บทที่ 219

ซาบริน่าดิ้นรนอย่างสิ้นหวัง แต่ยิ่งเธอดิ้นรนมากเท่าไหร่ ความแข็งแกร่งของชายผู้นี้ก็ยิ่งตรึงเธอไว้ได้มากเท่านั้น ในแง่ของความแข็งแกร่ง เธอไม่คู่ควรกับเขาเลย แม้ว่าจะมีเธอรวมกันเป็นสิบคน ก็คงเป็นไปไม่ได้ที่ซาบริน่าจะหลุดพ้นจากอ้อมกอดนี้ไปได้

แรงขัดขืนจากการต่อสู้ของเธอเริ่มอ่อนแอลงเรื่อย ๆ

ทันใดนั้นเธอก็รู้สึกว่าการต่อสู้ของเธอไม่มีความหมายเลย เมื่อเธอจากเมืองเคียร์รายและตามเขากลับมายังเซ้าท์ ซิตี้ เมื่อเขาพาเธอกลับจากโรงพยาบาล เมื่อเธอพาไอโนะมา และก้าวเข้าไปในบ้านของเขาอีกครั้ง เป็นสิ่งที่กำหนดเอาไว้แล้วว่าเขาจะปฏิบัติต่อเธอในลักษณะเช่นนี้

เธอตั้งคำถามกับตนเอง 'เธอไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้มาก่อนอย่างนั้นเหรอ?'

'เธอปรารถนาสิ่งนี้มาโดยตลอดเลยไม่ใช่เหรอ?'

'หลังจากหลายปีผ่านไป แม้ว่าเธอจะหนีจากการไล่ล่าเขาไปได้ในทุกครั้ง แต่เธอก็ยังมีความหวังอยู่ในใจเสมอ'

'มันยากสำหรับเธอที่จะหนีไปพร้อมกับไอโนะและเซย์น แม้เซยน์จะดีกับเธอมาก แต่เธอก็ยังเป็นเพียงเพื่อนกับเขาเท่านั้น เธอไม่เคยลืมเรื่องเซบาสเตียนไปได้เลยไม่ใช่เหรอ?'

ซาบริน่าไม่ดิ้นรนอีกต่อไป

ในช่วงเวลานี้ ริมฝีปากของชายผู้นั้นก็ได้เข้ามาครอบงำริมฝีปากของเธอเอาไว้

ตอนนี้เอง ในที่สุด เซบาสเตียนก็รู้สึกว่าผู้หญิงที่เขาโอบกอดอยู่ในอ้อมแขนเป็นคนที่ใช่ที่เขาตามหามานาน

ทั้งหมดนี้ แม้ว่าเซบาสเตียนจะรู้ว่าเซลีนกำลังตั้งครรภ์กับลูกของเขาอยู่ แต่จากก้นบึ้งหัวใจ เขาก็ยังไม่ต้องการแต่งงานกับเซลีน ในคืนนั้น เขามองเข้าไปในตัวของเซลีนเพื่อค้นหาความรู้สึกเหล่านั้น

อย่างไรก็ตาม ไม่มีความรู้สึกแบบนั้นเลย

เด็กสาวในคืนนั้นสั่นสะท้านและร้องไห้อยู่ในอ้อมแขนของเขา เธอไม่มีประสบการณ์มากนัก แต่เธอก็ทำออกมาได้ดี เข้มแข็งและดื้อรั้นเมื่อเขาพยายามพิชิตเธอ อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาเห็นเซลีนอีกครั้ง เขาไม่ได้มีอารมณ์แบบนั้นเลยกับเซลีนเลย

เซลีนมีสีสัน ไร้เหตุผล เสแสร้ง และชอบโกหก

เธอจะเป็นหญิงสาวคนนั้นในคืนนั้นได้อย่างไร?