บทที่ 1

เหวินหยานค่อยๆ ตื่นขึ้น ร่างกายของเธอดูเหมือนจะถูกรถทับ ไม่มีความเจ็บปวดใดๆ ในร่างกายของเธอ และกระดูกทั้งหมดก็ส่งเสียงร้อง

ความทรงจำในใจของเธอค่อยๆ กลับมา และแม้แต่ความทรงจำที่ไม่ใช่ของเธอก็ยังถูกปลูกฝังให้มีชีวิตอยู่

พ่อแม่และลูกสาวของเหวิน? คู่หมั้นของเจ้าชาย? ใบหน้าอัปลักษณ์ไร้ที่เปรียบ?

มุมปากของ Wen Yan กระตุก เธอกึ่งยืนขึ้น ปีนขึ้นจากพื้นน้ำแข็ง เงยหน้าขึ้นและมองไปรอบ ๆ อย่างรวดเร็ว

ป่าที่น่าขนลุกเต็มไปด้วยกิ่งไม้และซากศพ หลุมฝังศพเอียงถูกปลูกไว้กลางหญ้ารก และลายมือบนแผ่นหินก็เบลอแล้ว ทันทีที่เขาก้มศีรษะลง เขาสามารถเห็นใบหน้าที่ตายแล้วพร้อมกับกลิ่นเหม็นเน่าที่น่าขยะแขยง และกลิ่นเลือดที่รุนแรงโชยเข้าจมูกอย่างต่อเนื่อง

สัญญาณทุกชนิดกำลังบอก Wen Yan ว่าเธอข้ามไปแล้วและถูกโยนเข้าไปในกองศพในหลุมฝังศพหมู่

เมื่อมองดูตัวเองอีกครั้ง บาดแผลทั่วร่างกาย เสื้อผ้าบนร่างกายดูเหมือนจะโชกไปด้วยเลือด แม้แต่ผมยาวที่ม้วนไว้ก็เปื้อนเลือดเหนียวจำนวนมาก ไม่ว่าจะมองอย่างไร , ฉันดูเหมือนศพ ดูเหมือนการหลอกลวง

“ท่านได้นำสิ่งที่เจ้านายของเราขอมาหรือไม่”

ทันใดนั้นมีเสียงกระซิบอยู่ไม่ไกล และเหวินหยานก็ตกใจเล็กน้อย คนทั้งหมดนอนอยู่บนหลุมฝังศพและมองไปที่นั่นด้วยศีรษะของเขา

ห่างออกไปไม่ไกลมีคนสองคนยืนอยู่ พวกเขาสองคนดูเหมือนจะไม่ต้องการให้กันและกันรู้ตัวตนของพวกเขา และพวกเขาทั้งสองก็ห่อหุ้มร่างกายด้วยเสื้อคลุมสีดำ

ชายในชุดคลุมคนหนึ่งหยิบกล่องไม้ออกมาจากแขนเสื้อกว้างของเขาและวางไว้ต่อหน้าต่อตาเขา

อีกฝ่ายกำลังจะยกมือขึ้นรับแต่จับไว้ไม่ได้

"คุณหมายความว่าอย่างไร?"

"ไม่รีบ เช็คของก่อน"

ชายในชุดคลุมหยิบกล่องไม้ที่ซุกอยู่ในแขนเสื้ออีกครั้ง กางออกต่อหน้าคนทั้งสอง ยกมือขึ้นเพื่อเปิดกล่องไม้ แล้วหยิบสิ่งที่อยู่ออกมา

สิ่งที่อยู่ภายในกล่องนั้นเป็นชิ้นส่วนของหยก หยกถูกพันด้วยสีขาวและสีเขียวมรกต และสีเขียวมรกตก็ลอยอยู่ในนั้นเหมือนกลุ่มควัน

กลายเป็นหยก 'เทียนเฟย'!

ร่างวิญญาณที่มีใบหน้าอบอุ่นฉายแสงออกมาจากด้านหนึ่ง ฉวยโอกาสจากความไม่พร้อมของผู้คน และยื่นหน้าเข้ามาหาเธอ! เขาเปลี่ยน 'หยกฟ้า' ในมือของชายในชุดคลุมเป็นมือของเขาเอง

เมื่อชายในชุดคลุมรู้สึกตัว เขามองลงไปที่มือที่ว่างเปล่า ซึ่งไม่มีเงาของหยก 'เทียนเฟย'

ทั้งสองคนหันกลับไปมองอย่างมีเลศนัย และเห็นคนที่เปื้อนเลือดนั่งยองๆ อยู่ไม่ไกลจากพวกเขา และสิ่งที่เธอถืออยู่ในมือคือหยก 'เทียนเฟย'!

"ขอบคุณ."

เหวินหยานใส่หยก 'เทียนเฟย' ลงในกระเป๋าของเธอ และยิ้มให้ทั้งสองคน

บนหลุมฝังศพ คนๆ หนึ่งนั่งยองๆ บนพื้น เต็มไปด้วยเลือด ใบหน้าของเขาถูกปกคลุมด้วยผมยาว มีเพียงฟันขาวราวหิมะและรอยยิ้มโค้งเล็กน้อยเท่านั้นที่เปิดเผย ซึ่งดูแปลกไม่ว่าคุณจะมองอย่างไร

เหวินหยานไม่สนใจมากนัก เธอขโมยหยกและวิ่งหนีไป ตอนนี้เธอมีเพียงความคิดเดียว ซึ่งก็คือการออกจากหลุมฝังศพหมู่

ร่างของ Wen Yan เร็วมาก และเธอสามารถกำจัดเขาได้ภายในเวลาอันสั้น

หอบและยืนพิงลำต้นของต้นไม้ เหวินเหยียนหยิบหยก 'เทียนเฟย' ออกมาอีกครั้ง ใส่ไว้ในมือของเธอแล้วมองดูมัน หยก 'เทียนเฟย' ชิ้นนั้นเหมือนกับหยกที่เธอขโมยมาจากห้องโถงนิทรรศการ เหวินเหยียนตกใจเล็กน้อย

บนดาดฟ้าของห้องโถงนิทรรศการ เหวินหยานแบกหยกชิ้นนี้ลงมาจากตึก และเธอได้พบกับหยกชิ้นนี้อีกครั้งหลังจากที่เธอเกิดใหม่ ทั้งหมดนี้เป็นเรื่องบังเอิญหรืออย่างอื่นที่ซ่อนอยู่?

ใบหน้าที่เศร้าสร้อยและหล่อเหลาเป็นพิเศษปรากฏขึ้นในใจของเขาอย่างช่วยไม่ได้ ใบหน้าของเขาค่อยๆ ซ้อนทับกับเจ้าชายแห่งอาณาจักรต้าหยูของโลกนี้ เหวินเหยียนแอบด่าว่าคนขี้โกงในใจของเขา และวางหยกในมือของเขาไว้ในอ้อมแขนของเขา