บทที่ 8 แกะของขวัญ NC++

"ในห้องนอนมืดจังเลยนะคะ"

"..." รามิลหยุดชะงักฝีเท้าที่กำลังจะเดินเข้าไปในห้องแต่งตัวเมื่อเห็นว่าหญิงสาวถือวิสาสะเดินตามเข้ามาในห้องนอน โดยที่เจ้าของห้องอย่างเขายังไม่ได้เอ่ยปากอนุญาต

"ชอบสีดำเหรอคะ" นับดาวยังคงเดินโซซัดโซเซเข้ามาหย่อนสะโพกนั่งลงบนขอบเตียงตามใจตัวเอง พลางกวาดสายตามองไปรอบๆ ห้องนอนที่ประดับตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์สีดำเสียส่วนใหญ่ บ่งบอกถึงรสนิยมของเจ้าของห้องได้เป็นอย่างดี เธอยกมือขึ้นมาขยี้ตาเบาๆ ในตอนที่รามิลเดินตรงมาหา

"ดูเหมือนเธอจะเคยชินกับการขึ้นเตียงกับผู้ชายแปลกหน้าที่เพิ่งรู้จักกันนะ"

"..." น้ำเสียงเยือกเย็นของชายหนุ่มทำเอาคนฟังรู้สึกเสียวสันหลังวาบอย่างบอกไม่ถูก นับดาวลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่เมื่อถูกผลักให้นอนแผ่หลาบนเตียงโดยที่ยังไม่ทันตั้งตัว ส่งผลให้ชายกระโปรงเปียกชุ่มร่นขึ้นมาเหนือเอวคอด เผยให้เห็นแพนตี้ลายลูกไม้สีขาวที่ซ่อนอยู่ใต้ชุดราตรีตัวสวย

สายตาที่รามิลจ้องมองเรือนร่างอรชรของหญิงสาวยังคงเย็นชาเหมือนเดิม เขาจำเธอได้ตั้งแต่วินาทีแรกที่เห็นหน้าว่าเธอคือผู้หญิงในคืนนั้นเมื่อสองเดือนก่อน ต่อให้เธอจะกลายเป็นลูกสาวคนของรู้จักมันก็ไม่ใช่เรื่องน่าตื่นเต้นสำหรับเขา

"นะ..ในห้องมันร้อน เปิดแอร์ให้หน่อยได้ไหมคะ"

"..." มาเฟียหนุ่มกระชากตัวนับดาวลงมาใกล้ๆ จนสะโพกมนแนบชิดกับหน้าขาแกร่ง มือหนาดันเรียวขาสวยทั้งสองข้างแยกออกจากกัน ก่อนจะกระชากแพนตี้ตัวจิ๋วอย่างแรงจนมันขาดวิ่น

"อื้อ!..จะ..จะทำอะไร" หัวใจดวงน้อยกระตุกสั่นไหวด้วยความหวาดกลัวเมื่อเห็นการกระทำคุกคามของชายหนุ่ม นับดาวพยายามขยับตัวหนีอย่างยากลำบาก แต่ชุดราตรีตัวสวยก็ถูกฉีกกระชากจนขาดวิ่นเป็นปราการถัดมา

"ที่เดินตามมาไม่ใช่ว่าอยากให้ฉันแกะของขวัญวันเกิดเหรอ"

"มะ..ไม่เอา..อื้อ!" ร่างกายสั่นสะท้านด้วยความรู้สึกแปลกๆ เมื่อมือหนาวางลงมาบนหน้าอกใหญ่เปลือยเปล่าแล้วเริ่มบีบเคล้นอย่างหนักหน่วง เธอหอบหายใจหนักๆ พลางยื่นมือขึ้นไปดันแผงอกแกร่งออกห่างหวังให้รามิลหยุดการกระทำ "ยะ..อย่าทำแบบนี้..อึก"

"..." มาเฟียหนุ่มสอดมืออีกข้างหนึ่งเข้าไปลูบไล้ดอกไม้งามที่กำลังแย้มบานเบาๆ เพื่อสำรวจให้แน่ใจว่านับดาวไม่ได้หลับนอนกับผู้ชายคนอื่นอีกหลังจากคืนนั้น ช่องทางรักที่ปิดสนิทบ่งบอกว่าเขาเป็นผู้ชายคนแรกและคนเดียวที่ได้รุกล้ำเข้าไปในพื้นที่นี้ของเธอ

"อื้อ!..ยะ..อย่าดูดนะ..อ๊า" นับดาวฟาดกำปั้นใส่ท่อนแขนแกร่งด้วยเรี่ยวแรงที่ยังพอเหลืออยู่ เมื่อคนข้างบนโน้มตัวลงมาทักทายหน้าอกใหญ่อย่างอุกอาจ ริมฝีปากร้อนชื้นสัมผัสยอดปทุมถันสีชมพูระเรื่ออย่างหนักหน่วงจนได้ยินเสียงลามกดังเล็ดลอดออกมาเบาๆ

"อืม~" รามิลค่อยๆ สอดใส่นิ้วมือเรียวยาวเข้าไปในช่องทางรักคับแคบที่เริ่มเปียกแฉะ พลางขยับตัวขึ้นมาบนเตียงเพื่อดันเรียวขาสวยทั้งสองข้างแยกออกจากกัน เพียงแค่ขยับนิ้วเข้าออกช้าๆ ภายในกายสาวก็เริ่มตอดรัดอย่างหนัก เขาเหลือบมองสีหน้าสับสนของเธอเพียงนิด และขยับนิ้วเข้าออกเร็วขึ้นอีกหน่อย น่าเสียดายที่คืนนั้นเขาไม่ได้สำรวจร่างกายเธออย่างละเอียด

"อ๊า..มะ..ไม่เอา..อึก..อะ..เอามันออกไป" นับดาวบิดเร่าร่างกายไปมาอยู่ใต้เรือนร่างกำยำของชายหนุ่ม ร่างกายกระตุกเกร็งทุกครั้งที่เขากระแทกนิ้วมือซุกซนเข้ามาในช่องทางรัก ภาพเหตุการณ์ในคืนนั้นเมื่อสองเดือนก่อนพลันกลับมาฉายซ้ำอีกครั้ง เธอรีบยกมือขึ้นมากุมหน้าอกใหญ่ไว้ทันทีที่รามิลยอมผละริมฝีปากออกไป