บทที่ 140

"หล่อน! หล่อนต้องการอะไร ตอนนี้หล่อนกำลังพยายามที่จะสูบเงินจากครอบครัวของเราเหรอ? ตอนแรก หล่อนมีความสัมพันธ์กับเซบาสเตียน หลานชายของฉัน และตอนนี้หล่อนคงรู้แล้วว่าหล่อนคงไม่มีอนาคตร่วมกับเขา หล่อนเลยไปหาหลานชายอีกคนของฉันใช่ไหม? นางตัวดี จำไว้นะ ถ้าหล่อนล่อลวงคนในครอบครัวฉันอีก ฉันมั่นใจเลยว่าหล่อนจะต้องพบกับจุดจบที่น่าเสียใจแน่!” เฮนรี่ที่ยืนอยู่หน้ากลุ่ม เริ่มด่าซาบริน่าขณะชี้นิ้วไปที่เธอ

ใบหน้าของซาบริน่าเริ่มเปลี่ยนเป็นสีขาว แต่เธอไม่ได้แสดงถึงความขี้ขลาด “ขอโทษด้วยนะคะ นายท่านอาวุโสฟอร์ดแต่ก่อนหน้านี้ฉันไม่เคยล่อลวงเซบาสเตียนหลานชายของคุณเลย! ไนเจลก็เหมือนกัน!

“ฉันช่วยชีวิตไนเจลเอาไว้!”

"หล่อนน่ะเหรอ? ช่วยชีวิตไนเจล?” หญิงวัยกลางคนร้องเสียงดังว่า “ถ้าไม่ใช่เพราะหล่อน ไนเจลจะตกอยู่ในอันตรายตั้งแต่แรกไหม? เหตุผลเดียวที่ไนเจลของฉันยั่วโมโหเคนตันก็เพราะปัญหาที่หล่อนก่อขึ้นไม่ใช่เหรอ?!

“หล่อน นางคนเถื่อน! หล่อนทำให้เคนตันสูญเสียความเป็นชายไป แล้วยังมีอะไรให้หล่อนต้องกลัวอีกล่ะ?!

“ตอนแรกก็เซบาสเตียน และตอนนี้หล่อนกำลังไปหาไนเจล และหล่อนก็ไปหาตาแก่หัวงูเคนตันคนนั้นด้วย บอกฉันมาว่าหล่อนจะหลอกผู้ชายอีกสักกี่คน!”

ซาบริน่ากัดริมฝีปากด้วยความโกรธ "ออกไป! กรุณาออกไป! นี่คือวอร์ดของฉัน!”

ขณะที่เธอพูด เธอเอื้อมมือไปกดกริ่งฉุกเฉิน

ไม่นานหลังจากนั้น พยาบาลที่ปฏิบัติหน้าที่ก็มาตรวจดูซาบริน่า เธอตกใจเมื่อเห็นว่ามีคนจำนวนมากอยู่ในห้อง ซาบริน่ามองพยาบาลอย่างใจเย็นและพูดว่า “ที่นี่เสียงดังเกินไป และฉันต้องการพักผ่อน ช่วยพาพวกเขาออกไปได้ไหมคะ?”

พยาบาลจ้องไปที่คนทั้งสี่ตรงหน้าซาบริน่าด้วยความโกรธ “พวกคุณกำลังพยายามทำอะไรกัน? ผู้ป่วยรายนี้กำลังตั้งครรภ์และตอนที่เย็บแผล ไม่ได้ใช้ยาชาใด ๆ เธอต้องใช้ความออดทนอย่างมากเลยนะคะ และตอนนี้ร่างกายของเธอก็อ่อนล้าเต็มที แต่พวกคุณทุกคนกลับมารบกวนเธอในตอนที่เธอต้องการพักผ่อนเหรอ? ทุกคน ออกไปเดี๋ยวนี้เลยค่ะ!”

เพียงเพราะว่าพยาบาลไม่รู้ว่าพวกเขาเป็นใคร เธอจึงสามารถไล่พวกเขาออกไปได้ ถ้าเธอรู้ เธอคงไม่กล้าไล่พวกเขาออกไป

อย่างไรก็ตาม เฮนรี่ พ่อแม่ของไนเจลฟังคำแนะนำของพยาบาลและเดินออกจากวอร์ดไป เซบาสเตียนที่ยืนอยู่ข้างหลังพวกเขาไม่ได้พูดอะไรก่อนจะออกจากห้องไปเช่นเดียวกัน ขณะที่เขาเดินออกจากโรงพยาบาล เขาพูดกับคิงส์ตันซึ่งยืนอยู่ข้างรถว่า “ฉันต้องการให้นายตรวจสอบอะไรบางอย่าง ในวันก่อนที่แม่ของฉันจะเสียชีวิต เกิดอะไรขึ้นในตอนที่เคนตันลากซาบริน่าออกไป”

คิงส์ตันไม่ได้พูดอะไร

"นายรออะไรอยู่ล่ะ?!"

คิงส์ตันกล่าวว่า “นายน้อย ความจริงก็คือ ผมตรวจสอบเรื่องที่คุณกล่าวถึงเรียบร้อยแล้ว”

เซบาสเตียนมีสีหน้างุนงง