บทที่ 142

เซย์นตะลึงกับคำพูดของเซบาสเตียนและทำได้เพียงมองซาบริน่าอย่างงุ่มง่าม ก่อนจะหันกลับมายิ้มให้เซบาสเตียน "นายน้อย…"

“ฉันไม่ชอบพูดซ้ำ” น้ำเสียงของเซบาสเตียนเคร่งขรึมแต่นิ่งสงบ

เซย์นไม่ดึงดัน เขาลุกขึ้นจากไปโดยทันที

เขารู้ว่าเซบาสเตียนนั้นโหดเหี้ยม แม้ว่าน้ำเสียงของเขาจะไม่ดูดุร้าย แต่เขาก็สามารถฆ่าคุณได้ในวินาทีถัดมา

เมื่อเซย์นออกจากห้อง เซบาสเตียนก็เดินไปหาซาบริน่าและสบตากับเธอ ใบหน้าของเขาไร้อารมณ์

แม้ว่าซาบริน่าจะแปลกใจที่เห็นเซบาสเตียนที่นี่ แต่เธอก็ถามอย่างใจเย็นว่า “คุณฟอร์ด วันนี้คุณมาที่นี่เพื่อหย่ากับฉันใช่ไหมคะ? แต่ตอนนี้ฉัน…”

เธอมองที่แขนของเธอด้วยความรู้สึกเหนื่อยใจ

เซบาสเตียนกล่าวว่า “เธอยั่วผู้ชายเก่งจริง ๆ ! คนแรกก็ฉัน คนต่อมาก็มาร์คัส ชอว์ และไหนจะไนเจลอีก หลังจากนั้นก็มีเคนตัน ตอนนี้แม้แต่เซย์นก็ยังป้อนอาหารให้เธออย่างใกล้ชิดอีกสินะ?”

ซาบริน่าถามว่า “คุณหมายความว่าอะไร?”

“อาหารที่เซย์นป้อนเธออร่อยไหมล่ะ?”

เธอถึงกับพูดไม่ออกเพราะสิ่งที่เซบาสเตียนเพิ่งพูดไป ด้วยเหตุผลบางอย่าง ดูเหมือนว่าเธอจะเข้าใจผิดและเกิดอารมณ์โกรธกับเขา

ความโกรธที่แผดเผาลึกลงไปในดวงตาของเขานั้นชัดเจนมาก

เห็นได้ชัดว่าเซบาสเตียนเดือดดาลเหลือทน

ทุกครั้งที่เขาเห็นซาบริน่ากับชายอื่น เขาจะรู้สึกโกรธในใจซึ่งเขาก็ไม่เข้าใจ และทุกครั้งก็ทำให้เขาฉุนเฉียว

เขาไม่เข้าใจว่าทำไม

นับตั้งแต่ซาบริน่าย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านของเขา และหลังจากที่พวกเขาพบกันตอนที่เธอชนเขาหลังจากอาบน้ำ เซบาสเตียนก็เริ่มมีความรู้สึกแปลก ๆ