บทที่ 135

เขาไม่ได้ส่งเธอกลับไปที่บ้านของตระกูลลินน์

นั่นหมายความว่าในที่สุดเธอก็สามารถอยู่ในห้องเดียวกับเซบาสเตียนและเริ่มเป็นคู่รักที่แท้จริงได้ใช่ไหม?

ฮิ ฮิ!

เมื่อปล่อยให้จินตนาการโลดแล่นไป เซลีนก็ขึ้นรถของคิงส์ตันอย่างมีความสุขและออกจากร้านอาหาร

ในทางกลับกัน เซบาสเตียนกำลังขับรถช้า ๆ บนถนนสายหลัก โดยไร้ซึ่งจุดหมาย

ในขณะเดียวกัน ซาบริน่าก็มาถึงบริษัทแล้ว ขณะที่เธอกำลังจะโทรหาไนเจล เขาก็โทรเข้ามาก่อน “ซาบริน่า ที่นี่ฉันค่อนข้างยุ่ง เลยไปรับเธอไม่ได้ เธอมาเองได้รึเปล่า?”

ซาบริน่าตอบอย่างเชื่อฟังไปว่า “แน่นอนค่ะ ฉันไปเองได้ค่ะ นายน้อยไนเจล”

ไนเจลได้ยินเสียงอันอ่อนโยนของซาบริน่าและถามเธออย่างมีเลศนัยไปว่า “เธอยินดีที่จะปฏิบัติต่อฉันอย่างดีแล้วใช่ไหม แล้วเธอจะยอมทำทุกอย่างเพื่อฉันใช่ไหม?”

รอยยิ้มของซาบริน่าดูเหมือนจะอ่อนโยนยิ่งขึ้น “นายน้อยไนเจล คุณสงสัยในความจริงใจของฉันเหรอคะ? ให้ฉันพูดอีกครั้งก็ได้ค่ะ ฉันยินดีที่จะทำทุกอย่างเพื่อคุณ ฉันจะทำทุกอย่างตามที่คุณขอให้ฉันทำ ฉันเต็มใจที่จะมอบชีวิตของฉันให้กับคุณด้วยค่ะ”

ไนเจลหัวเราะ “ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่าในตอนแรกเธอที่ดูไร้อารมณ์ เย็นชา และเข้าถึงได้ยาก ตอนนี้เธอกลายเป็นสิ่งที่ราคาถูก และสามารถเป็นคนที่หลงใหลได้จริง ๆ เหรอ?”

ซาบริน่าไม่มีคำตอบ

เธอรู้ว่าไนเจลปากไม่ดี และคำพูดของเขาก็ไม่เคยจริงจัง เขาชอบที่จะพูดเหน็บแนมและพูดเรื่องไร้สาระ แต่เมื่อเขาเรียกเธอว่าราคาถูก เธอทนไม่ไหวจริง ๆ

ซาบริน่าไม่เคยเป็นผู้หญิงราคาถูก

อีกด้านหนึ่งของสาย ไนเจลสังเกตเห็นว่าซาบริน่าไม่ตอบสนองกลับมา เขาจึงพูดต่อ “ถึงอย่างนั้น ฉันก็คาดเดาเอาไว้แล้วเหมือนกัน วิธีที่เธอแสดงตอนนี้ สมกับความคาดหวังที่ฉันมีให้เธอตั้งแต่ต้นจริง ๆ”

ซาบริน่าไม่รู้ว่าไนเจลหมายถึงอะไร เธอจึงเปลี่ยนหัวข้อและถามอย่างอดทนทางโทรศัพท์ไปว่า

“นายน้อยไนเจล คุณต้องการให้ฉันไปที่ไหน ขอที่อยู่ด้วยค่ะ”