อ่อนโยนและมีคุณธรรมได้อย่างไร