บทที่ 160

มีคนจำนวนมากนั่งอยู่รอบ ๆ ห้องโถงอันน่าประทับใจของคฤหาสต์ฟอร์ด บางคน ซาบริน่าก็จำได้แต่คนอื่น ๆ เธอไม่เคยเห็นมาก่อน

ซาบริน่ามองดูผู้คนรอบตัวเธอและสังเกตเห็นว่ามีเซลีน นายท่านผู้อาวุโสชอร์ มินดี้ และพ่อแม่ของ ไนเจลก็อยู่ด้วย

นอกจากพวกเขาแล้ว ซาบริน่ายังพยายามดูว่าคนอื่น ๆ เป็นใคร

อย่างไรก็ตาม สีหน้าของพวกเขาเมื่อมองไปที่ซาบริน่านั้นเต็มไปด้วยความรังเกียจ เหมือนกับการดูขยะที่พวกเขาต้องการกำจัดทิ้งทันที

“เธอมาถึงแล้ว!” นายท่านผู้อาวุโสฟอร์ดนั่งอยู่ตรงกลางของทุกคนตะโกนขณะที่มองดูซาบริน่า

“คุณต้องการจะพูดอะไร? ช่วยพูดเร็ว ๆ ด้วยค่ะ!” ซาบริน่าพูดด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น

“ก่อนอื่น เธอต้องขอโทษทุกคนที่นี่! หลังจากนั้นเธอจะต้องเขียน… ”

“ขอโทษเหรอ?” ซาบริน่าขัดจังหวะเฮนรี่และถามอย่างหนักแน่นไปว่า “ทำไมฉันต้องขอโทษด้วยในเมื่อฉันไม่ได้ทำอะไรผิดด้วยฦ! ฉันไม่รู้จักคนที่นั่งอยู่ที่นี่ด้วยซ้ำ ทำไมฉันต้องขอโทษด้วย?!”

นายท่านผู้อาวุโสฟอร์ดไม่คาดคิดว่าซาบริน่าจะขัดจังวะเช่นนั้น

เขาโกรธมาก “นางคนหยาบคายไร้การศึกษา! เมื่อแกก้าวเท้าเข้ามาในคฤหาสน์ของตระกูลฟอร์ดในวันนี้แล้ว แกคิดว่าจะจากไปง่าย ๆ เหรอ?! มีมารยาทเอาไว้บ้างนะ!”

คำพูดของเขาทำให้ซาบริน่าตัวสั่นด้วยความกลัว

เป็นเวลากว่าสองเดือนแล้วที่เธอได้รับการปล่อยตัวจากเรือนจำ ดังนั้นเธอจึงรู้ไม่น้อยว่าครอบครัวฟอร์ดนั้นมีอำนาจแค่ไหน ไม่ใช่แค่ในเซ้าท์ซิตี้เท่านั้น แต่ทั้งประเทศด้วย

เธอรู้ว่าตระกูลฟอร์ดครอบครองเซ้าท์ ซิตี้มาเป็นเวลากว่าสองร้อยปีแล้ว และอิทธิพลของพวกเขาก็มีอยู่ในทุกหนทุกแห่ง หากตระกูลฟอร์ดต้องการกำจัดใครซักคน มันคงไม่ยากไปกว่าการฆ่ามด

แม้ว่าสมาชิกตระกูลฟอร์ดจะลดลงอย่างมากหลังจากที่เซบาสเตียนคัดสมาชิกออก แต่ตอนนี้เขาเป็นหัวหน้าครอบครัวคนใหม่ที่โหดเหี้ยมกว่าเดิม จากวิธีที่เซบาสเตียนจัดการกับศัตรูของเขา ซาบรินาสามารถสัมผัสได้ถึงความชั่วร้ายที่แท้จริงของเขา

เลือดของตระกูลฟอร์ดไหลเวียนอยู่ในกระแสเลือดของเซบาสเตียน

นั่นก็เพียงพอแล้วที่จะพิสูจน์ได้ว่าทุกยุคทุกสมัย นายท่านแห่งตระกูลฟอร์ดจะยังคงโหดเหี้ยมอย่างที่สุด