บทที่ 15 นอกสถานที่ NC++

"พะ..พูดแบบนั้นต่อหน้าพ่อกับแม่ของนับทำไมคะ" นับดาวหยุดฝีเท้าที่กำลังเดินเข้ามาในโรงจอดรถของร้านอาหาร แล้วหันกลับไปเอ่ยถามรามิลที่เดินตามหลังมาด้วยความไม่พอใจ "นับบอกไปชัดเจนแล้วไม่ใช่เหรอคะว่าเรื่องของเรามันแค่วันไนต์สแตนด์ อย่าพูดเรื่องคืนนั้นต่อหน้าพ่อกับแม่ของนับอีกนะ"

"..." มาเฟียหนุ่มปรายตามองคนตรงหน้าที่กำลังโวยวายยกใหญ่ด้วยใบหน้าเรียบเฉยไม่ต่างจากเดิม พร้อมกับเดินเข้าไปใกล้ๆ จนเธอเป็นฝ่ายถอยหนีด้วยท่าทางหวาดระแวง "ฉันแตกในใส่เธอมากี่รอบแล้วถึงเรียกมันว่าวันไนต์สแตนด์?"

"..." คนตัวเล็กกัดฟันแน่นกลบเกลื่อนความเขินอายเมื่อโดนถามยอกย้อน ใบหน้าที่อยู่ห่างกันไม่มากทำให้เธอมองเห็นสีหน้าไม่พอใจของตัวเองที่สะท้อนอยู่บนดวงตาคมคู่นั้นอย่างชัดเจน "นะ..นั่นมันเป็นเพราะพี่รามิลไม่มีความเป็นสุภาพบุรุษกับนับไม่ใช่เหรอคะ เรื่องที่เกิดขึ้นคืนนั้นมันไม่ได้เกิดจากความเต็มใจของนับตั้งแต่แรก"

"..."

"แล้วนับก็ไม่ได้ชอบพี่รามิลด้วย คืนแรกของเราพี่รามิลก็หนีกลับบ้านไปก่อนไม่ใช่เหรอคะ เพราะงั้นความคิดของเราก็น่าจะตรงกัน นับไม่อยากมีแฟนอายุมากกว่าตัวเองเกินสามปีค่ะ"

"..."

ความเงียบของรามิลทำให้หญิงสาวเริ่มไปต่อไม่ถูก ถึงอย่างนั้นก็ยังเชิดหน้าท้าทายอย่างไม่เกรงกลัว รามิลคงสนุกกับการกลั่นแกล้งเธอ ยิ่งเห็นเธอหวาดกลัวเขาก็ยิ่งได้ใจ

"อยากเป็นน้องสาวของฉัน?"

"..." น้ำเสียงเยือกเย็นของมาเฟียหนุ่มทำเอาหัวใจดวงน้อยของคนฟังเต้นระรัวจนแทบผิดจังหวะ เธอพยักหน้ารับพลางก้าวถอยหลังช้าๆ เมื่อคนตรงหน้าขยับเข้ามาใกล้ๆ จนได้กลิ่นน้ำหอมจางๆ จากเสื้อผ้าที่เขาสวมใส่

"อ๊ะ!" นับดาวสะดุ้งเฮือกด้วยความตกใจเมื่อแผ่นหลังชนกับรถยนต์คันหนึ่งที่จอดอยู่ด้านหลังพอดี เธอลอบกลืนน้ำลายอย่างฝืดคอในตอนที่โดนรามิลไล่ต้อนจนจนมุม

"เป็นพี่น้องท้องชนกันเหรอ?"

"..."

"พี่น้องที่เอากันได้?"

"นับก็ไม่ได้อยากเป็นพี่น้องกับพี่รามิลหรอกค่ะ ยิ่งให้คบกันเป็นแฟนยิ่งไม่ขอเอาด้วย นับไม่ชอบคนแก่ ไม่ชอบคนแบบพี่รามิลด้วย"

"..."

"ในเมื่อเราไม่ได้ชอบกันก็ต่างคนต่างไปสิคะ พี่รามิลอยากให้พ่อแม่จับเราคลุมถุงชนรึไงถึงพูดอะไรแบบนั้นต่อหน้าผู้ใหญ่"

"..."

"นี่่นับกำลังพูดกับพี่รามิลอยู่นะ" นับดาวขึ้นเสียงใส่ด้วยความไม่พอใจเมื่ออีกคนเอาแต่จ้องหน้าเธอเงียบๆ โดยไม่พูดอะไร เธอพ่นลมหายใจออกหนักๆ อย่างหงุดหงิด แล้วตั้งท่าจะเดินหนีออกมา แต่ก็ช้ากว่ารามิลที่ยื่นมือเข้ามาคว้าแขนไว้ แผ่นหลังถูกดันให้แนบชิดกับรถยนต์ด้านหลังอีกครั้ง

"อื้อ!" ดวงตากลมโตเบิกโพลงด้วยความตกใจเมื่อมาเฟียหนุ่มโน้มใบหน้าลงมาประกบริมฝีปากแนบชิดอย่างอุกอาจ ความตกใจทำให้เธอเผลอเผยอปากตอบรับรสจูบของเขาอัตโนมัติ เรียวลิ้นสากค่อยๆ สอดเข้ามาตวัดเกี่ยวพันกับเรียวลิ้นเล็กในโพรงปากบางอย่างมูมมามจนน้ำลายใสไหลออกมาเปรอะเปื้อนริมฝีปาก

"อื้อ!!" กำปั้นเล็กกระหน่ำฟาดใส่แผงอกแกร่งไม่ยั้งหวังให้รามิลถอนจูบออกไป แต่สิ่งที่เขาทำกลับตรงกันข้าม มือหนาจับประคองใบหน้าของเธอไว้มั่นพลางถอนริมฝีปากออกไป ก่อนจะประกบจูบลงมาอีกครั้งด้วยสัมผัสเร่าร้อนกว่าตอนแรก เขาทำแบบนั้นซ้ำๆ จนกระทั่งเธอเป็นฝ่ายหมดแรงต่อต้านไปเอง