บทที่ 16

หญิงสาวที่อยู่ตรงหน้าเขาได้ถอดกระโปรงทรงดินสอที่ขาดรุ่งริ่งและเสื้อตัวบนสีขาวออก เธอเปลี่ยนเป็นชุดแต่งงานและสวมรองเท้าส้นสูงคริสตัล ด้วยความสูง 170 เซนติเมตร ซาบริน่าจึงทั้งสูงและผอมเพรียว

อย่างไรก็ตาม เธอดูสูงขึ้นด้วยส้นสูงคริสตัลที่สูง 10 เซนติเมตรและมีขาอันยาวสมบูรณ์แบบอย่างเป็นที่สุด

เธอเพิ่งเปลี่ยนเสื้อผ้าและยังไม่ได้แต่งหน้า

รูปลักษณ์ของเธอเมื่อไม่แต่งหน้าก็เพียงพอที่จะทำให้เซบาสเตียนตกตะลึง

เธอยังคงหลงเหลือความเย็นชาที่ราวกับว่าทุกสิ่งในโลกไม่มีความหมายต่อเธอ หลังจากสวมชุดแต่งงานอันวิจิตรงดงามชุดนี้แล้ว ความงามของเธอก็ยิ่งเห็นได้ง่ายยิ่งขึ้นและไร้ข้อจำกัด

เธอมองเข้าไปในดวงตาของเขาด้วยความรู้สึกไร้เดียงสาและเย็นชา แต่ก็ไม่พูดอะไรสักคำ

ในใจของเซบาสเตียนรู้สึกโกรธขึ้นมาอย่างฉับพลัน โดยไม่รู้ว่าทำไม

น้ำเสียงของเขาเย็นชาและมีเสียงแหบ “เมื่อเช้านี้เธอทำอะไรอยู่? รู้ไหมว่าเธอเกือบทำงานใหญ่ของฉันพลาด?!"

“นี่งานแต่งของเราเหรอ?” ซาบริน่าถามอย่างตรงไปตรงมา

หลังจากถามแล้ว เธอบอกกับตัวเองว่า “ฉันไม่ได้ต้องการงานแต่งงานนี้! ฉันคิดว่าคุณก็ไม่ได้ต้องการมันเช่นกัน คุณกำลังจะแต่งงานกับเซลีนในอีกสองเดือนข้างหน้า ถ้าคุณจัดงานแต่งกับฉันต่อหน้าครอบครัวลินน์ พวกเขาจะปฏิบัติต่อฉันเหมือนเป็นศัตรูตัวฉกาจแน่!”

ฉับพลันชายหนุ่มบีบคางเล็ก ๆ ของซาบริน่า “ฟังนะ อะไรก็ตามที่เกิดขึ้นระหว่างเธอกับครอบครัวลินน์ ไม่ว่าเธอจะเป็นหนี้เขาหรือไม่ก็ตาม หรือความสัมพันธ์ที่ยุ่งเหยิงอะไรก็ตามที่เธอมี ฉันไม่สนใจที่จะถาม”

“ที่มีเกี่ยวกับไนเจล คอนเนอร์ ก็ด้วย!”

“วันนี้ควรจะเป็นวันแต่งงานของเรา แต่เธอกลับเดินลงมาจากรถของไนเจลในชุดกระเซอะกระเซิง”

“ดูเหมือนเธอจะเป็นผู้หญิงที่มีอดีตยุ่งเหยิงเหมือนแอ่งน้ำโคลนเสียจริง ๆ !”

เมื่อชายหนุ่มพูดคำเหล่านี้ เขามีความรู้สึกขุ่นเคืองอยู่ในใจของเขาอย่างอธิบายไม่ถูก

เขารู้สึกหงุดหงิดอย่างไม่อาจอธิบายได้

เขาเห็นทุกอย่างชัดเจนในตอนที่เธอลงมาจากรถของไนเจล ในขณะนั้นเซบาสเตียนอยู่ในรถของเขาและกำลังคุยโทรศัพท์กับโรงพยาบาล เขาต้องการให้โรงพยาบาลส่งแม่ของเขาให้ช้าไปสักหนึ่งชั่วโมง

เขาเห็นไนเจลลงจากรถด้วย ตอนที่เขาวางสาย

ไนเจลวางแขนโอบรอบซาบรินาต่อหน้าผู้คน และเธอก็ดูราวกับว่ามีความสุขที่ได้ซบไหล่ของไนเจล

ไร้ยางอายจริง ๆ !

"คุณฟอร์ดคะ!” คางของซาบริน่าเจ็บจากการถูกเขาบีบ

อย่างไรก็ตาม เธอกัดฟันและไม่ส่งเสียงร้องจากความเจ็บปวด เธอพูดด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ ว่า “เรื่องระหว่างเราสองคนเป็นแค่ความสัมพันธ์ตามสัญญาสองเดือนเท่านั้น ตอนที่ฉันอยู่ที่ตระกูลลินน์ คุณคุยเรื่องแต่งงานกับครอบครัวลินน์ต่อหน้าฉัน และฉันก็ไม่ได้รบกวนคุณเลยแม้แต่น้อย ดังนั้นฉันจึงหวังว่าคุณจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับความสัมพันธ์ส่วนตัวของฉันด้วย”

ชายหนุ่มเยาะเย้ย 'ผู้หญิงคนนี้กล้ามากจริง ๆ '

เธอกล้าต่อรองกับเขา

“เธอคิดว่าเธอมีสิทธิที่จะพูดเมื่อมันเป็นเรื่องของฉันเหรอ?” เซบาสเตียนถามด้วยเสียงเยอะเย้ยเบาๆ

ซาบริน่ากล่าวว่า “ทำไมล่ะ?! เราเป็นหุ้นส่วนกัน ทำไมฉันถึงพูดไม่ได้?”

“ฉันเป็นคนจ่ายให้เธอ และเธอเป็นคนให้บริการกับฉัน แน่นอนว่าเธอพูดอะไรไม่ได้เลย! เพราะเธอได้เซ็นสัญญากับฉันแล้ว เธอควรแต่งงานกับฉันอย่างเหมาะสม รับบทเป็นคุณผู้หญิงฟอร์ด และรับใช้แม่สามีของเธออย่างขยันขันแข็ง! ถ้าฉันรู้เรื่องไร้สาระของเธอระหว่างการแต่งงานของฉันกับเธอ เธอจะต้องตายโดยไม่มีที่ฝังศพ!” เซบาสเตียนพูดด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ เช่นเดิม

มันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะรับรู้อารมณ์ของเขาจากคำพูดของเขา

อย่างไรก็ตาม ซาบรินาเข้าใจดีว่าเขาช่างร้ายกาจ แต่เขาก็เป็นคนที่มีเงิน มีอำนาจ และมีอิทธิพลด้วย