ตอนจบ

@สองสัปดาห์ต่อมา

แกร๊ก~

"อื้อ~" เสียงเปิดประตูห้องนอนทำใหันับดาวที่กำลังนอนหลับอยู่บนเตียงรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาทักทายเช้าวันใหม่อย่างงัวเงีย เธอยกมือขึ้นมาปิดหน้าเพื่อหลบเลี่ยงแสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าที่สาดส่องผ่านระเบียงห้องนอนเข้ามากระทบกับใบหน้าเกลี้ยงเกลา

"เหนื่อยเหรอถึงนอนตื่นสาย เมื่อคืนเฮียต่อแขนต่อขาให้ตัวเล็กแรงเกินไปรึเปล่า" น้ำเสียงอ่อนโยนของรามิลที่เพิ่งเดินเข้ามาในห้องนอนเรียกรอยยิ้มจากคนบนเตียงได้ไม่ยาก เขาเดินเข้าไปหย่อนตัวนั่งลงบนขอบเตียง ดึงผ้าห่มออกจากเรือนร่างเปลือยเปล่าของภรรยา แล้วก้มลงไปจูบเบาๆ บนหน้าท้องแบนราบ

"เมื่อคืนพี่รามอ่อนโยนกับนับจะตาย นับกับลูกสบายดีค่ะ แค่เพลียนิดหน่อย" นับดาวตอบ พร้อมกับยกมือขึ้นมาลูบผมสามีด้วยความเอ็นดู ท่ามกลางเสียงเกลียวคลื่นที่ดังเล็ดลอดเข้ามาให้ได้ยิน ช่วยให้เธอรู้สึกผ่อนคลายในระหว่างที่ฮันนีมูนกันอยู่บนเกาะส่วนตัวของรามิล

"เฮียทำแซนด์วิชไว้ให้ มีไก่ทอดด้วย หิวไหม"

"หิวค่ะ แต่ทักทายลูกแค่คนเดียวมันไม่ลำเอียงไปหน่อยเหรอคะ" มาเฟียหนุ่มหลุดยิ้ม ก่อนเลื่อนใบหน้าขึ้นมาจูบหนักๆ บนริมฝีปากอวบอิ่ม เปลี่ยนใบหน้าบึ้งตึงของนับดาวให้กลับมายิ้มแย้มอีกครั้ง

"มอร์นิ่งคิส"

"มอร์นิ่งคิสค่ะ วันนี้เราจะทำอะไรกันดีคะ"

"แล้วนับอยากทำอะไร"

"ไปเล่นเจ็ตสกีด้วยกันดีไหมคะ"

"มันอันตรายเกินไป ถ้าเกิดอุบัติเหตุมันจะไม่ปลอดภัยกับนับและตัวเล็กนะ"

"ถ้าจะห้ามก็อย่ามาถามกันสิ"

"เฮียไม่อยากให้นับทำอะไรที่มันอันตราย จะเป็นแม่คนแล้วนะ ดูแลตัวเองหน่อย"

"คนแก่ขี้บ่น" นับดาวยกมือขึ้นมาดันใบหน้าคมคายออกห่าง แล้วค่อยๆ ลุกขึ้นมานั่งพิงหัวเตียง ทอดสายตามองวิวทิวทัศน์ยามเช้าของชายหาดผ่านระเบียงห้องนอนที่ถูกเปิดผ้าม่านทิ้งไว้ "วันนี้ไม่อ้วกเหรอคะ"

"ตอนนี้ไม่แพ้ท้องหนักเหมือนเมื่อก่อนแล้ว"

"ดีแล้วค่ะ นับไม่ชอบเห็นพี่รามอ้วก"

"รังเกียจ?"

"จะคิดแบบนั้นก็ตามใจค่ะ"

"ล้อเล่น ไปอาบน้ำเถอะ จะได้มากินข้าวกัน"

"รอนับแป๊บนึงนะคะ" ร่างบางเลื่อนใบหน้าเข้าไปจูบหนักๆ บนริมฝีปากหยักได้รูปทันทีที่พูดจบประโยค แล้วรีบกระโดดลงจากเตียง เดินหายเข้าไปในห้องน้ำทันที ทำเอารามิลส่ายหน้าน้อยๆ อย่างเอือมระอากับท่าทางเหมือนเด็กน้อยของคนรัก

"พี่รามคะนับอยากเล่นเจ็ตสกีค่ะ" มาเฟียหนุ่มละสายตาจากภาพเคลื่อนไหวบนหน้าจอทีวีเมื่อนับดาวเดินเข้ามาออดอ้อนหลังจากที่ทานมื้อเช้ากันเสร็จเรียบร้อยแล้ว เธอย่อเข่านั่งลงบนพรมสีขาวตรงหน้า แล้วซบหน้าลงบนหน้าขาแกร่ง ในขณะที่เขากำลังนั่งดูทีวีอยู่ในห้องนั่งเล่นคนเดียว

"มาดูหนังกับเฮียมา"

"ไม่เอา~" คนตัวเล็กทำหน้ามุ่ย พลางขยับตัวเข้าไปแนบชิด ใช้หน้าผากกระแทกกับหน้าท้องแกร่งซ้ำๆ เพื่อประท้วงให้อีกคนยอมตามใจ

"เล่นเกมไหม มาแข่งเล่นเกมกับเฮียมา"

"เกมกับเจ็ตสกีมันไม่เหมือนกัน~"

"หนูกำลังท้องเฮียไม่อยากให้เล่นอะไรแบบนั้น ถ้าพลาดขึ้นมามันอันตรายนะ"

"ถ้าพี่รามขับแล้วนับเป็นคนซ้อนล่ะ? แบบนั้นจะปลอดภัยกว่าเล่นคนเดียวไหมคะ"

"..." รามิลถอนหายใจพรืดใหญ่ พร้อมกับดันใบหน้าหวานออกจากหน้าท้องแกร่ง ท่าทางออดอ้อนของเธอมันทำให้เขาใจอ่อนทุกครั้ง "ให้เล่นแค่แป๊บเดียวนะ"

"เพราะพี่รามใจดีแบบนี้ไงนับถึงรัก" นับดาวยิ้มแก้มปริ แล้วผลุนผลันลุกขึ้นวิ่งเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าในห้องนอนอย่างอารมณ์ดี โดยมีสายตาของรามิลมองตามไปด้วยความเอ็นดู

"พี่รามอุ้มหน่อยค่ะ" คนตัวเล็กออดอ้อนเสียงหวานขณะที่ยืนอยู่ริมชายหาดหลังจากสวมใส่เสื้อชูชีพเสร็จเรียบร้อยแล้ว รามิลมองหน้าคนรักโดยไม่พูดอะไร ก่อนจะเดินเข้าไปช้อนตัวเธอขึ้นมาในท่าเจ้าสาว

"ถึงจะอ้อนมากกว่านี้ก็ให้เล่นแค่แป๊บเดียวเท่านั้นนะ" เขาทำเสียงเข้มอย่างรู้ทัน

"นับจะเป็นเด็กดีไม่ดื้อค่ะ"

"พูดแบบนี้มีแผนอะไรในใจอีกใช่ไหม"

"กำลังคิดว่าคืนนี้พี่รามจะกินนับท่าไหน"

"เด็กลามก"

"ติดนิสัยมาจากพี่รามนั่นแหละ แล้วอีกอย่างตอนนี้นับเป็นเมียพี่รามแล้ว พูดแบบนี้ไม่ได้เหรอคะ"

"พูดแบบนี้มันทำให้เฮียหมดความอดทนนะ"

"ตอนอยู่บนเตียงพี่รามเคยอดทนด้วยเหรอ"

"คืนนี้เตรียมตัวให้ดี"

"แต่นับท้องอยู่นะ ทำรุนแรงไม่ได้ค่ะ"

"น่าสงสารคนที่ต้องอดทนอดกลั้นจังเลยค่ะ" หญิงสาวเอ่ยหยอกล้ออย่างสนุกสนาน เธอรู้ว่ารามิลรักและทะนุถนอมเธอในตอนนี้มากแค่ไหน ตั้งแต่วันแรกที่รู้ว่าเธอกำลังตั้งท้องเขาก็ไม่เคยทำรุนแรงกับเธอเลยสักครั้ง

"ลูกคลอดออกมาเมื่อไหร่เฮียจะจัดหนักย้อนหลังให้จนไม่มีแรงลงจากเตียงเลย"

"จะรอนะคะ" นับดาวขยิบตาใส่อย่างทะเล้น ก่อนจะถูกวางตัวลงมาบนเจ็ตสกีสีดำที่จอดเทียบอยู่ใกล้ๆ กับชายหาด เธอยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อย่างชอบใจเมื่อเห็นรามิลก้าวขึ้นมานั่งตำแหน่งคนขับ ราวกับเด็กน้อยที่กำลังตื่นเต้นกับสิ่งเล็กน้อย

"จะไม่กอดเฮียเหรอ"

"อยากมองหาพี่รามค่ะ นั่งหน้าได้ไหม"

"มันอันตราย ไหนบอกจะไม่ดื้อไง"

"เป็นเด็กดีก็ได้ค่ะ" ท่อนแขนเรียวเล็กตวัดโอบรัดเอวสอบไว้แน่นอย่างประชดประชัน พลางเกยคางไว้บนบ่าแกร่ง ก่อนที่รามิลจะขับเจ็ตสกีออกจากฝั่ง เธอโห่ร้องอย่างสนุกสนานท่ามกลางเสียงลมที่พัดโกรกกระทบกับใบหน้า

"นับดาวรักพี่รามิลค่ะ!" มาเฟียหนุ่มอมยิ้มเล็กน้อยกับเสียงตะโกนของคนข้างหลัง เธอยื่นหน้าเข้ามาขโมยหอมแก้มสากฟอดใหญ่โดยที่ยังไม่ทันตั้งตัวจนเขาต้องลดความเร็วลง

"รักเหมือนกัน"

"ลมแรงนับไม่ค่อยได้ยินเลยค่ะ"

"เฮียก็รักนับเหมือนกัน" นับดาวกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นในตอนที่ชายหนุ่มหันหน้ากลับมาคลอเคลียกัน ปลายจมูกโด่งคมถูไถไปมากับริมฝีปากอวบอิ่มเบาๆ ราวกับกำลังบอกเธอว่าเขารักเธอมากขนาดไหน

"นับอยากให้เราเป็นแบบนี้ตลอดไปค่ะ อยากบอกรักพี่รามแค่คนเดียวตลอดไปเลย"