บทที่ 214

หนึ่งในนั้นชี้นิ้วมาทางเธอและเริ่มเปิดปากพูด “ผู้หญิงคนนั้นไง ตัวเป็น ๆ เลยด้วย”

“เฮ้อ ในที่สุดนายท่านเซบาสเตียนก็พบผู้หญิงคนนี้แล้ว!”

“นางคนร้ายนั่น! ในที่สุดก็ถูกนายท่านเซบาสเตียนจับตัวได้เสียที”

“ตอนนี้ไม่มีทางที่ผู้หญิงคนนี้จะหนีรอดไปได้อีกแล้ว”

“สมน้ำหน้า! ย้อนกลับไปในตอนนั้น เธอนำหายนะมาสู่พวกลูกคนรวยนับไม่ถ้วน และเธอยังทำลายงานแต่งงานของนายท่านเซบาสเตียนด้วย เหตุการณ์นี้ส่งผลกระทบโดยตรงจนทำให้คุณเซลีนต้องแท้งลูกไป”

“ผู้หญิงคนนี้กลับมาแล้ว ครั้งนี้ทั้งตระกูลฟอร์ดและตระกูลชอว์คงจะไม่ปล่อยเธอไปแน่ ๆ!”

“ฉันอยากจะเห็นกับตาจริง ๆ ว่าเธอจะตายยังไง!”

“นายท่านเซบาสเตียนจะต้องถลกหนังผู้หญิงคนนี้ทั้งเป็นอย่างแน่นอน!”

“แค่ถลกหนังมันคงเบามือไปมั้ง แต่ดู แล้วท่านเซบาสเตียนจะไม่ปล่อยเธอไปง่าย ๆ แน่”

มีคนสองสามคนด่าทอซาบริน่า ไอโนะเห็นคนเหล่านี้โจมตีแม่ของเธอพร้อม ๆ กัน เธอจึงซ่อนตัวด้วยความกลัวที่ด้านหลังขาของแม่และกอดไว้ด้วยมือทั้งสองข้าง

ไนเจลเอ่ยถามอย่างซื่อตรง “นี่… นี่ลูกของเธอเหรอ?”

“ธุรกิจอะไรของคุณไม่ทราบ?” ซาบริน่าเอ่ยถาม

“เจ้าตัวน้อยตรงนี้กับหมอนั้น… ดูคล้าย ๆ กันนะว่าไหม?”

ซาบริน่ายิ้มเยาะ

ไนเจลอึ้งไปครู่หนึ่ง

ฉับพลัน ซาบริน่าก็ฉวยโอกาสขอร้องไนเจลตอนที่เซบาสเตียนยังไม่ออกจากห้องผู้ป่วย “ท่านไนเจล ช่วยถามให้ฉันหน่อยได้ไหมว่าพี่เซย์นไปอยู่ประเทศไหน? รวมถึงครอบครัวของพี่ชายฉันด้วยตอนนี้ พวกเขาเป็นยังไงบ้าง? ช่วยถามให้ฉันหน่อย

จะต้องจ่ายเท่าไหร่ฉันก็ยอม

ฉันยอมทำทุกอย่างตามที่คุณต้องการ ช่วยถามให้หน่อยได้ไหม?”

ซาบริน่ารู้สึกรังเกียจไนเจลอย่างมาก อย่างไรก็ตาม เพื่อประโยชน์ของเซย์น เธอต้องหันไปหาไนเจลเพื่อสอบถามเกี่ยวกับสถานการณ์ของเขา