บทที่ 222

น้ำเสียงของเซบาสเตียนแข็งทื่อและเย็นชา “พ่อ มีอะไรอีกไหม? ถ้าไม่มี งั้นผมจะวางสายสายแล้ว!”

“มีสิ!” ฌอนพูดด้วยน้ำเสียงโกรธจัด “ลินคอล์นและภรรยาคนปัจจุบันของเขามาหาฉัน พวกเขาบอกว่าผู้หญิงที่แกพากลับมาคือตัวปัญหาและเป็นนางปีศาจ! พวกเขายังบอกอีกว่าเธอน่ะจับผู้ชายเก่งตัวแม่

เซบาสเตียน!

อย่าลืมว่าคุณลินน์เคยแท้งลูกไปโดยไม่ได้ตั้งใจนะ

เธอยังเป็นผู้หญิงที่เกือบจะแต่งงานกับแกด้วย

นอกจากนี้ เซลีนยังเป็นหลานสาวคนเดียวของนายท่านผู้อาวุโสชอว์ ซึ่งเขารักหลานสาวของเขาเป็นพิเศษ แกไม่เห็นหัวคนอื่นทั่วไปก็ได้ แต่แกต้องรักษาหน้าให้นายท่านผู้อาวุโสชอว์ไว้บ้าง!”

เซบาสเตียนไม่ตอบ

เมื่อเห็นว่าลูกชายของเขาไม่ได้พูดอะไร ฌอนจึงพูดต่อ “ลินคอล์นบอกฉันว่าผู้หญิงที่แกพากลับมาด้วยมีปัญหา และบอกว่าเธออาจจะล่อลวงแก แต่ฉันรู้จักลูกชายของฉันดี แกจะไม่หลงเสน่ห์ใครง่าย ๆ

แกบอกฉันมาตอนนี้ที! แกเป็นอย่างที่คนพวกนั้นพูดรึเปล่า แกพาผู้หญิงคนนี้กลับมาเพื่อลงโทษเธอใช่ไหม?”

เซบาสเตียนยิ้มเยาะ “แล้วถ้ามันทั้งใช่และไม่ใช่ล่ะ?”

ฌอนดุ “ไม่ว่าจะจริงหรือไม่จริงก็ตาม แกต้องจัดการผู้หญิงคนนี้ให้เร็วที่สุด! วันนี้มีชายแก่ที่เป็นผู้จัดการแผนกระดับสูงจากบริษัทป้าแกไปหาเพื่อจะกำจัดนางผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่เหรอ?

ทำไมแกไม่ปล่อยเธอให้เขาไป?

ในตอนนี้คุณปู่ของแกก็อาการหนัก อย่าให้เขาเห็นผู้หญิงคนนี้และโกรธขึ้นมาอีก!”

พูดจบแล้ว ฌอนก็วางสายไปด้วยความโกรธ

ปกติแล้ว ฌอนจะไม่กล้าเสียอารมณ์กับลูกชายแบบนี้ อย่างไรก็ตาม เขาใช้ประโยชน์จากอำนาจของนายท่านผู้อาวุโสฟอร์ดเพื่อสอนบทเรียนแก่ลูกชายของเขา

ด้านนี้ เซบาสเตียนเพียงแค่วางโทรศัพท์ไว้บนโต๊ะข้างเตียง จากนั้นเขาก็ลดสายตาลง และเห็นว่าผู้หญิงในอ้อมแขนของเขาลืมตาขึ้น

เพียงแต่ว่าดวงตาของเธอไม่ได้มองมาที่เขา แค่ลืมตาครึ่งหนึ่งเท่านั้น