โหด 8

“ให้พ่อคุยกับหนูไอซ์ได้ไหม” เสียงแหบแห้งตามวัยส่งกลับมา

“ก็คุยสิครับ คุยสิ พ่อฉันจะคุยด้วย” เขาตอบพร้อมหันไปสั่งเจ้าของโทรศัพท์ที่วางตรงหน้า และเมื่อเห็นเธอหยิบขึ้นจะปิดลำโพงคุย เขาก็สั่งอีก “เปิดลำโพงคุย ฉันจะฟังด้วย”

ณปภัชพยักหน้าทำตามคำสั่ง แล้วก็กรอกเสียงเล็กหวานทักทายคนในสาย

“สวัสดีค่ะคุณท่าน”

“สบายดีนะหนูไอซ์ หลับสบายดีไหมเมื่อคืน”

“หนูสบายดีค่ะคุณท่าน แล้วคุณท่านสบายดีไหมคะ”

“ห่างกันแค่คืนเดียวทำเป็นห่วง สบงสบายดี เฮอะ!” หฤทย์เอ่ยลอยๆ จงใจให้พ่อของตัวเองได้ยิน

“คนไม่มีหัวใจอย่างมึงไม่เข้าใจใครหรอกไอ้โหด เสือกไม่เข้าเรื่อง” ศิวดลว่าลูกชายตัวดีส่งกลับมาในสาย

“เอ่อ...ผมขอตัวไปทานข้าวข้างนอกนะครับ” ไอ้จ้อนเห็นว่าตัวเองเป็นคนนอกไม่ควรอยู่ที่นี่จึงเอ่ยแทรกขึ้นพร้อมตักกับข้าวราดข้าวตัวเองแล้วเดินออกจากห้องรับประทานอาหารไปทันที โดยไม่รอให้นายตัวเองเอ่ยอนุญาต

“ไม่มีหัวใจผมก็ตายสิครับพ่อ”​ เขาตอบสวนกลับพ่ออย่างไม่รีรอ

หึหึ

ศิวดลหัวเราะส่งมาในสายแล้วก็ไม่สนใจจะพูดต่อความยาวสาวความยืดกับไอ้ตัวดีของตัวเองอีก

“หนูไอซ์ ถ้าไม่ไหวบอกฉันนะ เดี๋ยวฉันให้คนขับรถที่บ้านไปรับ”

“หนูไหวค่ะ งานที่นี่ไม่ได้หนักอะไร หนูทำได้ค่ะคุณท่าน”

“แน่ใจนะลูก หนูไม่ได้โกหกฉันนะ”

“สายแล้วนะพ่อ ใกล้ได้เวลาไปทำงานแล้ว ถ้าจะห่วงขนาดนี้มารับไปขังไว้ที่ห้องนอนสิครับ” แล้วเขาก็กดตัดวางสายท่านทิ้งทันที

ตู๊ด! ตู๊ด! ตู๊ด!

“เก็บโต๊ะ หมดอารมณ์จะกินต่อแล้ว อ้อ...อย่าให้รู้นะว่าโทรฟ้องพ่อฉันว่าอยู่ที่นี่ฉันใช้ทำอะไรบ้าง ถ้ารู้เจอดีแน่ ‘อี’ เด็กบ้า!” เขาพูดพร้อมคว้าแก้วน้ำดื่มใกล้ๆ มือมาดื่มรวดเดียวหมดแก้ว