บทที่ 40

หลังจากที่ทั้งสามได้เห็นหลิ่วเมิ่งอิ๋น ก็มีความคิดที่แตกต่างกันในใจ

เซี่ยซิ่วซิ่วและลู่เสวี่ยเอ๋อร์รู้สึกตกตะลึง

ส่วนสิ่งที่ลอยเข้ามาในหัวของเย่ซิวคือ ‘แม่พันธุ์ที่ดี’

เซี่ยซิ่วซิ่วรีบลงจากโซฟา ก่อนเข้าไปบีบจับลูบคลำร่างกายของหลิ่วเมิ่งอิ๋นด้วยความอิจฉา

“ผิวเธอดีมากเลย แถมยังสูงขึ้นด้วย ตอนนี้ฉันกลายเป็นคนที่เตี้ยที่สุดในสี่คนแล้ว”

ที่จริงเธอไม่ได้ถือว่าเตี้ย เพราะเธอสูงถึงหนึ่งร้อยเจ็ดสิบสองเซนติเมตร

แต่ตอนนี้ลู่เสวี่ยเอ๋อร์สูงประมาณหนึ่งร้อยเจ็ดสิบหกเซนติเมตร

หลิ่วเมิ่งอิ๋นสูงเกือบหนึ่งร้อยเจ็ดสิบห้าเซนติเมตร

เดิมทีทั้งสามคนมีความสูงเท่ากัน แต่ภายในไม่กี่ชั่วโมง เซี่ยซิ่วซิ่วก็ถูกทิ้งห่างในทุกด้าน

นอกจากช่องว่างขนาดใหญ่ทางจิตใจแล้ว ยังมีความกดดันอีกด้วย

หากเป็นเช่นนี้ต่อไป เย่ซิวจะต้องหลงใหลพวกเธออย่างแน่นอน และเธอก็จะไม่มีโอกาสเอาชนะใจเขาได้เลย

หลิ่วเมิ่งอิ๋นรู้สึกอายที่ถูกเซี่ยซิ่วซิ่วทำอย่างนั้น ในขณะเดียวกันก็เหลือบมองเย่ซิวด้วยหางตา

เมื่อเห็นว่าเย่ซิวก็มองมาที่ตัวเอง แถมสายตาของเขายังไปหยุดอยู่ที่จุดนั้น หลิ่วเมิ่งอิ๋นก็รู้สึกทั้งเขินและดีใจในเวลาเดียวกัน

‘พี่เย่ก็คงชอบฉันแบบนี้เหมือนกัน’ หลิ่วเมิ่งอิ๋นคิดในใจ

เย่ซิวยืนขึ้น “คืนนี้ทุกคนเหนื่อยกันมากแล้ว รีบไปพักผ่อนเถอะ พรุ่งนี้ผมจะสอนทั้งสองคนฝึกยุทธ”

ตอนนี้พื้นฐานของพวกเธอสองคนถูกเย่ซิวขัดเกลาอย่างแน่นหนาแล้ว

ตามคำกล่าวในนวนิยายกำลังภายใน ทั้งสองถือเป็นผู้ฝึกยุทธอัจฉริยะที่หาได้ยากในรอบศตวรรษ

ยังไม่ทันได้เริ่มฝึกยุทธ ร่างกายก็มีการเปลี่ยนแปลงมากขนาดนี้ ทำให้สองสาวยิ่งตั้งตารอ

คืนนั้นทั้งสองนอนหลับสนิท

แต่เซี่ยซิ่วซิ่วนอนไม่หลับ

เธอนอนกับลู่เสวี่ยเอ๋อร์ และก็ได้กลิ่นหอมอ่อน ๆ จากร่างกายของลู่เสวี่ยเอ๋อร์

เมื่อก่อนนี้ไม่มีกลิ่นแบบนี้ เธอพึ่งจะได้กลิ่นตอนนี้

จึงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกไม่สบายใจ