บทที่ 7

"หยุดนะ! คุณไม่ได้รับอนุญาตให้ทำเรื่องบ้า ๆ กับคนไข้ของฉัน!" หมอคนสวยโกรธมากจนหน้าขึ้นสีแดง แววตาเต็มไปด้วยความไม่พอใจ

หมอชายหลายคนเมื่อเห็นการกระทำของเย่ซิว ก็พากันมาล้อมตัวเขาเอาไว้

เย่ซิวขี้เกียจเกินกว่าจะสนใจคนเหล่านี้และมองไปที่หญิงสาว "นี่คือพ่อของเธอ ขึ้นอยู่กับเธอว่าจะตัดสินใจให้ช่วยหรือไม่"

ในการรักษาผู้ป่วย ขั้นตอนแรกคือต้องได้รับความยินยอมจากครอบครัวเสียก่อน

"ฉัน... พี่ได้โปรดช่วยพ่อด้วยเถอะ อย่างไรเสียผลลัพธ์ที่ได้ก็ไม่มีทางแย่ไปกว่านี้แล้ว หมออย่าทำให้พี่เขาต้องลำบากใจเลย"

หมอคนสวยพูดด้วยความขุ่นเคืองว่า "น้องสาว อย่าไปหลงกลเขานะ เด็กคนนี้มองปราดเดียวก็รู้แล้วว่าเขาไม่ใช่คนดี!"

"หุบปาก!"

ทันใดนั้น เย่ซิวก็ตะโกนขึ้นเสียงดัง

เสียงของเขาดังราวกับเสือคำรามอย่างดุร้ายทำให้ทุกคนในหอผู้ป่วยต่างตกใจ แววตาของพวกเขาก็เผยให้เห็นความกลัว มีเพียงผู้ป่วยที่ไร้สติและหญิงสาว

เย่ซิวตะคอกอย่างเย็นชา "แม้แต่คนในครอบครัวเขาก็เห็นด้วย พวกคุณคิดว่าตัวเองเป็นใครถึงได้กล้าพูดอะไรแบบนี้?"

หลังจากพูดแล้ว เย่ซิวจึงเพิกเฉยต่อคนที่หว่าดกลัว และเขาเริ่มดำเนินการทันที

ขั้นแรก เขาฆ่าเชื้อเข็มเงินด้วยแอลกอฮอล์ จากนั้นจึงเริ่มทำการฝังเข็ม

วิญญาณสิบสามเข็ม

มีเพียงวิธีนี้ ผสานกับพลังลมปราณที่แข็งแกร่งของเขาเองเท่านั้นที่สามารถช่วยชีวิตคนได้

การแสดงออกของเย่ซิวดูจริงจัง ขณะที่เขาปักเข็มเข้าไปในจุดฝังเข็มทีละจุด

"เขาต้องตายแน่!" หมอคนสวยกัดฟัน "นี่มันฆาตกรรมชัด ๆ!"

เธอโกรธมากและรู้สึกราวกับว่าอาชีพของเธอกำลังถูกตั้งคำถาม

"เกิดอะไรขึ้น?"

น้ำเสียงที่ฟังดูมีอายุเล็กน้อยดังลอยมาจากด้านหลัง

หมอหลายคนหันไปและพบเข้ากับชายชราผมขาวครึ่งศีรษะ ผู้มีจิตใจดียืนอยู่ตรงนั้น

"ผู้อำนวยการเฉิน!"

"เจอผู้อำนวยการเฉินก็ดีเลย!"

"เรื่องเป็นอย่างนี้ค่ะ..." หมอคนสวยอธิบายสถานการณ์ให้ผู้อำนวยการเฉินฟัง

"ไร้สาระ!" ผู้อำนวยการเฉินมองไปที่เตียงผู้ป่วย

แต่ครู่ต่อมา รูม่านตาของเขาก็หดตัวลงอย่างกะทันหันและเขาก็พูดว่า "นี่มัน...ฮึ! วิญญาณสิบสามเข็มงั้นเหรอ?"

เขาตกใจมาก ไม่อาจละสายตาได้เลย

หมอคนสวยถาม "ผู้อำนวยการ วิญญาณสิบสามเข็มคืออะไรคะ?"

ผู้อำนวยการเฉินตอบกลับโดยไม่ละสายตาไปจากเย่ซิว "วิญญาณสิบสามเข็มเป็นวิชาการฝังเข็มที่เก่าแก่และทรงพลังที่สุดในสมัยโบราณ เมื่อใช้วิชานี้แล้ว ต่อให้อยากตายก็คงไม่ง่าย!"

หมอหลายคนที่ได้ยินดังนั้น ในใจพลันเกิดความสงสัยเป็นอย่างมาก

โลกนี้จะมีทักษะทางการแพทย์เช่นนี้ได้อย่างไร?

ในขณะนี้เย่ซิวฝังเข็มเล่มสุดท้ายลงไปแล้ว

เข็มทั้งสิบสามเล่มก็สั่นเล็กน้อยต่อเนื่องกัน

ทันใดนั้นเอง ชีพจรของผู้ป่วยก็หายไปกะทันหัน อุปกรณ์ส่งเสียงสัญญาณเตือนดังขึ้น

หมอคนสวยตกใจจนหน้าซีด "เขาตายแล้ว คุณกำลังก่อเหตุฆาตกรรม!"

เย่ซิวเอ่ยขึ้น "หุบปากซะ ยายโง่!"

ตั้งแต่เขาเข้ามาผู้หญิงคนนี้ก็พูดจาไม่ยอมหยุด น่ารำคาญจริง ๆ

ใบหน้าของหมอคนสวยเปลี่ยนเป็นซีดขาว นี่เป็นครั้งแรกที่เธอถูกด่าแบบนี้!

ขณะที่เธอกำลังจะเอ่ยปากด่ากลับ สิ่งที่เกิดขึ้นก่อนหน้าทำให้เธอลืมไม่ลงไปชั่วชีวิต!

ขณะที่เย่ซิวค่อย ๆ ดึงเข็มเงินออกมาทีละเล่ม

เมื่อเข็มเงินเล่มสุดท้ายถูกดึงออกมา ผู้ป่วยที่หมอเหล่านั้นยอมแพ้ไปแล้วก็ลืมตาขึ้น

แม้ว่าเขาจะยังดูอ่อนแอมาก แต่บนใบหน้าของเขาก็ปรากฏเลือดฝาดขึ้นเล็กน้อย

เมื่อมองดูคลื่นไฟฟ้าหัวใจอีกครั้ง มันก็ค่อย ๆ เคลื่อนตัวขึ้นสู่ระยะปลอดภัย

"พ่อคะ พ่อเป็นยังไงบ้าง?"

หญิงสาวรีบวิ่งเข้าไปและร้องไห้ด้วยความดีใจ

"พ่อ...ได้นอนพักแล้วรู้สึกดีขึ้นมาก"

"ฮือ ๆ ดีจังเลยค่ะ" หญิงสาวมีความสุขมากเสียจนพูดอะไรไม่ออกด้วยซ้ำ

"เป็นไปไม่ได้!" หมอคนสวยเซถอยไปสองสามก้าว และภาพตรงหน้าที่เธอเห็นก็เกินกว่าความรู้ที่เธอมีอยู่

หมอชายคนอื่น ๆ ต่างก็ทำหน้าราวกับเห็นผีเช่นกัน

ผู้อำนวยการเฉินก้าวไปข้างหน้าเย่ซิวอย่างรวดเร็ว และเอ่ยปากอย่างสุภาพ "สวัสดี ฉันเฉินฮุยเป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาลแห่งนี้ ฉันขอถามได้ไหม คุณเรียนรู้ทักษะทางการแพทย์นี้จากใครกัน?"