บทที่ 238

สาวสังคมทุกคนในห้องส่วนตัวต่างตกตะลึงและมองไปทางประตู คนแรกที่แสดงปฏิกิริยาคนแรกคือเซลีน เธอหัวเราะด้วยท่าทางดูถูกเหยียดหยาม “แหม่ ดูสิใครมา ที่แท้ก็นายท่านไนเจลนี่เอง”

ในตอนนี้ ไนเจลได้มาอยู่ตรงหน้าของเซลีนและซาบริน่าแล้ว คิ้วของเขาขมวดแน่นและน้ำเสียงของเขาก็แข็งกร้าวขึ้น "ปล่อยเธอเดี๋ยวนี้!"

“นายท่านไนเจล” เซลีนไม่ได้กดหัวของซาบริน่าอีกแล้ว เธอเพียงแต่เยาะเย้ยไนเจลและพูดว่า “แม้ว่าครั้งหนึ่งนายเคยทำกับซาบริน่าราวกับเป็นของเล่น แต่ตอนนี้เธอเป็นนักโทษที่คู่หมั้นของฉันจับตัวกลับมา เธอเป็นของเล่นของทั้งคู่หมั้นฉันและของฉัน ไม่ใช่ของนายอีกแล้ว”

“เห็นแก่ที่นายเป็นลูกพี่ลูกน้องของคู่หมั้นฉันนะ ถ้านายอยากจะสนุกด้วย จะเข้ามาก็ไม่ได้ว่าอะไร”

“ฉันได้ยินมาว่าตอนนั้นนายอยากสนุกกับซาบริน่านิ”

“แถมรูปแบบความสนุกยังน่าตื่นเต้นยิ่งกว่าเดิม แต่เคยได้นะว่าผู้หญิงคนนี้เคยใช้เลือดไก่หลอดหนึ่งเพื่อหลอกนายและคนอื่นๆ ใช่ไหม?”

“ฮ่าฮ่าฮ่า!”

“นั่นก็ตลกดีนะ”

“เอาละ ไนเจล เข้ามาร่วมสนุกกันสิ นายอยากแข่งกับขอทานคนนี้ไหมล่ะ?”

“ใช่ ใช่ วิธีนี้น่าตื่นเต้นกว่า ฉันเห็นด้วย!"

“นายท่านไนเจล! โชคดีนะ!”

“เราเชียร์คุณนะ นายท่านไนเจล!”

“นายท่านไนเจล เมื่อหกปีที่แล้ว คุณไม่ได้มีโอกาสสนุกผู้หญิงคนนี้นิ ดังนั้นในตอนนี้ฉันขอให้คุณเสร็จสมอารมณ์หมายนะ!”

กลุ่มสาวสังคมส่งเสียงเชียร์

ในปัจจุบัน ไนเจลไม่ได้สง่างามเหมือนเมื่อก่อน เมื่อหกปีที่แล้ว ถ้าไนเจลกระทืบเท้าลงที่เมืองเซ้าท์ ซิตี้ เขาก็ทำให้เกิดแผ่นดินไหวได้ เพียงเพราะเขามีลูกพี่ลูกน้องชื่อเซบาสเตียนที่ทำทุกอย่างตามที่เขาต้องการได้

แต่ภายในหกปีสั้น ๆ นั้น ผู้คนในเซ้าท์ ซิตี้ต่างรู้ว่าเซบาสเตียนไม่ขัดใจไนเจลเลย เพียงเพราะเขาเชื่อฟังคำสั่งของนายท่านอาวุโสเฮนรี่ ฟอร์ด แต่เซบาสเตียนได้รุกล้ำเข้าไปในธุรกิจส่วนใหญ่ที่ก่อตั้งโดยตระกูลคอนเนอร์แล้ว